บุญแค่ไหน...อยู่ใต้ชายคาพ่อ

 ๏ เปรียบบ้านหนึ่ง...เหงื่อพ่อเพียรก่อสร้าง

ทุกก้าวย่าง...รอยพ่อก่อเกื้อหนุน

...ละโครงการก่อสร้างอย่างละมุน

ร่มใบบุญแผ่กว้างสร้างรอยยิ้ม

  

๏ มือของพ่อ...ต่อเติมปรารถนา

พัฒนาสร้างไทยให้อุ่นอิ่ม

แล้งแสนแล้งเกินหยั่งฝังตอกลิ่ม

พ่อก็เหยียบจนนิ่มปฐพี

  

๏ สร้างแนวทางวางไว้ให้เกิดก่อ

สองมือพ่อ...ยื่นแนวทางสร้างวิถี

ช่วยฉุดรั้ง...แร้นแล้งสิ้นเป็นดินดี

มือพ่อนี้โอบอุ้มชุ่มชื่นใจ

  

๏บุญแค่ไหนอยู่ใต้ชายคาพ่อ

รู้เพียงพอคือสิ่งที่ยิ่งใหญ่

ทุกรอยพ่อนั้นเผดียงและเกรียงไกร

ฝากรอยไว้โอบอุ้มชุ่มแผ่นดิน

 

 

๏เพราะฉะนี้...เรามีพ่อ...ดีที่สุดในโลก

นับเป็นโชคยิ่งใหญ่ไทยถวิล

จะแร้นแค้นอยู่หนใดในธานินทร์

พ่อคือฝน...หลั่งรินดับร้อนแล้ง

 

 

๏รักพ่อ...ห่วงพ่อ...อย่าก่อเรื่อง

อย่าเผาเมืองแยกฝ่าย...หมายแอบแฝง

ถนอมเบื้องฯ...เมืองพุทธให้สุดแรง

เลิกแยกแบ่ง...อันธพาลเผาบ้านเมือง