จากจำนวนผู้เข้าเรียนรู้ R2R ทั้งหมดตามกำหนดนี่มีประมาณ ๑๐๐ คน... ทำให้ข้าพเจ้าต้องรีบมองหาตัวช่วย ซึ่งพี่กุ้งถามว่าข้าพเจ้ามีทีมวิทยากรไหม... ซึ่งข้าพเจ้าได้เรียนให้พี่กุ้งทราบถึงแนวคิดของตนเองว่า...

"หากใช้วิทยากรเป็นทีมจะทำให้ต้องเสียค่าใช้จ่ายมาก และที่สำคัญทำให้ขาดการสร้างคนในพื้นที่เกิดขึ้น ตามรูปแบบที่ข้าพเจ้าทำเสมอคือ เดินทางไปคนเดียวต้นทุนต่ำดี และที่สำคัญปรารถนาสร้างเครือข่ายที่เป็นคนในพื้นที่ R2R-Facilitator อันจะเป็นผู้ที่ดูแลนักวิจัย R2R ต่อหลังจากที่วิทยากรได้ถอดตัวออกไปแล้ว...คนในพื้นที่ให้เกิดการดูแลกันเอง ไม่ต้องมาผูกขาดที่วิทยากรคนเดียว"...

ไม่รอช้า...พี่กุ้งรับทราบต่อแนวคิด และรีบหาจิตอาสาจากคนหน้างานที่ปรารถนาลุกขึ้นมาช่วยกันขับเคลื่อน R2R ในโรงพยาบาลปทุมธานี จีบไปจีบมาได้ทั้งหมดสิบท่าน เป็นสิบท่านที่มาด้วยใจจริงๆ เมื่อได้พูดคุยแลกเปลี่ยนทำความรู้จักกันมากขึ้น ทำให้ข้าพเจ้าแน่ใจอย่างยิ่งว่า R2R โรงพยาบาลปทุมธานี==>พี่กุ้งไม่ได้เหนื่อยคนเดียวแน่นอน ซึ่งจีบไปจีบมา...แถมได้อ.หมอทิพย์ มาช่วยเป็นหัวเรี่ยวหัวแรงเสริมทีม R2R - Fa ให้ได้ขวัญและกำลังใจอย่างดี แถม...มีทันตแพทย์ที่มีประสบการณ์ในงานพัฒนาคุณภาพมานั่งส่งสายตาอันเป็นประกายแห่งความดีที่จะพัฒนางานด้วยแล้ว ทีม R2R - Fa ไม่รอช้าที่จะไปจีบมาร่วมทีมด้วย

ก่อนถึงวันที่เรานัดหมาย...

พี่กุ้งส่งเมล์มาถามว่า ให้ R2R - Fa เตรียมตัวอย่างไรบ้าง

ข้าพเจ้าตอบไปเพียงสั้นว่า "เตรียมใจ"... เพราะหาก "ใจ" มีความเตรียมพร้อมแล้ว การเรียนรู้ทุกอย่างก็พร้อมเปิดรับ ==> ประตูใจพร้อมเปิดต่อการเรียนรู้ที่เกิดขึ้นจริงตามธรรมชาติ

ซึ่ง R2R - Fa ที่มีจิตอาสา...ล้วนแล้วแต่เป็นผู้มีพลัง กระตือรื้อร้น ที่จะร่วมเรียนรู้ไปพร้อมๆ กับนักวิจัย ทำให้งาน "เชียร์ R2R ที่ รพ.ปทุมฯ ครั้งนี้สำหรับข้าพเจ้าแล้วไม่เหนื่อยมากนัก และไม่ต้องออกแรงมาก เพราะ R2R - Fa ที่มาพร้อมใจช่วยข้าพเจ้าได้เยอะ"

ตอนเที่ยงของทุกวันของการเรียนรู้ ข้าพเจ้าตั้งใจอย่างมากที่จะนั่งทานข้าวร่วมกันกับ R2R - Fa เพราะเป็นห้วงเวลาเดียวที่เราจะได้เรียนรู้กันและกัน แบ่งปัน และให้กำลังใจกันเพื่อที่ว่าเมื่อข้าพเจ้ากลับไปแล้ว ทีม R2R - Fa จะได้มีพลังใจก้าวเดินกันต่อไปอย่างเป็นหนึ่งเดียว (So Hum)

จากที่เห็นความมุ่งมาดปรารถนาที่ดีต่อการทำ R2R ตลอดรวมถึงการเชื่อมโยงเป็นเครือข่าย ข้าพเจ้ารีบคว้าโอกาสชักชวนทีม R2R - Fa ที่นี่ไปร่วมแลกเปลี่ยนเรียนรู้ที่บ้านผู้หว่าน โดยได้ประสานงานไปที่ "พี่ติ๊ก - คณะทำงาน R2R ส่วนกลางและเป็นผู้ประสานงานการจัดแลกเปลี่ยนเรียนรู้ R2R - Fa" และได้รับความอนุเคราะห์อย่างดียิ่ง ยิ่งทำให้หัวใจ R2R - Fa รพ.ปทุมธานีฮึกเหิมและอบอุ่นต่อการได้รับการเกื้อหนุนสัมพันธ์...

สองวันแห่งการเรียนรู้ครั้งนี้...

ข้าพเจ้าได้เรียนรู้การทำงานของ R2R - Fa รพ.ปทุมธานีไปด้วย ซึ่งมีทั้งความเป็นศาสตร์และศิลป์ ขณะเดียวกัน Fa ยังทำหน้าที่เป็น Note taker ไปด้วย ซึ่งถ่ายทอดเรื่องราวและบรรยากาศแห่งการเรียนรู้ได้ดีอย่างยิ่ง

การสนับสนุนให้คนหน้างานในกลุ่มได้ค้นหาหัวข้อวิจัย และนำไปสู่การพัฒนา เป็นบรรยากาศที่ทำให้ทุกคนได้แสดงความคิดภายใต้ความรู้สึกที่เป็นกัลยาณมิตร ซึ่งความงามนี้ต้องชื่นชมพี่กุ้ง...ที่ได้ไปชักชวน Fa มาร่วมเป็นทีมกันอย่างมีใจจริงๆ ไม่มีใครควบคุมใคร หากแต่เกิดการเรียนรู้อย่างเป็นอิสระ ไม่เครียด ไม่กดดัน ทำให้ได้หัวข้อวิจัย R2R ตั้งแต่ศูนย์เปลไปจนถึงแพทย์...

ทีม R2R - Facilitator รพ.ปทุมธานีนั่งทานข้าวร่วมกัน เป็นอาหารเจทั้งสองวันเลย

วันแรกต้มจับช่าย "อร่อยมาก"...วันที่สองผัดหมี่ขายดี อ.หมอทิพย์กับพี่หน่อยทานจนหมด

พี่ปลา (เสื้อชมพู) น่ารักมาก มาเป็น R2R - Fa ด้วยหัวใจ แม้ไม่มีความเชี่ยวชาญเรื่องวิจัยแต่ใจนี้เต็มร้อยที่จะร่วม 5ช ในคนหน้างาน รพ.ปทุมธานี

พี่กุ้ง เจ้าแม่ R2R - Fa ประกบหน่วยสนับสนุน ทำให้ทุกคนมีความสุขไม่ตื่นกลัว ที่สำคัญ "น่ารักมาก" เมื่อตัวแทนทีมศูยน์เปลขึ้นไปบอกเล่าเรื่องราวเค้าโครงวิจัย มีการให้ยืมแว่นตากันด้วยระหว่างน้องพยาบาลกับพี่ศูนย์เปล...

แกนนำเบาหวาน...จากทุกมุมจุดบริการในโรงพยาบาลมาร่วมกันหาเป้าหมายก่อนสลายออกเป็นกลุ่มย่อยทำให้คุณชาญ R2R - Fa ได้เรียนรู้การเอื้ออำนวยผ่านบทเรียนจริงด้วยความประทับใจ (อ.กะปุ๋ม)

ทีมทันตแพทย์...มาด้วยใจอย่างเต็มเปี่ยมทำให้ได้เรื่องที่เกิดการแก้ปัญหางานทันตกรรมตามปัญหาจริงที่เกิดขึ้น งานนี้ทันตแพทย์สุชนเป็นหัวเรี่ยวแรง เพราะถือว่าเป็นสุภาษบุรุษคนเดียว...

 

๑๔-๑๕ ตุลาคม พ.ศ.๒๕๕๓