การจัดการกับตัวเองให้รู้สึกดีและสบายใจ  เพื่อไม่ให้ตนเองเป็นคนไร้ค่า  มีวิธีการอยู่มากมาย  ที่แต่ละคนสามารถเลือกใช้ได้ตามอำเภอใจ

           ตั้งแต่วันที่ ๒๔ กันยายน ๒๕๕๓ เป็นต้นมา  โรงเรียนได้อนุญาตให้ฉันหยุดพักเพื่อรอกำหนดพ้นจากหน้าที่ราชการในวันที่ ๓๐ กันยายน  จนถึงวันนี้นับแล้วรวมเวลาได้ ๑๖ วัน  ฉันมีเวลาได้อยู่บ้านเต็มวันโดยไม่ได้ออกไปไหนเลยเพียง ๒ วันเท่านั้นคือวันนี้และเมื่อวานวันที่ ๘ ตุลาคม ๒๕๕๓   แต่ละวันที่ผ่านมามีกิจกรรมที่น่าจดจำ น่าบันทึกเป็นการแลกเปลี่ยนเรียนรู้ อย่างน้อย ๆ เวลาที่ผ่านไปก็ไม่ไร้ประโยชน์     

        ๘ ตุลาคม ๒๕๕๓  วันนี้ไม่มีรายการที่ต้องออกไปนอกบ้าน  ลงมือกวาดและถูบ้านด้วยมือ  ไม่ใช้ไม้ถูเพราะคิดว่ามันไม่สะอาดพอ เพื่อต้องการพื้นที่นอนเกลือกกลิ้งอ่านหนังสือที่เตรียมไว้หลายวันแล้ว "สามก๊ก" ฉบับคนรุ่นใหม่  เหมือนเป็นโอกาสที่ดีที่สุดในการรอคอยที่จะอ่านมานานแล้ว

         สองวันแล้วที่ช่างที่มาซ่อมแซมและปรับปรุงห้องน้ำและห้องครัว  ฉันไม่เคยตามติดลงไปก้าวก่ายการทำงานของช่าง  เพราะเราคุยกันเข้าใจแล้ว หากสงสัยช่างจะมาถามเอง  จึงได้ยินเสียงการทำงานของช่างอยู่เป็นระยะ ๆ

        ห้องน้ำเสร็จเรียบร้อยและดูดีขึ้น  เพื่อเจ้าของบ้านที่ต้องอยู่ใช้ทุกวันมากขึ้นกว่าเดิม  สำหรับห้องครัว ซึ่งต่อไปจะเป็นที่สำหรับกิจกรรมของเพื่อนฝูง  ในการมาเยี่ยมมาเยือนและหนีไม่พ้นกับการประกอบอาหารการกิน  จึงเตรียมทำให้สะดวกสำหรับต้อนรอรับและบริการผู้มาเยี่ยม

         ตอนบ่ายได้เพาะเมล็ดพันธุ์ผักกาด ในกระถางดินที่เตรียมไว้ ซึ่งกระถางเหล่านี้ได้เก็บมาจากของเก่าที่ซุกซ่อนอยู่อย่างไร้ประโยชน์  แบ่งปันให้เพื่อน ๆ ไปบ้างแล้ว  เหลือแต่ส่วนที่ไม่มีใครต้องการ  หากจะทิ้งเปล่า ๆ ก็ยังเสียดาย  จึงซื้อดินมาใส่สำหรับปลูกผัก ซึ่งมีหลากหลายสีสัน หลายขนาด ไม่มีระเบียบต่อการมองนัก 

      ส่วนดินที่ซื้อมา  แทบจะไม่มีดินผสมอยู่เลยมากไปด้วยใบไม้และเปลือกขุยมะพร้าว   ส่วนเมล็ดพันธุ์ผักกาดก็ไม่ได้หาใหม่ เป็นของเก่าที่ป้ายบอกว่าหมดอายุแล้ว  ถือเป็นการทดลองดูก่อนว่าจะมีผลเป็นอย่างไร

        เช้าวันนี้ได้ออกไปรดน้ำต้นไม้  ได้เห็นผักหวาน  ชะอม  มะรุม  และสะเดากำลังแตกยอดอ่อนสดชื่นมาก   นับตั้งแต่ได้ตัดแต่งกิ่งมาถึงวันนี้เป็นเวลา ๑๐ วันพอดี  ซึ่งผักเหล่านี้มีที่อยู่ริมถนนนอกรั้วบ้าน 

          การที่ได้ทำตาม "อำเภอใจ" คืออยากทำอะไรก็ทำ แต่การกระทำนั้นไม่ไร้ค่า และที่สำคัญแม้ไม่มีใครมากำหนดเวลาให้  แต่การกระทำทุกอย่างควรใช้เวลาให้คุ้มค่า ส่วนประโยชน์จะมีมากหรือน้อย  ก็ขึ้นอยู่กับเราจัดการอีกเหมือนกัน

          ถ้าจะให้คนที่ไม่ชอบเหมือนเรา ไม่ชอบท่านผัก ไม่ชอบปลูกผัก ไม่ชอบอ่านหนังสือ และไม่ชอบกระถางที่เกะกะดูไม่สวยงาม คนเหล่านั้นก็จะมองว่าไม่เห็นมีอะไร เป็นเรื่องแสนธรรมดา หรือไร้ประโยชน์ก็ได้

         ตามอำเภอใจของฉัน  คือไม่ได้หมายความว่าจะให้ใครมาทำตาม หรือชอบตามที่ฉันเป็น ชอบตามที่ฉันทำ เพราะบริบทและปัจจัยของคนเราต่างกัน  เพียงแต่ฉันอยากจะบอกว่าทุกคนสามารถเลือกได้กับการจัดการกับตัวเองให้รู้สึกดีและสบายใจ

        หลายคนบอกฉันว่า "เพาะไก่ฟ้าพญาลออย่างไรก็ไม่ขึ้น"  แต่ฉันเพาะขึ้น ใช้เวลานานประมาณ ๓ เดือนจึงจะเห็นต้นอ่อนงอก คอยดูแลรดน้ำและนำไปแจกเพื่อน ๆ ได้นำใส่กล่องถือขึ้นเครื่องไปฝากท่านวอญ่าและท่านอัยการชาวเกาะด้วย  ตอนนี้ยังเหลืออีกมาก  หากจะรับต้องรับไปเป็นกระถางหากถอนต้นกลัวไม่รอด เพราะรากของมันยาวแล้ว

        การทำตามอำเภอใจ  ทำให้ฉันรู้สึกดีและสบายใจว่า ไม่ขีดจำกัดหรือไปแข่งขัน หรือไปวิ่งตามตัวชี้วัดของใคร และมีความรู้สึกดีต่อตัวเองมาก ๆ ที่เห็นเพื่อนบ้านมาเด็ดยอดผักไปคนละกำมือ