...สิบแปดวันที่ผ่านมา..ยายธีทำงาน..ทำแบบหลังสู้ฟ้าหน้าจิ้มดิน..ปั้นๆ..ทุบๆ(ดิน)..ตอบคำถามเด็ก..ผู้ใหญ่คนชรา..ที่เดินผ่านไปมา..อยากรู้อยากเห็นว่า"คนวัวหลากสี"เขาทำอะไรกัน...ฝนปีนี้ก็ตกจนดิน..ไหล..(แฮะๆไม่ใช่ขี้หมู..ใครได้กำไรไปบ้างยายธีไม่รู้)..แต่ยายธีคงได้พอค่าเครื่องบินกลับบ้านแฮะ..(ที่ได้เนียะไม่ใช่ค่าเหนื่อย..แต่เป็นเพียงสินน้ำใจ..เจ้าค่ะ)...เขียนๆดูรู้สึกพิกลๆดี...อ้ะๆๆ...พิลึกๆก็คือ..ยายธีก็ยังปั้นๆอยู่..ไม่ได้เงินก็ปั้นให้..แถมถูกจองตัวไว้อีกปีหน้า..(พิเรนดี...ไม่ยอมให้ปลดชรา..๕๕๕..หัวหน้าสมาคมวัวหลากสี)..ทั้งๆที่ยายธีเข้าพิกัดคนชราจริงๆมาหลายปีดีดักแล้ว..๕๕๕...
...มีหญิงเลยวัยกำดัดไปนานแล้ว..มายืนคุย..ซักถาม..คุยกันไปคุยกันมา...เขาถามยายธีว่า..เนียะมันอะไรดูประหลาดงอกอยู่นี่น่ะ(ยายธีเอามันฝรั่งที่ไม่ได้กินทิ้งไว้จนวันหนึ่งมันงอกอยู่ในถุง..จะทิ้งก็ใช่ที่..มันเป็นชีวิตที่กำลังเกิด..และอาจจะได้เติบโตแอบคิดตามประสายายธี..ก็เลยเอามาฝังไว้กับดินที่กำลังปั้นๆอยู่)...ยายธีตอบว่ามันฝรั่งมันงอกอยู่ในถุงเลยเอามาฝังดินให้เด็กดู...เธอคนนั้นมองหน้ายายธีแบบ..งงๆ..แล้วพูดลอยๆออกมาว่า.."เฮ้อะ..ดีนี่กินข้าว..แต่ริปลูกมัน...(ยายธีเดาเอาว่า..หญืงคนนั้น..คงคิดอยู่ในใจว่า..ยายธีนี้คงจะ..พิลึก..และ พิเรน.หน่อยๆ..แล้วคงเป็นคนพิกลๆ..)
...โลกเราทุกวันนี้..มันแสนจะพิศดาร..เขาถ่ายภาพมาให้ดูพิเศษสุดคือ..นกหลายชนิดที่ตายๆเขาเก็บทรากมันมาผ่าดู..ในกระเพาะมีเศษวัตถุที่ไมีใช่อาหาร..สิ่งที่เห็นคือเศษพลาสติกชิ้นส่วนต่างๆเป็นต้นว่าฝาขวด..ที่ตกค้างอยู่ในกระเพาะนกย่อยสลายไม่ได้..เป็นสาเหตุให้นกตาย..และไม่ใช่นกอย่างเดียว..ยังมีสัตว์อีกหลายๆชนิดหรือเกือบจะทุกชนิดก็ว่าได้(รวมทั้งคนแม้กระทั่งต้นไม้ภายใต้ท้องทะเลปลา..ปาการังที่แสนงาม)..นะสิ่งแวดล้อมของเรากับความพิศดารโลกของคนยุคใหม่..ที่กำลังทำลายโลกพิศดารของเราอยู่ทุกเมื่อเชื่อวัน..และกำลังแห่งการทำลายนั้นพิเศษสุดเหลือเชื่อจริงๆ(..ยายธีแอบคิด..แล้วยังไม่อยากจะเชื่อ..ผู้รู้ในเรื่องการคำนวนๆไว้ว่า..น้ำแข็งน่าจะละลายหมดภายในสามสิบปี...)..มันแสนจะพิศดารจริงๆนะโลกเรานี้...หรือท่านจะว่าอย่างไร...
กราบเรียน คุณยาย ที่คิดถึง ครับ
วันนี้ (1 ต.ค.53) อารมณ์แปรปรวนไปทางค่อนข้างเหงาครับ
เพราะเป็นวันแรกที่พี่ ๆ และ แม่ ๆ หลายท่าน ในหน่วยงาน ไม่ได้มาทำงาน
เจอะเจอกันเหมือนเช่นเคย ตอนเย็น ต้องไปงานเลี้ยงเกณีษณอีก
รู้สึกใจหายจังครับ ได้อ่านบันทึกของยายอีก รู้สึกผมเป็นส่วนหนึ่งที่ทำให้นกตาย
อ่านแล้วโดนใจมากครับยาย ขอบคุณบันทึกของยายทุกชิ้น ทำให้ผมนึกต่อ
กับชีวิตที่ต้องเดินทาง คุณยายสบายดีนะครับ วันนี้ของผมขอเหงาหน่อยนะครับ
öÄÄÄ...สวัสดีค่ะคุณทิมดาบ...ยายธีขอปลอบความเหงาของคุณด้วยเรื่องของ.ฟรังซัวว์ซากองง์..ชีวิตตอนแก่ของผู้หญิงคนนี้แม้ว่าตอนต้นของชีวิตมากมายไปด้วยชื่อเสียง.เงิน..ที่ได้มาจากการเขียนหนังสือเรียกว่า..หาได้ขายข้อง..แต่ไม่ได้ช่วยชีวิตให้พ้นความเหงา..เงินและชื่อเสียงพาไปสู่ความหายนะ..มีเพื่อนร่ำรวย..แต่เขาก็ช่วยได้ให้เธอพ้นจากความเหงาไม่ได้..แม้เธอจะขอร้องให้เพื่อนผู้นั้นอยู่เป็นเพื่อนตายด้วยกัน..หากคำตอบเป็นแค่การเมือนเฉย..และจากไป...สุดท้ายเธอสิ้นชีวิต..โดยมีคนดูแลที่ถูกจ้างมา..นั่งดูความตายที่จบลง..ด้วยคำพูดที่ว่า..ไปดีเถอะนะ..ฉันนั่งอยู่ข้างๆเธอ..เธอไม่ต้องเหงาอีกต่อไป...ชีวิตของยายธีก็คงจะเป็นเช่นต้นไม้..ที่ปลูกๆไว้...อิอิ..จะว่าสบายดีไหม...(วันนี้ยังไม่มีคำตอบให้กับตัวเอง).......ยายธีค่ะ
สวัสดีครับยายธี
แวะมาทักทายด้วยความคิดถึงครับ
ตอนนี้ที่ดอยมูเซอ ลมหนาวแรกมาเยือนแล้ว
ปีนี้ท่าทางจะหนาวมาก
อยากให้ยายธีมานั่งผิงไฟจังเลยครับ
..สวัสดีค่ะคุณหนานเกียรติ..ต้นไม้ที่นี่ก็เริ่มผลัดใบแล้วเหมือนกันเริ่มหนาว...ยายธีก็กำลังเตรียมปีกแลหางที่จะโบยบิน..อิอิ..คิดว่า..จะชวนคุณไปดู..ทีลอซู..ด้วย..แล้วก็ยังอยากเห็น..ทุ่งบัวตอง...(ยายธีเพิ่งจบ..ปั้นเตา"เผากิเลส"..ได้กระดาษมาทำปีกได้บิน..)..แล้วเราจะนัดกันยังไงดี...(คนแก่..อยากมี..เดท..อิอิ...บวก..ลอง..เด..วู..คงจา..สนุกไม่หยอก..อ้ะๆ...จูงยายไหว..หรือเปล่าเจ้าคะ..)..ชวนคุณนายด้อกเตอร์ไปด้วยนะเจ้าคะ....(อยากหอมแก้มเฌอเวา)....ยายธีจ้ะ
เสาร์สวัสดีค่ะคุณยายธี
ทางโน้นฤดูใบไม้ร่วงใช่ไหมคะ วันก่อนใบโมกปูร่วงกราว ปูเลยคิดว่าสงสัยเข้าฤดูใบไม้ร่วง อิ อิ แต่ที่ไหนได้ เราใส่ปุ๋ยเยอะเกินไป .. โลกพิสดาร และยังมหัศจรรย์นะคะคุณยาย สุขสันต์ ณต่างแดน ค่ะ