มาตายี
ดร. ศศินันท์ กระแต ศรียา

เกาหลีเหนือ3..ปรัชญาจูเช่


แม้สิ่งที่ได้รับรู้..ได้เห็น..ไม่สามารถที่จะไปบอกใครต่อใครให้เชื่อ...ให้ปฎิบัติ...แต่อย่างน้อยแนวคิดดีๆเหล่านี้ก็สามารถนำไปเป็นแนวทางในการปฏิบัติตนเองต่อครอบครัว..ชุมชน...สังคม..ที่เราอาศัยได้เป็นอย่างดี....

ปรัชญาจูเช่....

วันนี้(9ต.ค.53)เป็นวันที่คณะแขกพิเศษนับร้อยชีวิตจากสิบกว่าประเทศที่ได้รับเกียรติเชิญมาในครั้งนี้ ได้เข้าร่วมสัมมนา Lecture on  Juche Idea ที่ People’s Palace of Culture.

      

             โดยทางสมาคมสังคมศาสตร์แห่งเกาหลี  The Korean Association of Social Scientists(KASS) ได้จัดขึ้นเพื่อเป็นการแลกเปลี่ยนเรียนรู้ระหว่างมิตรประเทศต่างๆ

   

      

       สุภาพสตรีชุดขาวท่านคือโปรเฟรชเชอร์มูน..ท่านเก่งมาก

       

          คำว่า “จูเช่” ในภาษาเกาหลี แปลว่า ส่วนสำคัญ,สาระที่สำคัญ ซึ่งทางรัฐบาลตีความว่า “จุดยืนที่เป็นอิสระ จิตวิญญาณที่ที่เน้นการพึ่งตนเองเป็นสำคัญ”

          โปรเฟรสเซอร์มูนกล่าวว่า “การที่จะสร้างปัญญาชนให้เป็นไปตามอุดมการณ์จูเช่หรือปรัชญาจูเช่นั้น ปัญญาชนจะต้องรู้เรื่องของประเทศตนเองอย่างลึกซึ้ง ไม่เป็นทาสความคิดเดิม ไม่พึ่งพาความคิดจากภายนอก อิสระจากการครอบงำ ชาติเกาหลีจะเจริญได้ต้องติดอาวุธทางปัญญาตามแนวปรัชญาจูเช่ให้กับประชาชน  และจะต้องมุ่งมั่นศึกษาเล่าเรียนอย่างจริงจัง”

         ปรัชญาจูเช่ เป็นนวัตกรรมของเกาหลีเหนือ ที่ได้รับการสังเคราะห์และปรุงแต่งจากปรัชญาตะวันตกและปรัชญาตะวันออก โดยมีโลกทัศน์ว่า มนุษย์มีฐานะพิเศษมีบทบาทเป็นนายของโลก เพราะมนุษย์เป็นสิ่งมีชีวิตพิเศษ อันประกอบด้วยคุณลักษณะเด่น 3 ประการ

 1.การพึ่งตนเอง (Chajusong)คำนี้เป็นภาษาเกาหลี

 2.ความคิดสร้างสรรค์ (Creativity)

 3.มโนสำนึก (Consciousness)

           มนุษย์จะเปลี่ยนแปลงโลกได้ก็ต่อเมื่อมนุษย์ร่วมกันคิด ร่วมกันทำ ร่วมกันเป็นหนึ่งเดียวในสังคม

            ปรัชญาจูเช่ ปลุกสำนึกให้คนรักชาติ รักศักดิ์ศรี เน้นการพึ่งพาตนเอง พึ่งคนในชาติเป็นหลัก

            ปรัชญาจูเช่กำลังนำพาประเทศและประชาชนของเขาก้าวหน้าไปในประชาคมโลกอย่างองอาจ ด้วยมันสมองและจิตวิญญาณของความรักชาติ

         ถนนสายต่างๆจะมีช่องทางสำหรับเดินและถีบจักรยานให้ด้วยค่ะ

             

                    ด้วยความที่ประชาชนของเขามีวินัย นครเปียงยางจึงเป็นนครหลวงที่เงียบสงบ ไร้ยาเสพย์ติด ไร้โสเภณี ไร้อาชญากรรม ไร้มลพิษ จะเห็นได้ว่าถนนหนทางกว้างใหญ่ 8เลนแต่รถราน้อยมากๆ

           

       มีธงแดงและป้ายปลุกใจประดับทั่วบ้านทั่วเมือง

แหละนี่คือภาพที่ปรากฎทุกๆที่ในเกาหลีเหนือ

ที่นี่ไม่มีสะพานลอยมีแต่สะพานลอด

        

ไม่มีสายไฟระย้าแม้เห็นในภาพก็เพียงสายไฟรถเมล์ไฟฟ้า ไม่มีสายโทรศัพท์ระย้าโดดเด่น ไม่มีป้ายโฆษณามีแต่ป้ายปลุกใจประชาชน

ไม่ค่อยมีสัญญาณไฟจราจรมีแต่ตำรวจหญิงปฏิบัติหน้าที่ตามแยกตามมุมต่างๆ แต่งชุดสีฟ้าสดใส มือถือไม้คล้ายๆตะบองชี้นำรถคันต่างๆ สร้างสีสันให้ท้องถนนได้เป็นอย่างดี

          ชีวิตบนท้องถนนไม่รีบเร่งเหมือนประเทศทุนนิยม ผู้คนที่นี่เวลาไปทำงานจะต้องเดิน

หากเดินไกลกว่า 30 นาทีจึงจะได้นั่งรถ มีรถเมล์ รถราง รถไฟใต้ดิน

สถานีรถไฟใต้ดินค่ะ อยู่หลังโรงแรมนี่เอง

 

           ตามถนนหนทางจะเห็นเด็กนักเรียนตัวเล็กเดินไปโรงเรียนตามลำพัง ไม่มีพ่อแม่ผู้ปกครองไปส่งเพราะที่นี่เด็กๆเหล่านี้คือลูกของประชาชน

           ดิฉันนั่งรถผ่านถนนหลายๆสายในกรุงเปียงยางที่เป็นนครหลวง...ดิฉันไม่เห็นความอดอยาก ความหิวโหย ไม่เห็นขอทาน ไม่เห็นคนขายพวงมาลัย ไม่เห็นคนขายของ บนท้องถนนเลย....

            สองฟากถนนเป็นตึกสูงระฟ้า...แต่ไม่มีทุนนิยมอยู่บนนั้น...บนนั้นมันเป็นบ้านพักอาศัยสำหรับประชาชน

อาคารที่เป็นรูปปิรามิดนั้นเป็นโรงแรมที่รัฐบาลเพิ่งสร้างต่อหลังจากปล่อยร้างไว้หลายสิบปี เรียกว่าอาคารเจ็ดชั่วโคตรค่ะ

        นี่คือหอจูเช่ The Tower of Juche Idea

                  

           ขอบคุณทางรัฐบาลเกาหลีเหนือที่เชิญพวกเราไปเปิดโลกทัศน์ผ่านทางสมาคมสังคมศาสตร์แห่งเกาหลี..โดยสถานฑูตเกาหลีเหนือประจำราชอาณาจักรไทย...ทำให้ดิฉันมาพบเห็นการสร้างชาติด้วยวินัย ภายใต้แนวคิดปรัชญาจูเช่ ทำให้ได้เปิดมุมมองเกาหลีเหนือในอีกแง่มุมหนึ่ง    ในวันนี้ดิฉันได้เห็นประชาชนชาวเกาหลีเหนือยิ้มแย้มแจ่มใสให้ความเป็นมิตรกับคนต่างชาติ มันช่างแตกต่างจากการนำเสนอของสื่อทางโลกตะวันตกที่โฆษณาให้เห็นว่าประเทศนี้ป่าเถื่อน กระหายสงคราม....

           แม้สิ่งที่ได้รับรู้..ได้เห็น..ไม่สามารถที่จะไปบอกใครต่อใครให้เชื่อ...ให้ปฎิบัติ...แต่อย่างน้อยแนวคิดดีๆเหล่านี้ก็สามารถนำไปเป็นแนวทางในการปฏิบัติตนเองต่อครอบครัว..ชุมชน...สังคม..ที่เราอาศัยได้เป็นอย่างดี....

                               ด้วยจิตคารวะ

                                    มาตายี.

หมายเลขบันทึก: 404464เขียนเมื่อ 25 ตุลาคม 2010 11:14 น. ()แก้ไขเมื่อ 21 มิถุนายน 2012 16:17 น. ()สัญญาอนุญาต: ครีเอทีฟคอมมอนส์แบบ แสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า-อนุญาตแบบเดียวกัน


ความเห็น (50)

เรื่องราวเหล่านี้ไม่ค่อยได้ทราบ ขอบคุณนะคะที่นำมาเล่า

ทำให้เห็นเกาหลีเหนือในอีกมิติหนึ่งต่างจากที่เคยทราบ

และต่างจากที่คิดเลยค่ะ

ไม่เคยได้ทราบเลยว่าเกาหลีเหนือเป็นอย่างไร

ทำให้เห็นอีกมิติหนึ่งซึ่งต่างจากที่เคยรู้(แต่ไม่เคยเห็น อิอิ)

ขอบคุณที่นำมาเล่าและได้เห็นภาพของจริง

ถ้ากรุงเทพฯโล่งแบบนี้คงดีนะ

ขออภัย มีความผิดพลาดนึกว่าsaveไม่ได้เลยมาเป็นชุดเลย

จูเช่   ส่งผ่านมาทางการศึกษาบ้างไหมครับ ส่งอย่างไร

สวัสดีครับ ตามมาอ่านสารคดีที่ไม่เคยได้อ่านครับ 

 คุณเขียนและอธิบายความหมายด้วยภาพทำให้เห็นภาพพจน์ชัดเจน

  น่าจะรวบรวมตั้งแต่วันแรก ๆ เดินทาง

จนถึงวันเหยียบพื้นสยามประเทศอีกครั้ง 

 บันทึกเป็นลายลักอักษรนำส่งพิมพ์ 

 มีสาระประโยชน์มากครับ   ติดต่อโรงพิมพ์

แต่ที่บ้านของคุณไม่ทราบว่าสภาพน้ำท่วมเป็นยังไงบ้าง

ด้วยความห่วงใยจากคนที่ได้รับเมล์จากคุณเป็นประจำ

ล้วนเป็นสาระที่ปลูกปัญญาทั้งสิ้น

ด้วยความขอบคุณที่แบ่งปันครับ

ขอบคุณมากกับบันทึกที่เปิดมุมมองใหม่ให้กับเกาหลีเหนือ....

เขาถึงบอกว่าสิบปากว่าไม่เท่ากับตาเห็น  เมื่อคนไปรู้ไปเห็นและนำมาถ่ายทอดให้ได้รับรู้จึงเปรียบเสมือนเปิดโลกทัศน์ใหม่ให้แก่กัน  เมื่อก่อนเคยเห็นแต่กายกรรมเปียงยางที่เขามาแสดงในไทย  ยังแปลกใจว่าเขาทำได้เยี่ยมจริงๆได้อย่างไร???

แต่พอรู้ว่าเขาสร้างวินัยให้พลเมืองของเขาจนฝังแน่น  เลยเข้าใจเลยว่าเขาจะต้องทำทุกอย่างให้ดีที่สุดในสายตาชาวโลก...

ที่บ้านน้ำท่วมไหมจ้ะ??

สร้างความตื่นเต้น ตื่นตา ตื่นใจมากเลยค่ะ คุณครูกระแต

เพราะใครๆก็รู้ว่าเกาหลีเหนือเหมือนเป็นประเทศปิด

เห็นภาพแล้วยังไม่อิ่มเลยค่ะ อยากเห็นหลายแง่มุม ที่ไม่เคยเห็น ไม่เคยรู้

ขอบพระคุณมากจริงๆค่ะ

หวังว่าจะมีตอนต่อๆไปนะคะ

ชอบ ปรัชญานี้ ค่ะ .. จุดยืนที่เป็นอิสระ จิตวิญญาณที่ที่เน้นการพึ่งตนเองเป็นสำคัญ” ขอบคุณค่ะ

สวัสดีค่ะคุณพี่Ico32นาง...มณีวรรณ ตั้งขจรศักดิ์

เกาหลีเหนือเป็นอีกมิติที่เราคนไทยไปพบเห็นค่ะเข้ม..มากเรื่องระเบียบวินัย..ที่นี่วินัยต้องมาก่อน  กระเเตกับคณะอู้ไม่อยากเข้าไปในโรงงานทอใยไหมเพราะกลิ่นมันแรง เลยพากันถ่ายรูปที่ลานจอดรถ ปรากฎว่าไม่ได้ เขาบอกว่าทำอะไรก็ต้องทำด้วยกันและต้องรักษาเวลา โอ้โฮ.เราก็ติดนิสัยของทุนนิยม ชอบสบายๆเลยต้องปรับตัวยกใหญ่ค่ะให้เข้ากับสถานการณ์ค่ะ...ขอบคุณที่มาเป็นกำลังใจนะคะ

สวัสดีค่ะท่านรองฯIco32small man
จูเช่   ส่งผ่านมาทางการศึกษาด้วยค่ะโดยแนวคิดในการจัดการศึกษาในเกาหลีเหนือตั้งอยู่บนหลักการของแนวคิดจูเช่หรือปรัชญาจูเช่ที่ว่า ประชาชนคือเจ้านายหรือเจ้าของทรัพย์สินทุกอย่างของประเทศ ดังนั้นการศึกษาจึงคิดเงินจากเจ้านายหรือเจ้าของทรัพย์สินไม่ได้ 

        ในปรัชญาจูเช่นั้น การศึกษาไม่ใช่เพียงเป็นสิทธิเท่านั้นแต่เป็นหน้าที่ของชาวเกาหลีเหนือทุกคนเพื่อที่จะร่วมกันสร้างชาติ ดังนั้นรัฐจึงมีหน้าที่จัดการศึกษาให้ทั่วถึงที่สุดโดยไม่ต้องคำนึงถึงต้นทุน เพราะต้นทุนนั้นเป็นของเจ้านาย(ประชาชนคือเจ้านาย)ซึ่งตรงกันข้ามกันอย่างสิ้นเชิงกับโลกทุนนิยมเสรีอย่างบ้านเรา....รายละเอียดจะไปเล่าตอนเขียนถึงมหาวิทยาลัยคิมอิลซุง...นะคะท่านรองฯ

สวัสดีค่ะ

เคยไปร่วมสังเคราะห์งานวิจัยของเกาหลีใต้  พบว่าคุณลักษณะผู้เรียนของเขาดีงามมองเห็นและสัมผัสได้จริง ๆค่ะ

ส่วนเกาหลีเหนือ  น่าทึ่งมากนะคะ  ที่มีการพัฒนาด้านวัตถุและด้านจิตใจ คุณภาพชีวิตไปพร้อม ๆกัน

แค่ไม่มีปัญหาสังคม...ก็นับว่าสุดยอดแล้วค่ะ

ยายคิมเคยอ่านเรื่องเล่าผสมผสานปรัชญาจูเช่ว่า  เป็นการสร้างพลเมืองที่มีศักยภาพสูงในการรักชาติบ้านเมือง  แต่ไม่สะกัดกั้นความเป็นพลโลก  อ่านมาจากไหนจำไม่ได้แล้วค่ะ

  • "จูเช่" เน้นพึ่งตนเอง คล้ายเศรษฐกิจพอเพียงบ้านเรามั้ยครับ
  • เกาหลีเหนือ บ้านเมืองสะอาดสะอ้าน น่าอยู่ดีนะครับ
  • ขอบคุณประสบการณ์ดีๆนี้ครับ

สวัสดีค่ะคุณIco32นาย ธนา นนทพุทธ

ขอบคุณที่มาแวะบันทึกนะคะ..และขอบคุณเมล์ที่ส่งไปให้อ่านที่ดิฉันได้รับสิ่งดีๆทวีปัญญา กำลังใจแรงกล้าเสมอค่ะ ...บันทึกเกาหลีเหนือคราวนี้ตั้งใจที่จะเขียนถึงช่วงเวลาที่อยู่ในเกาหลีเหนือให้อ่านกันค่ะ  แต่ด้วยความที่ด้อยด้านภาษาศิลป์ ภาษาที่สื่อจึงเป็นภาษาธรรมดาๆที่อยากเล่าเรื่องที่ประสบพบเจอเพื่อที่จะได้แลกเปลี่ยนเรียนรู้ ศึกษาเปรียบเทียบ มิบังอาจตีพิมพ์ค่ะ...ยอมรับว่ามือไม่ถึงค่ะแต่ก็ดีใจที่ท่านได้มาจุดประกายฝันนะคะ....อ้อ..ที่บ้านน้ำไม่ท่วมค่ะ..ขอบคุณนะคะ

สวัสดีค่ะคุณพี่ครูกีร์Ico32krugui Chutima

ขอบคุณที่ติดตามบันทึกเกาหลีเหนือนะคะ...กายกรรมเปียงยางนั้นเป็นเยาวชนที่มาจากโรงเรียนต่างๆและนักยิมนาสติกจากโรงเรียนกีฬาที่ฝึกฝนเฉพาะด้านเรียกว่าGrand Mass Gymnastic ฝึกมาตั้งแต่เด็กๆเลยค่ะ...รายละเอียดจะไปเล่าที่บันทึกอารีรัง...นะคะ...ที่บ้านน้ำไม่ท่วมค่ะ..ขอบคุณที่ห่วงใยนะคะ

สวัสดีค่ะคุณIco32namsha

ดีใจจังค่ะที่ได้เจอวันนี้...ไม่ได้เจอกันนานนะคะ ที่เกาหลีเหนือเขาเป็นประเทศที่ปิดแต่ตอนนี้ก็เปิดแล้วค่ะ.....อาจเป็นเพราะเราฟังสื่อทางโลกอีกฟากฝั่งนึงมากเกินไปเลยทำให้เราคิดว่าประเทศนี้น่ากลัว.อิอิ....สารภาพว่ากระเเตก็มโนภาพไว้อย่างนั้นจริงๆค่ะ..คือเมื่อรู้ว่าได้ไปก็กลัว..แต่อยากพิสูจน์อยากรู้อยากเห็นค่ะ...กระเเตมีอีกหลายๆตอนมาให้อ่าน มีอีกหลายๆภาพมาให้ชมทั้งแอบถ่าย ทั้งตั้งใจถ่ายค่ะ...อิอิ..อย่าพึ่งเบื่อก่อนก็แล้วกันนะคะ...หวังว่าจะเจอกันอีกบันทึกหน้านะคะ..เป็นเรื่อง..มันยองเเด...ค่ะ..ขอบคุณที่มาเป็นกำลังใจค่ะ

สวัสดีค่ะน้องปู  Ico32poo

ขอบคุณที่มาแวะบันทึกนะคะ..พี่เองก็ชอบปรัชญานี้เหมือนกันค่ะ

สวัสดีค่ะพี่ครูคิมIco32ยายคิม

ขอบคุณที่ติดตามงานบันทึกเกาหลีเหนือนะคะ...ปรัชญาจูเช่นั้นไม่สะกัดกั้นความเป็นพลโลกค่ะ..แต่กลับเป็นเวิร์ดพีซ เป็นปรัญาที่ยิ่งใหญ่มากเพราะเกิดจากการสังเคราะห์ทั้งจากโลกตะวันตกและโลกตะวันออก ทั้งมาร์ก เลนิน ทั้งประธานเหมาฯและทั้งลุงโฮฯค่ะพี่ครูคิม...ท่านที่เขียนเรื่องปรัชญา ไว้ในเมืองไทยคือท่าน ศ.ดร.นิพนธ์ คันธเสวี ท่านเป็นประธานศูนย์ประสานงานการพัฒนาสังคมค่ะ...ขอบคุณพี่ครูคิมที่มาแวะเป็นกำลังใจเสมอนะคะ

สวัสดีค่ะอาจารย์Ico32ธนิตย์ สุวรรณเจริญ

ความรู้สึกของพี่ว่าคล้ายๆกันนะคะ...แต่ไม่ทั้งหมดค่ะ..บ้านเมืองเขาไม่มีแม้กระทั่งถังขยะค่ะ.สะอาดสะอ้านมาก.เขาปลูกนิสัยคนได้อย่างยอดเยี่ยมเลยค่ะ...

สวัสดีค่ะ

  • ติดตามมาอ่านเรื่องดีๆที่มีคุณค่าอีกเรื่องหนึ่ง
  • ที่สำคัญ..ขอขอบคุณที่แบ่งปันทำให้ได้ชื่นชมบ้านเมืองที่สวยงามมีระบียบวินัยที่เป็นตัวอย่างให้กับชาวเราได้อีกแห่งหนึ่ง
  • บ้านเมืองเขาดูสะอาดตาดีจัง
  • ขอบคุณที่ไปเยี่ยมเยียนกัน...ส่งความระลึกถึงมาให้นะคะ

ขอบคุณที่แบ่งปัน ถ่ายทอดครับ

บ้านเมืองเขายกย่องชื่นชมคนเก่ง คนดี จริงๆ นะครับ..

ต่างจากบางประเทศชื่มชมคนมีเงิน มีหน้ามีตา...

  • สวัสดีค่ะ
  • บุษราแวะมาเที่ยวเกาหลีเหนือ (ผ่านบันทึกพี่อีกแล้วววว) เห็นภาพและคำบรรยายอยากไปเที่ยวบ้างจังเลยค่ะ อิอิ 
  • ระลึกถึงกันเสมอค่ะ
  • ขอบคุณค่ะ

                     

เห็นด้วยอย่างยิ่งครับที่ว่าต้องพัฒนาชาติด้วยระเบียบวินัย

มาเที่ยวเกาหลีด้วยอีกคนครับ ไม่ค่อยจะมีความรู้เรื่องเกาหลีเลย

สวัสดีค่ะคุณพี่Ico32Preeda

ขอบคุณที่ติดตามนะคะ..จะพยายามเขียนถึงสิ่งที่ไปเจอมาลงให้อ่านมากที่สุดค่ะ

สวัสดีค่ะน้องIco32ราชิต สุพร
ขอบคุณที่มาแวะติดตามนะคะ...บ้านเมืองเขายกย่องคนดีคนเก่งจริงๆค่ะ

สวัสดีค่ะน้องสาวคนเก่งIco32บุษรา

ขอบคุณที่ไปไหนไปกันตลอดนะคะ...ระลึกถึงเสมอค่ะ

สวัสดีค่ะคุณIco32โสภณ เปียสนิท

ขอบคุณที่ไปเที่ยวด้วยกันทางบันทึกนะคะ..ติดตามต่อนะคะ

✿อุ้มบุญ✿ ชอบท่องเที่ยวเช่นกัน ขอเข้ามาชมเกาหลีด้วยคน

สวัสดีค่ะคุณIco32อุ้มบุญ✿

ยินดีมากนะคะที่มาแวะและจะไปท่องเที่ยวด้วยกัน

  • มาเยือน
  • และรับสาระคติที่ดีมากเลยนะครับ

สวัสดีค่ะคุณIco32ชยพร แอคะรัจน์ Chayaporn Aekaraj

ขอบคุณนะคะที่มาเยือนค่ะ

พี่สุมาตามเยี่ยม ตอน 4 คะ ว่าจะมาหลายวันแล้ว แต่คอมไม่เสถียร อาจจะเป็นเพราะน้ำท่วม มันเลยเออเร่อ หรือคนเปิดดูข่าวในคอมเรื่องน้ำท่วมมากไป อาจเป็นได้

-ปรัชญาจูเซ่ มีพลังทำให้ชาวเกาหลียืนหยัดอยู่ได้ด้วยลำแข้งของตนเอง พี่อ่านดูแล้ว เหมือนบ้านเมืองจะมีความเป็นอยู่ที่ดีไม่อดอยาก อยู่แบบพอเพียง มีระเบียบวินัย เพราะไม่เห็นป้ายโฆษณาผลิตภัณฑ์ มีแต่ป้ายปลุกระดม

-ต้องรู้เรื่องประเทศตนเองอย่างลึกซึ้ง อิสระจากการครอบเงา เขาช่างเป็นตัวของตนเองดีเหลือเกินนะคะ

-ปลูกสำนึกให้คนรักชาติ รักศักดิ์ศรี เขาก็ช่างเป็นสังคมนิยม ที่ใจดีไม่โหดร้าย

-ถนนกว้างสวย แต่เขาคงไม่ให้คนในชาติหลงวัตถุนิยม จนพาครอบครัวลำบาก มีอะไรก็กินเท่านั้นใช้เท่านั้น

-ตามจริง พี่สุก็ชอบเงียบสงบ ใช้ชีวิตแบบธรรมดา ไม่ฟุ้งเฟ้อฟุ่มเฟือย มาอยู่เกาหลีได้

-พี่สุชอบตำรวจหญิง ใส่ชดน่ารักจังนะ บ้านเมืองเขาคงไม่มีขโมย

-สังคมนิยม จะให้เด็กมีหน้าที่เรียน สนับสนุนการเรียน เพื่อจะได้ฉลาด และพัฒนาประเทศในระบบนี้ได้

-และรู้สึกว่า ประชาชน จะมีความเป็นอยู่แบบเดียวกัน ไม่เกินกัน

-อย่าว่าแต่ประเทศตะวันตกมองเขาในแง่ร้ายเลย ตัวพี่สุเองก็ยังคิด ร้ายจนแยกเป็นเกาหลีเหนือเกาหลีใต้  แตกแยก แตกต่าง

-และพี่สุพึ่งเห็นป๋า ทรงจิต ชัดๆๆ ถ้าน้องไม่บอกพี่สุก็จะทักถูกเลยคะ

-ขอบคุณมากนะคะ มีเรื่องดีดี สดๆๆมาเล่าสู่กันฟังคะ

ตามมาเที่ยวเปียงยางก่อน ไปอารีรัง

ชอบแนวคิดปรัชญา จูเช่มากครับ

สวัสดีค่ะพี่สุIco32สุ-มหาวิทยาลัยชีวิต ที่ไม่มีวันปิดทำการ

  • ยินดีต้อนรับสู่ตอนที่ 4 นะคะ....
  • บ้านเมืองเขามีความเป็นอยู่ที่ดีมากๆค่ะ..รัฐจัดสวัสดิการด้านพื้นฐานให้กับประชาชนของเขา ฟรี หมดทุกอย่างค่ะ
  • เขาเป็นตัวของตัวเองมาก มีความเชื่อมั่นในตัวท่านผู้นำ และมีความมุ่งมั่นเพื่อประเทศชาติมากๆค่ะ
  • เขาเป็นคอมมิวนิสต์ที่ไม่โหดร้าย ไม่กระหายสงคราม ไม่เอารัดเอาเปรียบใครค่ะ
  • ถนนกว้างๆสวยงามมากๆ ไม่มีร้านค้าริมฟุตบาธ ไม่มีคนเร่ร่อนขอทานตามถนน ไม่มีคนขายหนังสือพิมพ์ ไม่มีทุนนิยมบนถนนค่ะ
  • ที่เกาหลีคนไม่ฟุ่มเฟือยค่ะ..1เดือนได้รับข้าวสารคนละ  15 กิโลกรัม มีบ้านให้พักอาศัย มีสวัสดิการให้ฟรีเพราะประชาชนเป็นเจ้าของทรัพย์สินทุกอย่าง
  • บ้านเมืองเขาไม่มีขโมย เคยลืมแหวนเพชรไว้บนที่นอนที่ห้องพักที่โรงแรมปรากฎว่าไม่หายเลยค่ะ
  • ที่นี่เรื่องเรียนเป็นเรื่องที่เขาให้ความสำคัญมากๆ ตอนที่ญี่ปุ่นยึดครองนั้นคนเกาหลีแทบไม่ได้เรียนในสาขาที่ทันสมัยเพราะคนญี่ปุ่นไม่อยากให้เกาหลีฉลาด แต่พอขับไล่ญี่ปุ่นออกไปจากแผ่นดินได้แล้วเหลือคนขับรถไฟใต้ดินเป็นเพียงแค่ 2-3 คนทั้งประเทศเท่านั้น เขาจึงเร่งที่จะสร้างคน โดยให้การศึกษาฟรีถึงปริญญาเอก
  • ที่นี่คนมีความเท่าเทียมกันค่ะ
  • ก่อนที่กระเเตจะเดินทางไป กระเเตก็มโนภาพไว้น่ากลัวๆไว้เยอะเหมือนกันค่ะ
  • คุณอาทรงจิต พูลลาภ ท่านยิ่งใหญ่ในเกาหลีมากๆค่ะพี่สุ

ขอบคุณที่มาแวะเป็นกำลังใจเสมอนะคะ......

สวัสดีค่ะท่านวอญ่าIco32วอญ่า-ผู้เฒ่า-natachoei--

ครูกระเเตก็ชอบแนวคิดนี้เช่นกันค่ะ...ขอบคุณที่แวะมาให้กำลังใจนะคะ

แวะเข้ามาอ่านครับ เป็นคนนึงที่สนใจในเกาหลีเหนือและอยากจะลองไปเที่ยวประเทศปิด สังคมนิยม คอมมิวนิสต์ขึ้นมหารุนแรงด่านสุดท้ายของโลก

เคยติดตามสารคดี จีโอกราฟฟิค และอื่นทาง youtube อยุ่บ้าง เท่าที่ศึกษาและได้เห็นผ่านตามาประเทศนี้ค่อนข้างจะปิดกั้นประเทศตัวเองเป็นอย่างมาก ความเป็นอยู๋แร้นแค้น การปกครองกดขี่ มีการลีภัยอพยศประชากรเข้ามาไทยอยู๋เป็นประจำ แต่ที่ทึ่งคือความเด็ดดเดี่ยวของชาติเค้า ( คาดว่าจีนที่เป้นมหามิตรคอยช่วยเหลืออยู๋) จากที่ได้อ่านๆมาและได้เห็นภาพนั้นไม่รู้ว่าประเทศนี้มีการพัฒนาหรือสิ่งที่เค้าจะให้โลกภายนอกดูเป็นเพียงแค่ส่วนนึงของภาพพจน์เท่านั้น ( คาดว่าอย่างหลัง )

ยังไงก็ขอขอบพระคุณสำหรับบทความและภาพทั้งหมดด้วยครับ

ปล. ท่าอยากไปเที่ยวเกาหลีเหนือมีทางใดแนะนำได้มั่งครับ ( ตอบผ่านทางเมล์ก็ได้ครับ )

สวัสดีค่ะท่านคิม[IP: 61.90.111.148]

ขอบคุณท่านมากๆที่เข้ามาแลกเปลี่ยนเรียนรู้กับบันทึกเกาหลีเหนือค่ะ...แต่ต้องขอโทษท่านมากๆที่ตอบเมนท์ช้าไป..ช่วงนี้ภาระกิจรัดตัวพอสมควรค่ะ...ประเทศเกาหลีเหนือเป็นประเทศที่น่าศึกษามากๆค่ะ เคยตั้งใจไว้ตั้งแต่สมัยสาวๆแล้วว่าหากมีโอกาสจะไปให้ได้ และได้เจอในสื่อต่างๆว่าเขาเป็นประเทศที่น่ากลัว กระหายสงคราม อดอยาก เราอาจจะฟังสื่อที่เป็นฝ่ายอเมริกามากเกินไปก็ได้ค่ะ...หากท่านสนใจในเรื่องนี้จริงๆจะขอเรียนเชิญไปชมรายการชีพจรโลก ทุกวันอังคาร 5ทุ่ม15 วันอังคารที่ 30 พ.ย.53.จะเสนอเป็นตอนที่ 2 ค่ะ และออกอากาศซ้ำทางเนชั่นฯเวลา 13.00 น.ค่ะทางช่อง9 หรือจะเลือกชมได้ที่ทาง http://www.facebook.com/cheepajornlok  ค่ะ หากมีโอกาสไปเยือนเกาหลีอีกครั้งจะแจ้งให้ทราบนะคะ..

สุดยอด นี้คือกำลงที่ทำให้ชาวเกาหลีเหนือต่อสู้

แล้วก็ชนะ

แต่ไม่เคยเข้าใจคำๆนี้สักที คิดว่าเป็น เหมือนพวกคำสอนโบราณพอมาฟังคุณครูกระแต อรรถาธิบายแล้ว

ต้องยอมรับว่าเห็นภาพรวมมากยิ่งขึ้น

การเปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็ว - ปฏิวัติ

ต้องมีการกดดัน หรือบีบคุ้นเสมอไปไหม ?

ขอบพระคุณที่แบ่งปันสิ่งดีๆ

สวัสดีค่ะอาโป [IP: 110.164.35.112]

ขอบคุณที่ติดตามเรื่องราวของเกาหลีเหนือนะคะ..

ได้ติดตาม รายการชีพจรโลก แล้วครับ ดูทุกตอนไม่เคยพลาดเลยครับ

ได้เห็นคุณภาพคอมพิวเตอร์ในมหาลัย คิม อิล ซุง ด้วย ถึงกับตะลึงครับ คอมใช้จอแบนแบบระบบสัมผัส โอ้ว มันเป็นไปได้ ...!!!!

และได้เห็นอีกหลายๆอย่างที่เป็นหน้าตาของประเทศเค้า ซึ่งก็อดิดไม่ได้เลยจริงๆครับว่าถ้าหากประเทศนี้ก้าวไปในทางที่ดี

และมีการเปิดโลกกว้าง มีการค้าเสรี ทำเหมือนที่หลายๆประเทศในโลกนี้ทำกัน ผมเชื่อว่าคุณภาพและมาตรฐานเทคโนโลยีของที่นี่

ไม่เป็นรองใครแน่นอน ^^

สงสัยปี 2012 อาจารย์คงได้รับเชิญไปงานฉลองครบรอบ 100 ปีท่านมหาผู้นำแน่เลย

เกาหลีเหนือเตรียมตัวจะเป็นที่ 1 ของโลก (ตามโฆษณาชวนเชื่อ อิๆๆ )

สวัสดีค่ะคุณท่านผู้นำ [IP: 58.9.254.125]

ขอบคุณที่มาแวะเยี่ยมบันทึกนะคะ..ที่เกาหลีเหนือการเรียนการสอนคอมฯเขามีให้เรียนคนละเครื่องเลยค่ะ...คอมใช้จอแบนแบบระบบสัมผัส  คุณภาพและมาตรฐานเทคโนโลยีของที่นี่ ไม่เป็นรองใคร.เรียนมาตั้งแต่ประถมเลยนะคะ เห็นแล้วยังนึกสงสารเด็กบ้านเราค่ะ...เขามีทั้งวินัยและความพร้อมในด้านเทคโนโลยี ค่ะ

สวัสดีค่ะท่านผู้นำ [IP: 58.9.254.125]

เดือนเมษายนปี54ค่ะจะไปร่วมงานฉลองครบรอบ 100 ปีท่านคิมอิลซุง  วางแผนไว้แล้วแต่จะมีโรคเลื่อนรึเปล่าไม่แน่ใจค่ะ และท่านผู้นำประเทศไทย อ.ทรงจิต ปรารภไว้ว่าจะเรียนเชิญบุคคลที่สนใจไปร่วมด้วยค่ะ

  • สวัสดีค่ะ  คุณมาตายี
  • ปรัชญาจูเช่ ทำให้คนรักชาติรักแผ่นดิน
    พึ่งตนเอง ชื่นชมค่ะ
  • สุขสันต์ในวันปีใหม่นะคะ

อ.ทรงจิต จะเรียนเชิญบุคคลที่สนใจไปร่วมด้วยหรอครับ

ถ้าเป็นบุคคลทั่วไปพื้นๆอย่างผมนี่หากสนใจจะมีโอกาสบ้างไหมครับ สนใจอย่างแรงเลยครับ

ใฝ่ฝันอยากไปมากครับ ถ้ามีโอกาสและเป็นไปได้จะติดต่อได้ทางไหนครับ

ขอบพระคุณครับ

สวัสดีค่ะท่านผู้นำ

Ico48
ท่านผู้นำ [IP: 58.9.3.67]

       อ.ทรงจิต จะเรียนเชิญบุคคลที่สนใจไปร่วมด้วย รวมทั้งบุคคลทั่วไปค่ะ หากท่านสนใจติดต่อได้ทางเมล์ของมาตายีค่ะ ฝากเบอร์โทรศัพท์ไว้ด้วยนะคะขอบพระคุณค่ะ   

ลองอ่านบทสัมภาษณ์คนเกาหลีเหนือ ที่ไม่ได้อยู่ในกรุงเปียงยางดู จะได้รู้ว่าประชากรส่วนใหญ่เขาอยู่กินแบบไหน อย่าเชื่อที่ตาเห็นเพียงด้านเดียว ฉันคนนึงล่ะที่ไม่ขออยู่ประเทศแบบนี้ http://www.dek-d.com/content/studyabroad/26640/บทสัมภาษณ์จริงจาก-คนเกาหลีเหนือ-เรื่องลับหลังม่านคอมมิวนิสต์.php

ได้รับข้าวสาร 15 kg ต่อเดือน รู้สึกจะมีเฉพาะเมืองหลวง

ไม่มีรถ ก็คงเป็นเพราะ ไม่มีเงินซื้อ

เปียงยางคือเมืองหลวง คือสถานที่ที่รวมสิ่งดีๆ ไว้แล้ว...เราไม่มีทางเห็นอะไรแย่ๆ ที่เมืองหลวงได้หรอกครับ เพราะทุกคนที่นั่น ล้วนมีความสุข มีข้าวกินทุกมื๊อ

ทุกคนมีวินัย เพราะความกลัว ถูกจำกัดเสรีภาพ จะคิด จะพูด จะกิน ถูกจำกัดหมด

เอ่อ ถ้าสงสัย ลองดูคลิปนี้ก่อนครับ

http://www.youtube.com/watch?v=PdxPCeWw75k

ติ๊ต่างว่าแขกมาเยือน...

ท่านจะปล่อยให้แขกเห็นความสกปรก ความไม่ดีไม่งามหรือเปล่า? ฉันใดก็ฉันนั้น เกาหลีเหนือคงไม่ปล่อยภาพผู้คนอดอยาก ความโหดร้าย ออกมาให้แขกบ้านแขกเมืองเห็นแน่นอน

ปรัชญาจูเช่นั้นดีในแง่ของแนวคิด แต่เกาหลีเหนือนำมาปฏิบัติจริงไม่ได้

เพราะผู้นำมุ่งพัฒนาแต่เรื่องไม่เป็นเรื่อง สุขสบายอยู่แต่เฉพาะพวกพ้อง ผู้คนส่วนใหญ่อดอยาก

อาหารและพลังงานยังต้องพึ่งพาการนำเข้าและการช่วยเหลือจากประเทศอื่น (จีน)

เพราะอาหารที่ปลูกเองนั้นไม่พอกินกัน แถมเงินที่มีอยู่น้อยนิดยังถูกนำไปพัฒนาด้านการทหาร

หากพูดถึงแง่การบริหาร นี่เป็นการบริหารที่ล้มเหลวบัดซบ

ผมคนนึงไม่เชื่อหรอก ว่าประเทศอย่างนี้จะมีความสุขตามปรัชญาจูเช่

ลองออกไปดูนอกกรุงเปียงยางบ้าง ดีมั้ยครับ

พบปัญหาการใช้งานกรุณาแจ้ง LINE ID @gotoknow
ขอแนะนำ ClassStart
ระบบจัดการการเรียนการสอนผ่านอินเทอร์เน็ต
ทั้งเว็บทั้งแอปใช้งานฟรี