อยู่ในสภาพที่ต้องสงสาร

  เห็นสภาพน้ำท่วมแล้วสงสารผู้ที่ประสบสภาวะแบบนั้น เพราะอยู่ยาก...จะกินอย่างไร  นอนอย่างไร  ถ่ายอย่างไร  ไปหรือมาไม่สะดวก  หรือจะไม่กิน ไม่นอน ไม่ถ่าย..ไม่ไปและไม่มา..  เป็นไปไม่ได้  แล้วใครหละจะช่วย  ..สังคมไทยใครเดือดร้อนก็ต้องช่วยกัน  ถ้ามีโอกาสก็ช่วยกันบริจาคสิ่งของช่วยผู้ประบภัยน้ำท่วม  สงสารมาก  บางคนร้องไห้เมื่อได้รับความช่วยเหลือ แม้จะเล็กน้อยก็ตาม ทั้งที่ไม่เคยร้องมานานแสนนาน..ผู้มีกำลังในวันนี้  อาจจะต้องขอความช่วยเหลือบ้างในวันข้างหน้า..ดังนั้นอย่าเพิ่งคิดว่ากำลังที่มีอยู่จะยั่งยืนเสมอไป สะสมบุญไว้นะครับ..ขอให้โชคดีทุกท่าน