นกขมิ้นตัวน้อย เฝ้ารอคอยให้คืนผ่าน เก็บฝันอันร้าวราน ไว้กับม่านแห่งราตรี....

แด่ชีวิตนกขมิ้น....

 

 

นกขมิ้นเหลืองอ่อนตัวน้อย .... แสนเศร้าสร้อยและเหว่ว้า
เพียงพระพายพัดมา   ใจผวาว่าใครครวญ

หวีดหวิวพลิ้วลมไหว   ห้วงหทัยก็ปั่นป่วน
ลมไหวใจระรวน   พาไห้หวนถึงวันวาน

คืนฝันวันก่อนเก่า   รอยรูปเงาเขาเคยผ่าน
แนบในฤดีดาล   ยังร้าวรานด้วยอาลัย

คืนหนาวในคราวนี้   ไร้คอนที่จะพักใจ
อ้างว้างร้างฤทัย   เพียงหวังใครจะเมตตา

แผ่วสายลมพัดผ่าน   ฤดีดาลก็ปวดปร่า
ดังคำใครเอ่ยลา   คอยแว่วมาตอกย้ำใจ

วันวานที่ผันผ่าน   ยังร้าวรานและหม่นไหม้
เหลือเพียงรอยอาลัย   ฝังฤทัยไปแสนนาน

นกขมิ้นตัวน้อย  เฝ้ารอคอยให้คืนผ่าน
เก็บฝันอันร้าวราน  ไว้กับม่านแห่งราตรี....