วินัยที่แท้ต้องมาจากข้างในและพัฒนาเป็นวัฒนธรรม

"วินัยที่แท้ต้องมาจากข้างในและพัฒนาเป็นวัฒนธรรม"

เราจะสังเกตเห็นได้ว่า วินัยที่ฝังอยู่ในความคิดคนไทยเป็นวินัยที่มาจากภายนอก เกิดขึ้นจากฎ ระเบียบ ข้อบังคับอันมุ่งกำหนดพฤติกรรมคนในสังคมหรือองค์กรให้เป็นไปในทางที่พึงประสงค์ ถ้าหากวินัยภายนอกเหล่านี้ ถูกกำหนดขึ้นโดยไม่เข้าใจสภาพของคนในสังคมนั้น ๆ และมีความขัดแย้งอย่างมากกับลักษณะนิสัยพื้นฐานของคนในสังคม ก็มีความเป็นไปได้สูงที่จะเกิดการละเมิดวินัยอันนำไปสู่ความไร้ระเบียบในสังคมในที่สุด...

ขณะที่วินัยแบบญี่ปุ่นเป็นวินัยที่มาจากภายใน เริ่มจากระดับบุคคลโดยครอบครัว สถาบันหรือองค์กรทำหน้าที่สร้างหรือบ่มเพาะสำนึกของความมีวินัยอย่างต่อเนื่องผ่านหลายชั่วอายุคน วินัยส่วนใหญ่จึงมีลักษณะเป็นธรรมเนียมปฏิบัติที่ไม่ได้มีการกำหนดเป็นลายลักษณ์อักษร ไม่มีบทลงโทษ การผิดวินัยจึงถูกลงโทษโดยสำนึกหรือความรู้สึกของผู้ที่ละเมิดวินัยและจากพฤติกรรมที่แสดงอาการไม่ยอมรับหรือตำหนิจากคนรอบข้างในสังคม มากกว่าการได้รับบทลงโทษอย่างเป็นรูปธรรม ดังนั้น จะเห็นว่าวินัยในบริบทของญี่ปุ่นมีลักษณะเป็นวัฒนธรรม คือ มีการพัฒนาและสืบทอดในสำนึกของคนรุ่นต่าง ๆ อย่างต่อเนื่อง...

หากจะถามว่าวินัยแบบไหนที่จะยั่งยืนและมีผลมากกว่ากันระหว่างวินัยที่มาจากข้างในกับวินัยที่มาจากข้างนอก คงปฏิเสธไม่ได้ว่า วินัยที่มาจากข้างใดที่ฝังในสำนึกของตัวบุคคลนั้น มีความยั่งยืนและมีผลชัดเจนมากกว่าวินัยที่มาจากข้างนอกที่กำหนดเป็นลายลักษณ์อักษร...

แล้วคนไทยทุกคนจะไม่สร้างวินัยที่แท้ที่มาจากภายใน...โดยสร้างความมีจิตสึกนึกความมีวินัยให้แก่ตนเองหรือ?...

บทความนี้เป็นการนำเสนอข้อคิดเห็นโดย นางสาวปริยนงคราญ จงธรรมคุณ

สำนักเลขาธิการคณะรัฐมนตรี ซึ่งผู้เขียนเห็นว่ามีประโยชน์ต่อผู้ได้อ่าน

จึงนำมาเผยแพร่เพื่อเป็นประโยชน์ต่อการสร้างวินัยในตนเอง

เพื่อเป็นการสร้างวินัยจากจิตสำนึกภายในตนเองในภาพรวมของคนในสังคม...