เกาหลีที่แตกต่าง (ตอนที่ 3) : อาหารมื้อแรกในเกาหลี

            หลังจากที่เก็บของไว้ในห้องเรียบร้อยก็พร้อมลุยกันเลย ตั้งใจว่าจะไปป้อมฮวาซองที่อยู่ในเมืองซูวอน (อยู่ตอนใต้ของกรุงโซล) เป็นแห่งแรก ถามเจ้าของที่พักว่าเมืองซูวอนไปยังไง คุณเธอก็ใช้ภาษาเกาหลีตอบกลับมาพร้อมกับชี้ไปยังแผนที่รถไฟใต้ดิน เราสองคนเอาข้อมูลในหนังสือพี่วุฒิฯ มาดูประกอบพอเข้าใจ แล้วจึงมุ่งหน้าเดินไปยังสถานีรถไฟใต้ดิน ตอนเดินออกมาปากซอยเห็นรถเข็นขายขนมมีไส้เป็นถั่วใส่น้ำผึ้ง เลยซื้อกินกันคนละอันๆ ละ 500 วอน (14 บาท) ซื้อกาแฟกล่องจากรถเข็นที่วางขายอยู่ใกล้มาหนึ่งกล่อง 700 วอน เดินไปลงซับเวย์ (ทางลงหมายเลข 5) ใกล้จุดที่ลงรถบัสจากแอร์พอร์ต เข้าไปในสถานีซับเวย์มองไปที่บู้ท Information แต่ไม่เห็นมีใครอยู่ในนั้น เลยต้องมายืนอ่านขั้นตอนการซื้อตั๋วจากเครื่องขายตั๋วเอง โชคดีที่มีเมนูภาษาอังกฤษให้เลือก กดเลือกชื่อเมืองที่ต้องการจะไป กดบอกว่าจะซื้อตั๋วกี่ใบ เครื่องบอกราคาว่าคนละ 1700 วอน (46 บาท) ค่ามัดจำตั๋ว (การ์ด) ใบละ 500 วอน จ่ายไปสองคน 4400 วอน

 

            

            ขึ้นรถไฟสายสีส้ม (สายสาม) ไปแค่สถานีเดียว ก็ลงที่สถานี จงโน่ ซัมกะ (สถานีที่ 130) เพื่อต่อรถสายสีน้ำเงิน (สายหนึ่ง) นั่งไปประมาณหนึ่งชั่วโมง ก็ถึงสถานีซูวอน (สถานีที่ 154) บนรถมีป้ายอิเลคโทรนิคแจ้งไว้ว่าข้างหน้าเป็นสถานีอะไร หมายเลขอะไร แถมยังมีลูกศรชี้บอกด้วยว่าประตูรถเปิดทางซ้ายหรือทางขวา วันที่เเดินทางนั้นเป็นวันพฤหัสบดีที่ไม่ตรงกับชั่วโมงเร่งด่วน คนบนรถจึงมีไม่มากนัก ตอนเดินออกจากสถานี ก็เอาตั๋วไปแลกเงินค่ามัดจำคืนจากตู้ที่อยู่ใกล้ๆ กับตู้ขายตั๋ว สถานีนี้คนคึกคักมาก มีร้านรวงต่างๆ มากมาย เห็นแล้วชวนตื่นตาตื่นใจ

           หลังจากเข้าห้องน้ำห้องท่าเรียบร้อย ก็เริ่มมองดูว่ามื้อเที่ยงนี้จะทานอะไรกันดี นี่จะเป็นมื้อแรกในเกาหลี ในสถานีซับเวย์มีซุปเปอร์มาร์เกตขนาดใหญ่ตั้งอยู่ ครั้งแรกเดินเข้าไปตั้งใจว่าจะซื้ออะไรที่ง่ายๆ มากินกัน แต่พอเห็นคนนั่งกินบะหมี่อย่างเอร็ดอร่อย ก็พลอย enjoy ไปกับเขาด้วย แวะเข้าไปดูเมนูรอาหาร มีแต่ภาษาเกาหลีทั้งนั้น ไม่รู้ว่าจะสั่งอะไรดี ก็เลยใช้วิธีชี้ว่าเอาแบบที่คนกำลังกินอยู่นั่นแหละ คนขายก็น่ารักดีตอบรับทันทีพร้อมส่งซิกว่าให้ไปจ่ายเงินที่แคชเชียร์

           

           

 

           ตอนคุณสุนิตไปจ่ายเงินก็ไม่รู้ว่าต้องจ่ายเท่าไร เพราะไม่รู้ว่าที่สั่งไปนั้นเป็นรายการอะไร ดีที่คนขายเดินไปส่งภาษากับแคชเชียร์ถึงรู้ว่าต้องจ่าย 5,000 วอน (135 บาท) สำหรับบะหมี่สองชาม (ตามรูป) เส้นบะหมี่เป็นเหมือนกับเส้นหมี่ญี่ปุ่น ถึงแม้จะไม่มีเนื้ออะไรเลย แต่รสชาติก็อร่อยดี ซดกันจนเกลี้ยงชาม (ตามรูป) จากนั้นก็เดินไปซื้อน้ำดื่มกันคนละขวดจากในซุปเปอร์ฯ แล้วเดินออกมาจากสถานีซับเวย์