จากสถานการณ์น้ำท่วมที่วิกฤตเกือบทุกจังหวัดในภาคกลางขณะนี้ (ตุลาคม 2553) ส่งผลให้ประชาชนประสบความเดือดร้อนในหลายด้านไม่ว่าจะเป็น ที่อยู่อาศัย อาหารการกิน ความเจ็บป่วยที่มากับน้ำท่วม

แน่นอนผลกระทบเหล่านี้ย่อมส่งผลไม่มากก็น้อยต่อสภาพจิตใจ หลายคนเริ่มมีความวิตกกังวลว่าต่อไปจะทำอย่างไรถ้าทรัพย์สินเสียหายไปทั้งหมด จะกินอะไร ดังนั้นจำเป็นต้องเฝ้าระวัง "ภาวะจิตใจ” หากมีอาการเครียดหรือซึมเศร้า ซึ่งจะสังเกตได้คือ
- บุคลิกพฤติกรรมเปลี่ยนไปจากเดิม จากคนร่าเริงก็เริ่มฉุนเฉียว หรือไม่พูดกับใคร เก็บตัว
- บ่นท้อแท้ ไม่อยากอยู่ ไม่อยากทำอะไร
- การนอนผิดปกติ เช่น นอนทั้งวัน นอนไม่หลับ หลับไม่สนิท
- เบื่ออาหาร
- ขาดสมาธิ
- ย้ำคิดอยู่แต่เรื่องเศร้ากับสิ่งที่เกิดขึ้น
- ย้ำคิดเกี่ยวกับเรื่องความตายหากเจ็บป่วยในเวลานี้
การดูแลตนเองในเบื้องต้น
ลำดับแรก คือให้สำรวจและตระหนักรู้ว่าขณะนี้จิตใจตนเองเป็นอย่างไร รู้สึกอย่างไร เช่น โกรธโทษโชคชะตา หรือกังวล : การที่รับรู้ความรู้สึกตัวเองได้เร็วสามารถทำให้มีสติที่จะแก้ปัญหาได้ทันท่วงที
ลำดับต่อมา คือหาสาเหตุว่าความรู้สึกเหล่านี้มีที่มาอย่างไร เช่น เสียใจ เสียใจเรื่องอะไร หรือโกรธเรื่องอะไร กังวลเรื่องอะไร จากนั้นก็หาวิธีแก้ไข หากแก้ไขอย่างเต็มที่แล้วยังแก้ไม่ได้ให้บอกตัวเองว่าเราทำดีที่สุดแล้ว หากมีอะไรทำได้ดีกว่านี้คงทำไปแล้ว หากทำดีที่สุดแล้วผลของมันย่อมดีในสักวัน : เป็นการให้กำลังใจตนเอง ไม่ท้อแท้
ลำดับสุดท้าย หากความรู้สึกยังคงแย่อยู่ ขาดสติ ขาดสมาธิและความสามารถในการแก้ปัญหา ถึงตอนนั้นให้หาตัวช่วย เช่น คนใกล้ชิด ญาติพี่น้อง หรือปรึกษาผู้รู้ในด้านต่าง ๆ เพราะหลายหัวย่อมดีกว่าหัวเดียว
หรือจะให้ซุปเปอร์แมนมาช่วย
ขอให้ทุกท่านผ่านวิกฤตน้ำท่วมครั้งนี้ โดยเกิดความเสียหายต่อจิตใจให้น้อยที่สุด เพราะทรัพย์สินยังหาใหม่ได้ แต่พลังใจที่เสียไปอาจหากลับมาได้ยากกว่า
"ผู้บันทึกเองก็ประสบภัยน้ำท่วมเช่นกัน สู้ ๆ ๆ เมื่อกันยายน 2553 มีรถวิ่งผ่านหน้าบ้าน พอตุลาคม 2553 มหัศจรรย์กันทั้งหมู่บ้าง รถหายไปกลายเป็นเรือผ่านมาแทน"

น้องขอเป็นกำลังใจให้ผ่านพ้นวิกฤตนี้ไปได้ด้วยนี้นะค่ะ
น้ำกับสิ่ง ... ในชีวิต ... ประจำวัน
น้ำสำคัญ ... กับมนุษย์ ... มีหลากหลาย
น้ำไว้กิน ... น้ำไว้ใช้ ... ทั้งหญิงชาย
น้ำมากมาย ... ให้ได้รู้ ... คุณค่ากัน
น้ำวันนี้ ... เกินจำเป็น ... การเป็นอยู่
น้ำมองดู ... เต็มตลิ่ง ... ไม่สุขสันต์
น้ำจะลด ... ไว้พอใช้ ... เมื่อไหร่กัน
ขอพรจันทร์... น้ำขอไว้ ... แต่พอเพียง
บันทึกไว้เมื่อวันที่ 27 ตุลาคม 2553 เวลา 17.30 น.
นำเริ่มลดลงแล้วค่ะพี่เอม ขอเป็นกำลังใจให้นะคะ
ขอขอบคุณสำหรับคำอวยพรในวันเกิด (23พ.ย.53)
"คำอวยพรที่มอบให้มาขอให้พรนั้นที่เป็นเลิศ ประเสริฐในหล้า ย้อนกลับไปหาพี่เอมด้วยเช่นกันค่ะ"
เข้ามาชื่นชมผลงานครับ
เป็นกำลังใจให้ นะครับ
มีอะไร ก็ แลกเปลี่ยนเรียนรู้กันนะครับ
ปี 2549 ผมซึ้งเรื่องสุขภาพจิตเมื่อประสบภัยน้ำท่วมเลยครับ ต้องพายเรือไปทำงานเป็นเดือน ข้าวของเครื่องใช้บางอย่างในอำเภอก็ไม่มีขาย จะเข้าจังหวัดก็ไปทางไหนไม่ได้ทั้งนั้น ถนนขาดหมด ที่สำคัญมันไม่รู้ว่าเมื่อไรน้ำจะลด ไม่มีความหวัง เครียดสุด ๆ เลย
ปีนี้ดีหน่อย ไม่ถึงกับพายเรือไปทำงาน ( แต่ถนนคอนกรีตในหมู่บ้านปีนี้น้ำก็ท่วมสูงนะ บางคนเขาก็เลิกใช้รถ แต่ผมก็ขับรถฝ่าน้ำไปเรื่อย บางวันก็ต้องโทร.เรียกช่างมาเอาน้ำออกจากจานจ่าย ) เข้าจังหวัดก็ยังอ้อมไปทางป่าโมกได้