วันที่ 2 ตุลาคม 2553  วันนี้มาทำงานเวลา 07.30 น. มาเคลียร์งานเก่า ๆ ที่คั่งค้าง มาจัดแฟ้มงาน เตรียมแฟ้มใส่งานที่กำลังจะเกิดขึ้นในปีงบประมาณ 2554 และ จัดเตรียมเอกสารสมัครเรียนให้ฐานทัพเรือสัตหีบ และเตรียมข้อสอบ รายชื่อผู้เข้าสอบและจัดบอร์ดต่าง ๆ เพื่อไปใช้ในสนามสอบ เพราะวันที่ 3 ตุลาคม 2553 กศน. สัตหีบมีการสอบปลายภาคอีก 1 วัน เป็นหลักสูตร 2551 (นำร่อง) และวันนี้ก็มีครู ศรช.มานั่งรับสมัครนักศึกษาด้วย ก็มีนักศึกษามาสมัครเรียนประมาณ 10 คน พอช่วงบ่ายก็มี MEETING กันนิดหน่อยที่ชายทะเล พอเข้ามาในสำนักงานก็เจอบรรยากาศไม่สู้ดีจากคน ๆ หนึ่ง ซึ่งไม่มีทักษะในการพูด ทำให้สูญเสียบรรยากาศในการทำงานก็เลยชวนกันกลับบ้าน แต่ก็ 4 โมงเย็นแล้ว ก็เลยกลับบ้านกัน กลับมาถึงบ้านก็มานั่งคิดถึงคำพูดของคน ๆ นั้นอีก จนน้ำตาไหลออกมาแต่ก็ทำอะไรไม่ได้เพราะเขามีอิทธิพลเหนือเราเราก็ต้องทน...ทน...แล้วก็ทน...คิดไปคิดมาน้ำตาก็ยิ่งไหล ก็เลยออกจากบ้านไปเดินเที่ยวงานวัดซะดีกว่า

         อยากบอกเขาคนนั้นจังเลยว่า "หยุดคิดสักนิดก่อนที่จะพูดออกมา...เพราะคำพูดที่ไม่ได้คิด...มันทำร้ายจิตใจของใครต่อใคร...จนใครต่อใครเหล่านั้นเริ่มจะห่างออกไป...ออกไปทุก ๆ ที เส้นใยบาง ๆ ที่เคยมีอยู่มันเริ่มขาดทีละเส้น...ทีละเส้น ถ้าเมื่อไหร่ที่เส้นใยขาดออกไปจนต่อไม่ติด แล้วจะเกิดอะไรขึ้น...?