น้ำ คลองชลประทาน

อยากให้เป็น..แค่ฝันร้าย

 

 

 

เมื่อวานนี้(24 ตุลาคม) พวกเราและครอบครัวพากันไป"บึงฉวาก"เพราะติดค้างลูกๆหลานๆว่าจะพาไปเที่ยวนานแล้ว และหลานชายคนโตมาตัดพ้อกับพ่อว่า"ยังไม่เคยได้ดูโลกใต้ทะเล"

 

 

        นึกอยากดูสถานการณ์น้ำท่วมว่าเป็นอย่างไร จึงพากันไปทางคันคลอง น้องชายที่เป็นตำรวจบอกว่า"น้ำท่วมถนนแล้วนะ" แต่ว่าพอไปได้ ครู ป.1 ออกหน้าเลย เพราะรถเล็กกว่าใคร

 

 

       มีการนำกระสอบทรายมาวางกั้นน้ำ  ไม่ให้น้ำในคลองท่วมขึ้นมาบนถนน เพราะน้ำในคลองสูงกว่าพื้นถนนแล้ว

 

 

    เมื่อเอาไม่อยู่ถนนก็เลยกลายเป็นคลอง มองแทบไม่ออกว่าตรงไหนถนน ตรงไหนคลอง ถึงตอนนี้ คนขับรถ เริ่มเครียดแล้ว

 

 

          สภาพบ้านเรือนข้างทางเป็นแบบนี้ ช่วงนี้เจ้าอิฐยังมีแก่ใจเก็บภาพ แต่ต่อจากนี้ไปไม่กล้าเก็บแล้วเพราะเครียดไปด้วยกัน ช่วยกันมองพื้นถนน มองหาเส้นเหลือง แม้แต่"น้องเก้า" ที่นั่งคุยจ้ออยู่ในรถ ก็เริ่มเครียด คุยไม่ออก

 

 

       ไปต่อตามคันคลองไม่ได้ ทางเจ้าหน้าที่ปิดถนนให้เลี้ยวขึ้นมาทางขวา เป็นทางที่ไม่เคยไปมาก่อนเลยจึงต้องจอดรอพี่ชายกับน้องชายที่ขับตามข้างหลัง  ทั้งสองคันเป็นรถกระบะจึงลุ้นรถเรามาตลอดทาง เฮ้อ ! เครียด..จนปวดหัวไปแล้ว "น้องเก้า"เอ่ยปากว่า"น้องเก้าไม่อยากอยู่ในรถคันนี้แล้ว" 555  เด็กหนอเด็ก..จริงใจจริง จริ๊ง!!

 

 

     เลี้ยวเข้ามาในชุมชนของอำเภอสามชุก ก็มีสถาพแบบนี้ คาดว่าไม่เกินวันนี้น้ำคงเอ่อล้นถนนเช่นกัน เพราะมีนโยบายไม่ให้น้ำลงแม่น้ำท่าจีน จึงกันน้ำให้ออกไปด้านนอก ให้ท่วมนอกฝั่งคลอง..เราแค่ผ่านไปเที่ยวเดียวเรายังเครียดแบบนี้..แล้วพี่น้องชาวบ้านแถบนั้นอย่างกันอย่างไร..คิดแล้ว..อยากให้ที่เป็นแค่ความฝัน..ฝันร้ายเท่านั้น..