ภาวะผู้นำ: ศิลปะแห่งการจูงใจ 8.
ประชุม โพธิกุล
-15-
ทำฝันให้เป็นความจริง
สิ่งแรก คือฝัน
จงถือว่าฝันของท่านเป็นของลำ้ค่า
เป็นแหล่งที่มาของรัก โลภ โกรธ หลง
เป็นอาหารของจิตวิญญาณ
ถ้าท่านฝันถึงฝันอันสูงส่ง
ก็ขอจงตั้งเป้าหมายที่เป็นจริง
ดำเนินการอย่างสมำ่เสมอและอดทน
ท่านจะได้ประสบการณ์ผ่านพบ
ความตื่นใจแห่งชัยชนะ
ชีวิตของท่านจะเต็มไปด้วยชัยชนะ
ครั้นแล้วมองให้เห็นภาพและยืนกราน(ตั้งปณิธาน)ถึงความสำเร็จของท่าน การสร้างให้เห็นภาพเป็นกระบวนการเก่าแก่พอๆ กับมนุษยชาติ
“ข้อคนพบที่ยิ่งใหญ่ในช่วงชีวิตของเรา
โดยการเปลี่ยนแปลงสาระภายในแห่งการนึกคิดของเรา
เราสามารถเปล่ียนแปลงสาระภายนอกของชีวิตเราได้”
วิลเลียม เจมส์
บ๊อบเพื่อนรักของฉันใช้การสร้างให้เห็นภาพ
และปณิธาน(ยืนกราน)ได้อย่างมีประสิทธิผล
เขาพูดว่า
มีก้อนเมฆบนศีรษะ
ก็มีก้อนเมฆนะซี
คำถามคือ
ท่านตระหนักถึงสิ่งที่ท่านนึกสร้างภาพไหม
ท่านกำลังใช้การนึกสร้างภาพเชิงบวก
และการตั้งปณิธานหรือไม่
จงมองด้านบวก
นึกมองให้เห็นภาพความสำเร็จ
ดูมัน ได้ยินมัน ดมกลิ่นมัน รู้สึกมัน
วาดภาพของมัน
แต่งบทเพลงเกี่ยวกับมัน
สร้างประสบการณ์ถึงมัน
จินตนาการว่าท่านได้บรรลุถึงความสำเร็จแล้ว
จงมั่นใจในการสร้างให้เห็นภาพผลสำเร็จแห่งความมานะพยายามของท่าน
ปณิธานทางการบริหารสูงสุด 10 ประการ
- ฉันจะกำหนดเป้าหมายที่วัดได้และเป็นจริง
- เป้าหมายแรกของฉัน คือสร้างสัมพันธภาพด้านบวก
- ฉันมีศรัทธาในตนเอง องค์การและผลของความพยายามของตน
- ฉันสนใจผู้อื่น แล้วผู้อื่นจึงสนใจฉัน
- ฉันฟังแบบตั้งใจ สนใจทั้งต่อการสื่อสารแบบคำพูด นำ้เสียง และภาษาท่าทาง
- ฉันจะนำเสนอด้วยสติ ทั้งคำพูด นำ้เสียง และภาษาท่าทาง ทั้งเสาะหาวิธีปรับปรุงพัฒนาอย่างต่อเนื่องด้วย
- ฉันจะปฏิบัติกับทุกคนด้วยความเคารพและให้เกียรติ
- ฉันไม่กลัวที่จะถูกปฏิเสธทั้งเข้าใจว่าความผิดพลาดเป็นองค์ประกอบที่จำเป็นของความสำเร็จ
- ฉันจะบำรุงรักษาสุขภาพของฉันทั้งทางร่างกายจิตใจ อารมณ์และจิตวิญญาณ
- ฉันใช้ความคิดเชิงบวกตั้งปณิธานและสร้างให้เห็นภาพเพื่อทำความฝันให้เป็นความจริง
จงเป็นตัวของตัวเองเสมอ
ท่านลองจินตนาการ ถึงโลกนี้ที่มีภัตตาคาร
ชนิดเดียวที่ท่านจะเลือกได้
ดนตรีชนิดเดียวที่ท่านจะเลือกได้
ศิลปะชนิดเดียวที่ท่านจะเลือกได้
รถยนต์ชนิดเดียวที่ท่านจะเลือกได้
รูปแบบการจัดการชนิดเดียวที่ท่านจะเลือกได้
ท่านเป็นคนพิเศษไม่เหมือนใคร (และไม่มีใครเหมือน)
จงชื่นชมลักษณะพิเศษของท่าน
จงเอาเยี่ยง อย่าเอาอย่าง
จงแยกแยะองค์ประกอบของความยิ่งใหญ่ให้ได้
จงสร้างตำรับ (ที่จะปรุงองค์ประกอบ_ผู้แปล)ของท่านด้วยตัวเอง
ก่อนที่ท่านจะรู้จักมัน
ผู้อื่นจะพยายามเลียนแบบท่าน
นั่นช่างเป็นการน่ายกย่องอย่างแท้จริง
(แต่พวกเขาจะไม่ได้เป็นผู้ยิ่งใหญ่
จนกว่าเขาจะสร้างสรรค์ตำรับของตนเองขึ้นมา)
-16-
ความปรารถนาของฉันสำหรับท่าน
ฉันปรารถนาให้ท่านมีความสงบทางใจ
เพราะความเพลินใจรอคอยอยู่ที่นี่
ฉันปรารถนาให้่ท่านมีสุขภาพดี
เพราะหากไม่มีท่านไม่อาจเพลินใจได้ เเม้กับความรื่นเริงที่ง่ายที่สุดของชีวิต
ฉันปรารถนาให้ท่านมีความสุภาพและรักตัวเองชื่นชมกับความเข้มแข็งของท่าน
และอดทนในส่วนที่ต้องเรียนรู้และพัฒนา
ฉันปรารถนาให้ท่านมั่นใจในเสียงภายในของท่าน
นี่คือขุมทรัพย์ทางปัญญาของท่าน
ไม่เคยผิดพลาด
ฉันปรารถนาให้ท่านคงความเป็นเด็กภายในตัวท่าน
ให้คำปรึกษาเมืื่อเขากลัว ปล่อยให้เขาเล่นเมื่อปลอดภัย
รักเขาเสมออย่างไม่มีเงื่อนไข
ฉันปรารถนาให้ท่านถืออารมณ์ขันเป็นทรัพย์
ความสามารถหัวเราะ และรอยยิ้ม
เป็นเครื่องวัดแห่งความสำเร็จในการดำรงชีวิต
ฉันปรารถนาให้ท่านใช้เวลาพลังในการสร้างสัมพันธภาพ
สิ่งเหล่านี้จะเป็นเหมือนประกายเพชรสำหรับชีวิตของท่าน
ฉันปรารถนาให้ท่านเปิดหัวใจตลอดไป
นี่เหนืออื่นใด จะทำให้โลกนี้เป็นสถานที่น่าอยู่มากขึ้น
มีบทเพลงบทหนึ่งในตัวท่าน
เต็มไปด้วยความมุ่งหวัง ความเพลิดเพลิน มีสันติและความรัก
นี่เป็นเพียงบทเพลงบทเดียวที่ท่านอาจขับขาน
ฉันปรารถนาให้ท่านร้องเพลงเพลงนั้น
จงร้องมันออกไป
แล้วทั้งโลกก็จะร้องตามท่าน
บทส่งท้าย
ความอยากรู้อยากเห็นทำให้มีชีวิตชีวา
ความเปิดเผยก่อให้เกิดความเป็นไปได้อย่างไร้ข้อจำกัด
ความคิดสร้างสรรค์เป็นธรรมชาติสำหรับจิตใจที่เปิดรับ
จงธำรงเจตคติ ที่อาจเอื้อมไปถึง
จงลงทุนทางการศึกษา
ความสำเร็จของท่านจะไม่มีข้อจำกัด
จิตใจที่ยิ่งใหญ่รู้ว่าอะไรที่ตนไม่รู้
การหัวเราะเป็นการเสี่ยงให้คนเห็นว่าโง่เขลา
การร้องไห้เป็นการเสี่ยงให้คนเห็นว่าเป็นคนมีอารมณ์อ่อนไหว
การยื่นมีอไปให้คนอื่น เป็นการเสี่ยงให้คนเห็นว่าเกี่ยวข้องด้วย
การแสดงความรู้สึกเป็นการเสี่ยงที่จะเปิดเผยตัวเอง
แสดงความคิดเห็น ความนึกฝัน ต่อหน้าฝูงชนเป็นการเสี่ยงเสียงหัวเราะ
แต่การเสี่ยงจะต้องเกิดขึ้น เพราะการเสี่ยงที่ยิ่งใหญ่ในชีวิตคือไม่เสี่ยงอะไรเลย
บุคคลที่ไม่ยอมเสี่ยง คือบุคคลที่ไม่ทำอะไรเลย
ไม่มีอะไร และไม่เป็นอะไร
เขาอาจจะหลีกเลี่ยงความทุกข์ ความโศกเศร้าไปได้
แต่เขาไม่สามารถเรียนรู้ความรู้สึก
ที่จะเจริญเติบโต
ความรัก
หรือมีชีวิตอยู่
เขาเป็นทาสที่ถูกจำขังด้วยโซ่ตรวนแห่งความหลงเชื่อ
มีเพียงแต่ผู้กล้าเสี่ยงเท่านั้นที่จะมีอิสระอย่างแท้จริง
นิรนาม
