ระหว่างการเดินทางชมพื้นที่เรื่อย ๆ แวะที่ร้านริมทางซื้อภาพชุดเมืองเวนิสราคา 3 เหรียญยูโร ราว 150 บาท

สัญลักษณ์แห่งเมืองเวนิส-3

โสภณ  เปียสนิท

...........................................

 

             ระหว่างการเดินทางชมพื้นที่เรื่อย ๆ แวะที่ร้านริมทางซื้อภาพชุดเมืองเวนิสราคา 3 เหรียญยูโร ราว 150 บาท มองในมุมของสุนทรียะถือว่าคุ้มนะครับ เพราะได้ภาพสวย ๆ ของเมืองที่เราไม่สามารถถ่ายภาพเหล่านั้นได้เองทั้งหมด เดินผ่านสะพานข้ามคลองกลางเมือง มองเห็นตึกขนาดใหญ่เรียงเรียบริมคลองตลอดแนวยาวไกล อดใจไม่ไหวถ่ายภาพไว้อีกสองสามภาพ

 

               พี่บันลือชวนหยุดซื้อนาฬิกาจากร้านข้างทาง เลือกร้านสวยได้แล้วแวะเยี่ยมชม สวยสมใจแท้ หน้าร้านตกแต่งประดับไฟสวยงาม เจ้าของร้านเป็นสาวสวยสองคน มีชายหนุ่มรูปหล่อทำหน้าที่มดแดงอยู่หนึ่งราย แสงสีจากไฟฟ้าส่องตู้สว่างสะท้อนวับวาว นาฬิกาดูค่อนข้างมีฐานะเรียงรายรับแสงไฟลานตา หลังจากเลือกสรรอย่างอ้อยอิ่งพักใหญ่ หนุ่มมดแดงยังไม่ยอมจากไป พี่บันลือตัดใจเลือกได้เรือนหนึ่งซื้อไปฝากคนทางบ้าน

 

                เหลือเวลา 15 นาทีเศษเพื่อเดินทางกลับท่าเรือก่อนเวลานัดหมาย เราเร่งสาวเท้าก้าวยาวมุ่งหน้าสู่ลานโล่งหน้าโบสถ์ซานมาร์โคเป็นอันดับแรก จากนั้นเลี้ยวซ้ายเรียบริมฝั่งน้ำกลับที่เดิม พบว่ากลุ่มกำลังรออยู่ด้วยความห่วงใย เพื่อนร่วมทางคนสุดท้ายยังไม่มา ต่างยืนคุยถึงประสบการณ์แปลกใหม่ที่ได้พบเห็นเพื่อฆ่าเวลา 15 นาทีผ่านไปยังไม่เห็นเพื่อนร่วมทางคนสุดท้ายจะกลับ จึงส่งคนออกตามราวสิบนาทียังไม่พบ หลายคนเป็นห่วงมากขึ้น เพราะรู้ว่าคนที่ยังไม่มาไม่มีประสบการณ์ต่างประเทศ ภาษาไม่เก่ง อาจหลงทางได้

 

               ระหว่างที่เวลาผ่านไปความวิตกกังวลเพิ่มมากขึ้นตามลำดับ เพื่อนคนที่เราเฝ้ารอโผล่มายืนดูพวกเราตรงใกล้ ๆ ท่าเรือ ด้วยความสงสัยว่าทำไมไม่ลงเรือกันสักที หลังต่อว่าต่อขานกันชั่วครู่จึงได้รู้ว่าเป็นความเข้าใจผิดกัน เราคิดว่าเพื่อนยังไม่มา ส่วนเพื่อนคนดังกล่าวคิดว่าเรารอใครอยู่ จึงนั่งจิบชากาแฟถ้วยละ 5 เหรียญยูโรรอพวกเรามานานเกือบชั่วโมงแล้ว อ้าวแล้วกัน ไม่รู้ว่าใครรอใคร