ภาพข้างบนนี้ คงจะสะท้อนเกี่ยวกับการจัดกระบวนการเรียนรู้ที่ไม่ได้ผลนัก ภาพแรก (1)เป็นภาพคุณพ่อพาลูกชายเข้าไปชมพิพิธภัณฑ์ไดโนเสาร์ และ ภาพที่สอง (2) คุณพ่อได้อธิบายเรื่องไดโนเสาร์ให้ลูกชายฟัง ต่อมา ภาพที่สาม(3)คุณพ่อพาลูกชายชมภาพยนตร์เกี่ยวกับไดโนเสาร์ ภาพที่สี่(4)คุณพ่อจึงพาลูกชายไปที่ร้านขายของที่ระลึกเกี่ยวกับไดโนเสาร์ เพื่อจะให้ลูกชายได้เลือกซื้อของเล่นไดโนเสาร์ที่ลูกชายชอบ และภาพที่ห้า (5) ลูกชายไม่ได้เลือกซื้อของเล่นไดโนเสาร์แต่กลับเลือกของเล่นเป็น “นินจาเต่า”...ดูภาพแสดงอารมณ์ความรู้สึกของคุณพ่อ(ผู้จัดการเรียนรู้)ซิครับ...อุตสาห์จัดกิจกรรมการเรียนรู้ โดยที่ตนเองลงมือเป็นทั้งผู้จัดการเรียนรู้และเป็นครูผู้สอนด้วย โดยมีลูกชายเป็นผู้เรียนรู้ ผลสุดท้าย ก็เป็นอย่างที่เห็น...คุณพ่อเดินคอตกและเหนื่อยจนลิ้นห้อยเลยครับ
ลองย้อนกลับมาดู...การจัดกระบวนการเรียนรู้ที่ กศน.ของเราจัดบ้างซิครับ ไม่ว่าจะเป็น...โครงการอบรม /โครงการศึกษาดูงาน ...การจัดกระบวนการเรียนรู้เศรษฐกิจพอเพียง.การฝึกอบรมพัฒนาอาชีพหลักสูตรระยะสั้น การอบรมพัฒนาทักษะชีวิตด้านต่างๆ และการพัฒนาบุคลากรด้านต่างๆ รวมถึงกิจกรรมพัฒนาผู้เรียน ฯลฯ เรา ได้มีการติดตามประเมินผลการเรียนรู้ว่าผู้เรียนรู้ได้บรรลุผลตามที่ต้องการมากน้อยเพียงใด ?
ความจริงแล้วการประเมินการเรียนรู้ของผู้เรียนเป็นหน้าที่ของครูผู้สอน โดยถือว่าการประเมินการเรียนรู้เป็นส่วนหนึ่งของการเรียนการสอน โดยครูผู้สอนจะต้องประเมินทั้งก่อน ระหว่างและหลังสิ้นสุดการเรียนการสอนโดยยึดเป้าหมายการเรียนรู้เป็นสำคัญและให้พิจารณาเป็นรายผู้เรียน(โดยมีเครื่องมือเป็นแบบทดสอบ แฟ้มสะสมงานหรือตัวอย่างผลงานของผู้เรียน ฯลฯ) นอกจากนี้อาจมีการติดตามประเมินการเรียนรู้โดยผู้เกี่ยวข้องอื่นๆ ได้แก่ผู้จัดการเรียนรู้ ผู้รู้ ผู้บริหารหรือผู้ที่ได้รับการแต่งตั้งเป็นคณะกรรมการประเมินการเรียนรู้ฯ เป็นต้น เพื่อตอบให้ได้ว่า ผลจากการจัดกิจกรรมการเรียนรู้เป็นอย่างไร? เพื่อนำผลที่ได้มาปรับปรุงต่อไป รวมทั้งผลลัพท์ที่ดีจากการเรียนรู้นั้นควรจะได้เผยแพร่ประชาสัมพันธ์สู่สาธารณชนเพื่อให้เกิดการสนับสนุนต่อไปด้วย
ผมมีรูปภาพ เกี่ยวกับไดโนเสาร์ มาฝากครับ