วันที่ 14 ตุลาคม 2553 คือวันแรกที่ได้เข้าไปมีส่วนร่วมในขบวนการขับเคลื่อนพิพิธภัณฑ์เกษตรเฉลิมพระเกียรติ สิ่งที่พบเห็นคือการซ่อมแซม ปรับปรุง แก้ไข ในแทบจะทุก ๆ เรื่อง ทุก ๆ ตารางนิ้ว โดยคนกลุ่มน้อย ๆ กลุ่มหนึ่ง ช่างเป็นเรื่องน่าอัศจรรย์ใจอย่างยิ่งว่ายังมีเรื่องแบบนี้เกิดขึ้นได้ในยุคนี้ พ.ศ.นี้ ยุคที่เต็มไปด้วยความเป็นธรรมาภิบาล สังคมแห่งการเรียนรู้ ความเป็นมืออาชีพ สิ่งที่ควรคิดอย่างยิ่ง คือ คนเหล่านี้เขาน่าจะได้รับการดูแล สนับสนุนและให้กำลังใจเป็นอย่างยิ่ง เขาไม่ได้โหยหา แต่สังคมควรจะได้ตระหนักแต่สิ่งที่น่าจะตีความเพื่อการเรียนรู้ออกมาสำหรับขบวนการนี้ คือ การได้ทำงานถวายพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวด้วยการนำเอาพระอัจฉริยภาพ ผลงาน บทเรียน ภูมิปัญญา ที่ก่อเกิดเป็นองค์ความรู้ทั้งการพัฒนาตนเอง ครอบครัว สังคม ที่เป็นแรงบันดาลใจอันยิ่งใหญ่ที่จะต้องติดตามกันต่อไป เหนือสิ่งอื่นใด คือ คนกลุ่มนี้จะเป็นกรณีศึกษาของการดำรงชีวิต ประกอบอาชีพ ดำเนินภารกิจไปตามแนวทางของหลักการทรงงานในพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว ที่นี่จึงจะไม่ใช่ที่แสดงความรู้แต่เพียงอย่างเดียว ยังจะเป็นที่ซึ่งอธิบายและพิสูจน์ความรู้จากพระอัจฉริยภาพของพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวให้เป็นที่ประจักษ์แก่ผู้สนใจใฝ่เรียนรู้ นำไปปฏิบัติให้เกิดเป็นคุณค่า มีความสุขตามพระราชประสงค์ของพระองค์ท่าน การทำให้ตัวเองมีความสุข บนเส้นทางความถูกต้อง ย่อมเป็นการแสดงความเป็นคน"รักในหลวง"ได้เป็นอย่างดี
หลักการทรงงาน ที่คนของพกฉ.น้อมนำมาจะเป็นอย่างไร คงจะได้นำมาเล่าสู่กันอ่านต่อไป
