ความคิด การปล่อยวาง

สมอง...ไม่เป็นใจ

  

  

   

แม้วันหยุด สุดสบาย ไม่รีบร้อน

ได้แต่นอน พักกาย คลายเหนื่อยหนัก

อยากจะนั่ง สร้างสรรค์ งานที่รัก

แต่สมอง สั่งพัก ไม่ทำงาน

 

  

มีบางอย่าง ขวางใจ ให้ขื่นขม

ใจดิ่งจม มืดมน ไม่อ่อนหวาน

หยิบจับของ ใดมา น่ารำคาญ

เหมือนคนพาล ไร้ค่า น่าละอาย

  

 

 

เป็นเพราะใจ ขุ่นมัว ไม่สว่าง

เป็นเพราะวาง หลายเหตุ นั่นไม่ไหว

เป็นเพราะเครียด ข้องขัด อึดอัดใจ

เป็นเพราะให้ ส่วนมืด เข้าครอบงำ

 

 

สมองน้อย  คอยสั่ง ระวังไว้

ดูแลใจ ข่มใจ ไม่ถลำ

อย่าให้ใจ หม่นไหม้ จนใจดำ

อย่าได้ทำ ร้ายใจ ให้สั่นคลอน

ขอบคุณภาพหัวใจน่ารักจากhttp://www.bloggang.com/mainblog.php?id=praewkwun&month=30-12-2008&group=17&gblog=60