มีไปทำไม



อ่านแล้วคิด ชีวิตจะมีความสุข.... q*021

ขอกราบขอบพระคุณ ท่าน ว.วชิรเมธี 

ขอบคุณเพื่อนๆทุกคนที่อ่าน

ขอบคุณทุกท่านที่นำไปเผยแพร่

ขอบคุณครับ

สวัสดีคะ กัลยาณมิตรทุกๆๆท่านคะ ขอขอบคุณท่านที่ส่ง FW มาให้คะ อ่านแล้วได้ข้อคิด จึงอยากนำลงมาให้พี่น้องเรากัลยาณมิตร ได้อ่านบ้างคะ บางท่านอาจจะได้รับเช่นกัน แต่ลงไว้สำหรับท่านที่ไม่มีโอกาสได้เห็นได้อ่านคะ

จะเห็นว่ารูปภาพ และข้อความช่างสรรหามาประกอบกัน อ่านแล้วพร้อมเห็นรูปเข้าใจง่าย และมันก็เป็นดั่ง ที่ผู้ตั้งใจทำ FW ได้ลงแรงหารูปหาภาพ พร้อมข้อความ หาเรื่องมาให้ คนเราได้สติ ได้คิด ได้อ่านกันบ้าง

และผู้เขียนก็คิดเช่นกันว่า  เมื่อเขามีมาให้เราได้ อ่านได้สติ ได้ตรึกตรอง เราเห็นว่าดี เราก็ต้องนำมาเผยแพร่ ไม่เช่นนั้น เราจะมี GOTOKNOW ไว้ทำไม(เลียนแบบ หัวข้อ มีไปทำไม )

เจ้าของบล็อก ชอบบทความแบบนี้แหละคะ ไม่ต้องเขียนมากมาย แค่เห็นภาพก็เข้าใจแล้ว เพราะคนเราแก่มา มีอายุ มานั่งอ่าน ยาวๆๆ ก็มีความรู้สึกตาลาย ง่วงนอนแล้วก็อ่านไม่จบ ถ้าเป็นอ่านหนังสือสอบ หนังสือก็ปิดหน้าเลย เป็นหนังสืออ่านคนคะ

ถึงแม้ว่าตนเองจะเป็นคนชอบอ่าน ชอบเขียน ชอบบันทึก ชอบจินตนาการ แต่พออายุล่วงเลยวัยกลางคน สิ่งที่ชอบๆๆ ก็ต้องเพลาๆๆลง  เกี่ยวกับสายตา หมดอายุคะ (อย่าหัวเราะกับคำนี้นะคะ คนเรา รู้ตนดีแล้วคะ จะได้รักษา หรือป้องกัน ระวัง ดูแล รู้เท่าทันคะ)

และบทความนี้ ดึงมาจากอินเทอร์เน็ทเมลย์เลย โดยไม่ผ่านไฟล์อัลบั้ม ผู้เขียนก็อยากศึกษาเช่นกันว่า ถ้าดึงมาไม่ผ่านไฟล์อัลบั้ม มันจะปรากฏ ให้เราอ่านนานไหม  ถ้าไม่นาน ผู้เขียนก็จะแก้ปัญหา นำมาเก็บไว้ในไฟล์อัลบั้มก่อน แล้วถึงนำลงมาบันทึกอีกที

และจะมีบทความ เขียนเพิ่มอีกบทหนึ่ง เรื่อง "คนไม่เหมือนกัน" วันนี้แหละคะ แต่ต้องใช้เวลา เพราะต้องพิมพ์เอาทั้งหมด ไม่ได้ดึงมา จึงต้องใช้เวลา ติดตามนะคะ เรื่อง   "คนไม่เหมือนกันคะ"