วันพฤหัส ฯ ที่ 7 ตุลาคม 2553

 

 

 เมื่อวาน...

ชีวิตผม ...ได้ล่วงเข้าสู่ฤดูหนาว 

เพราะรู้สึกว่า...ลมหนาวยะเยือกพัดกรูเข้ามาให้รู้สึก

 

 แต่วันนี้...

ชีวิตผม...ได้ล่วงเข้าฤดูร้อนอีกครั้ง

เพราะแสงแดดเริงแรง...น้ำระเหยจากพื้นดิน และยอดใบหญ้าแทบหมดแล้ว

 

 บ่ายวันนี้ที่โต๊ะทำงานของผม

มี  "สมุดประจำตัวของ อสม."  มาส่งประจำเดือน

เพราะผมอยากให้ อสม. ทุกท่าน เขียนบันทึกการทำงานในฟัง

(เพราะผมบ้าเขียนบันทึก...ก็เลยพาลให้ อสม. เขียนด้วย...ผมแสบไหมครับ ?)

 

มีสมุดบันทึกของ อสม. เล่มหนึ่งสะดุดตา

เหมือน  รถสิบล้อ พุ่งกระแทกเข้าตาผม...โดดจังผม

เพราะ "อสม.หนุ่ย" เขียนข้อความบน   " ปกหลัง"  ของสมุดบันทึก

โดนใจผมมาก ถือว่า "อสม. สั่งสอน หมออนามัย" (ตอน 2) ครับ...

 

 

การทำความดี  แม้ไม่มีใครเห็น

แต่ขอแค่...ตัวเรารู้ว่า ...เราทำดี

 

ก่อนที่ขะขอให้คนอื่นช่วย

ดูตัวเองหรือยัง...เราเริ่มด้วยตัวเราเองได้แค่ไหน

 

การที่ไม่รู้...มำให้เราไม่คิด

 

สิ่งที่เราต้องทำ...

อาจไม่ใช่สิ่งที่เราต้องการ

 

ถ้าเราติดกระดุกผิดตั้งแต่เม็ดแรก

เม็ดต่อ ๆ ไป ...ก็จะผิดเช่นกัน

 

อย่ามัวกลัวแต่ความทุกข์

เพราะเราจะทุกข์ด้วยความกลัว

 

ถ้าชีวิตไม่เคยพบทุกข์

จะรู้ค่าของความสุข...ได้อย่างไร ?

 

ถ้าฟังคำคนมากไป

ก็...ทำตัวให้ถูกได้ยาก. 

 

*******