วันเสาร์ที่ 16 ตุลาคม 2553
วันนี้..ผมอยากปีนขึ้นไปดูท้องฟ้า...จังเลย
เพราะเหมือนฝนจะตกหนักทั้งคืน
น่าจะเป็นฝนเม็ดโต ที่ร่วงจากฟ้ากระหน่ำลงมาอย่างกราดเกรี้ยว
ทำให้ผมหลับแล้วตื่น ตื่นแล้วก็หลับ
หลับ ๆ ตื่น ๆ ได้ยินเสียงฝนทั้งคืน
ผมสะดุ้งตื่นหลายครั้ง
ตื่นเช้าขึ้นมา ฝนก็ยังโปรยลงมาอย่างประปรายไม่ขาดสาย
จนถึงเวลานี้ ... แต่ผมก็มีความสุขอีกแบบครับ
ผมเลยค้นพบความสุขง่าย ๆ ของวันนี้ ....
ความสุข ...คือ...การไม่เบียดเบียนกันและกัน
การไม่เบียดเบียนทั้งตนเองและผู้อื่น
ผมเชื่อว่า ความเบียดเบียนเป็นพลังงานชนิดหนึ่ง
ที่มีการตอบโต้ และมีแรงผลักดันกันไปมา
จนกลายเป็นคนที่คอยหวาดระแวงหวาดหวั่นอยู่เสมอ
ความลับของการเบียดเบียนประการหนึ่ง ก็คือ
ถึงเราเบียดเบียนตนเองเพียงคนเดียว เช่น กินเหล้าแล้วเมา
ขับรถที่ซิ่งเร็ว บ่นพร่ำพรรณนาคนเดียว
แม้จะไม่มีผลต่อผู้อื่น แต่สิ่งเหล่านั้น แฝงด้วยการเบียดเบียนให้กับคนอื่นเสมอ
ไม่ได้หมายเพียงแค่.. เราไปฆ่า ฟัน แทง หรือไปตะโกนด่าใคร ๆ เท่านั้น
ความสุข ...คือ...การไม่เบียดเบียนกันและกัน
ให้อภัยตัวเองบ้าง
คุยกับคนอื่นด้วยความจริงใจ ใส่ใจ และรับฟัง
มองดูกัน มองดูธรรมชาติ ด้วยความรัก
ไม่ต้องเมินหน้า หลบตากัน สมน้ำหน้า เมื่อสวนทางกัน
ไม่ต้องเกลียดชัง อาฆาตกัน
ทำให้เกิดความรู้สึกว่า... สิ่งที่อยู่ตรงหน้า ... คนที่อยู่ตรงหน้า
เขา คือ คนที่เรารักมากที่สุด
อย่างน้อย...
ชีวิตของเราไม่ต้องคอยหวาดระแวงใคร ๆ สิ่งใด ๆ
ทั้งเวลาหลับ และเวลาตื่น...
*******
สวัสดีค่ะ
สวัสดีค่ะคุณหมอ ไปทายทัก แล้วก็หายเงียบไปเลย ... รอติดตามอ่านตอนต่อไป นะคะ ;)