บางครั้ง...สิ่งที่เราเรียกมันว่า"ทั้งหมดของชีวิต"
มันอาจจะไม่ใช่ทั้งหมดของชีวิต
บางสิ่งบางอย่างที่ผ่านเข้ามาในชีวิต
เพียงแค่ช่วงเวลาหนึ่ง
...มันอาจจะเป็นทั้งหมดของชีวิต
ทั้งหมดของความรู้สึก
และทั้งหมดของความทรงจำ
และอาจจะเป็นทั้งหมดของคนคนหนึ่ง
ที่เราอยากให้เป็นทั้งหมดของชีวิต
แต่ก็เป็นได้เพียงแค่ช่วงเวลาหนึ่ง
ของความทรงจำทั้งหมด...ที่ไม่ใช่ทั้งหมดของชีวิต
ชีวิต เดินทางอยู่ทุกเสี้ยววินาที เผาตัวเองไปเรื่อยๆ จนกว่าจะมอดไหม้ดับไป ดังนั้น หลายสิ่งผ่านมาแล้วก็ผ่านไปเป็นธรรมดา เข้าใจเเช่นนี้แล้ว ควรทำความดีเพราะเป็นสิ่งที่เหลือไว้ให้ผู้คนจดจำระลึกถึงและเราเองในขณะทำ ก็มีความสุข ความภูมิใจที่ได้จดจำไว้
ขอบคุณมากค่ะสำหรับข้อคิดอาจจะเป็นสัจจธรรมของชีวิตก็ว่าได้ค่ะ ขอบพระคุณจากใจค่ะคุณครู