สะดุดใจกับคำว่า "ว่าง่าย" จนอดสงสัยไม่ได้ "ดีอย่างไรครับ คนว่าง่าย"

เป็นคนว่าง่าย-2

โสภณ เปียสนิท

...........................    

 

                         สะดุดใจกับคำว่า “ว่าง่าย” จนอดสงสัยไม่ได้ “ดีอย่างไรครับ คนว่าง่าย” “ทะเลเป็นที่รวมน้ำทุกสารทิศ เพราะเป็นที่ราบต่ำ คนว่าง่ายก็เช่นกัน เหมือนเป็นที่รองรับความรู้” “ผมนึกถึงคำโบราณที่ว่า ว่านอนสอนง่าย” “ใช่แล้ว คนเก่าๆ รู้ถึงข้อดีของการว่าง่ายจึงกล่าวอย่างนั้น” “คนเก่าแก่ที่ว่าหมายถึงใครกันครับ” “หมายถึงคำสอนของพระพุทธองค์ เช่นในมงคล 38 ประการ บรรพบุรุษของเราศึกษารับรู้ฝึกปฏิบัติสืบต่อกันมา” “แต่คนรุ่นใหม่ไม่ค่อยศึกษา” “จริงครับ โชคดีที่ผมอยู่ในวัดจึงซึมซับเรื่องนี้บ้าง” ผมตรองตามคำของเขา รู้สึกเห็นด้วย และเสียดายแทนคนอื่นที่ไม่ใครเอาใจใส่สั่งสอน เกิดคำถามว่าเหตุใดไม่มีคำสอนเหล่านี้อยู่ในหลักสูตรการศึกษาของโรงเรียน

                           ขณะทอดสายตามองดวงอาทิตย์ดวงกลมโตไต่ขอบฟ้าขึ้นไปเรื่อยๆ ผมชวนคุยต่อ “คนว่ายากเรียนรู้ได้น้อย” “ถ้วยที่คว่ำใส่น้ำไม่เข้า คนแขนด้วนหยิบของไม่ได้ คนหัวดื้อสั่งสอนยากเจริญยาก” “คนว่าง่ายแสดงว่าเป็นผู้อดทนต่อคำสั่งสอน” “จริงครับ ชีวิตผมเป็นเช่นนั้น”  “เวลาพูดนั้นง่าย แต่เวลาปฏิบัติค่อนข้างยาก” “ต้องมองว่า คนชี้โทษคือชี้ขุมทรัพย์”

                           เป็นอีกครั้งที่ผมได้ยินถ้อยความคำคม คนชี้โทษคือชี้ขุมทรัพย์ “แสดงว่า คนเราต้องยินดีรับคำแนะนำ” “ใช่ แต่คนส่วนมาก เห็นว่า คำสั่งสอนเป็นสิ่งที่ทนไม่ได้ ต้องตอบโต้แก้ตัว ผลก็คือ ไม่ได้รับความรู้” “แสดงว่าตัวคุณเองเห็นความสำคัญของความเป็นคนว่าง่าย” “ใช่ครับ เป็นความโชคดีที่ผมมีนิสัยเป็นคนว่าง่ายมาตั้งแต่เด็ก หลวงพ่อเมตตาสงสารผมมาก” “เด็กวัดด้วยกันมีใครเหมือนคุณหรือไม่” “น้อยคนครับ นิสัยใจคอไม่เหมือนกัน ความเจริญก้าวหน้าแตกต่างกัน” “หลวงพ่อลำเอียงให้ความเมตตาไม่เท่ากันหรือเปล่า” “ไม่น่าจะใช่ ท่านให้ความเมตตาสงสารเท่ากัน เหมือนท่านเทน้ำใส่ให้ทุกถ้วยเท่ากัน แต่พวกเราเหมือนถ้วย บางคนหงายถ้วย บางคนตะแคงถ้วย บางคนคว่ำถ้วย จึงรองรับน้ำคือคำสอนของท่านได้ไม่เท่ากัน”