ไม่ได้กลับบ้านมาเกือบเดือน เพราะมัวตะลอนไปโน่นมานี่ ตามประสา...

ตัดใจกลับมาบ้านแม้ยังมีงานยุ่ง

พาเฌวาและแม่มันมาด้วย

ออกจากเมืองหลวงห้าโมงเย็น ถึงบ้านสี่ทุมกว่า

ปู่เฌวาออกมารับ บอกว่าฝนเพิ่งหยุดตกได้สองวัน 

นอนที่บ้านในกรุงเทพฯ เปิดพัดลมจ่อตลอดคืน

กลับมาบ้า่นต้องใช้ผ้าห่มผืนหนาสองผืนซ้อนกัน

ตื่นเช้ามาต้อนรับลมหนาวแรกแห่งปี เย็นชื่นใจ...

ลมหนาวพัดเอาหมอกมาปะทะ จนต้องหาเสื้อกันหนาวมาใส่

นั่งทำงานที่ห้องทำงานใหม่ 

ทำไปมองเมฆไป 

คิดแทนคนอื่นว่า "เรานี่มันช่างน่าอิจฉาเสียจริง" 

น่าอิจฉาหรือไม่ก็ชมภาพที่เอามาฝากนะครับ 

เป็นภาพที่มองเห็นจากหน้าต่างห้องทำงาน