คุณพ่อไปส่งเพื่อน ๆ ของลูกนี้จะได้บุญไหม..?

ยามเย็นมาถึงทีไรแถบทางฝั่งอ่าวไทยมักจะครื้ม ๆ เหมือนฝนจะตกลงมาทุกทีเลยละ  โดยมีสลับกับแดดออกพอให้อบอุ่นใจในกลางวันได้บ้าง

ช่วงวันหยุดที่ 17 ต.ค. 2553 ที่ผ่านมาครอบครัวเราไปไหนไปกัน  ยามเช้า ๆ ขับรถไปส่งลูกน้อยเพื่อไปเรียนเสริมพิเศษตามค่านิยมของคนเมืองโดยเข้าไปในตัวเมืองหาดใหญ่

ไปถึงที่บ้านคุณครูเจ้าลูกชายก็ลงรถเดินเข้าไปที่ประตู...มีเด็ก ๆ วัยเดียวกันกับลูกเข้ามาคุยนี่วันนี้ประตูปิดเปิดไม่ได้  เสียงเด็กหญิงตัวน้อย ๆ วัยเดียวกันกับลูกชายบอก...

คุณแม่เลยลงรถเข้าไปดูกดกิ่งหน้าบ้านและมีคนออกมาบอกว่า...วันนี้ครูมีธุระสำคัญออกไปข้างนอกแล้ว...

คุณแม่ของลูกเลยถามเด็ก ๆ ว่าใครมาส่งและจะกลับกันอย่างไร..?

คือพ่อแม่มาส่งแล้วก็บึ่งรถออกไปโดยไม่คิดว่าครูจะหยุดสอนกระทันหันและปล่อยให้ลูก ๆ ยืนหลบอยู่เสาไฟฟ้าหน้าบ้านเพราะเข้าไปข้างในก็ไม่ได้  ยิ่งในเมืองใหญ่ ๆ อย่างนี้อาจเกิดเหตุการณ์ไม่คาดคิดเช่นกรณีเด็กหาย..?

หนู ๆ บ้านอยู่แถวไหนและที่บ้านมีใครอยู่ไหม..? เดี๋ยวลุงกับป้าจะไปส่งนะ...วันนั้นเลยตระเวนส่งเพื่อน ๆ ของลูกชายที่เรียนด้วยกันซะยกใหญ่

คุณพ่อไปส่งเพื่อน ๆ ของลูกนี้จะได้บุญไหมนี่...ก็ได้สิ...เพราะบุญคือความสุขความสบายใจที่ได้กระทำไงละ...