กราบเรียน คุณยาย ที่คิดถึง ครับ

วันนี้ (1 ต.ค.53) อารมณ์แปรปรวนไปทางค่อนข้างเหงาครับ

เพราะเป็นวันแรกที่พี่ ๆ และ แม่ ๆ หลายท่าน ในหน่วยงาน ไม่ได้มาทำงาน

เจอะเจอกันเหมือนเช่นเคย ตอนเย็น ต้องไปงานเลี้ยงเกณีษณอีก

รู้สึกใจหายจังครับ ได้อ่านบันทึกของยายอีก รู้สึกผมเป็นส่วนหนึ่งที่ทำให้นกตาย

อ่านแล้วโดนใจมากครับยาย ขอบคุณบันทึกของยายทุกชิ้น ทำให้ผมนึกต่อ

กับชีวิตที่ต้องเดินทาง คุณยายสบายดีนะครับ วันนี้ของผมขอเหงาหน่อยนะครับ

 

ชีวิตก็เช่นการปลูกต้นไม้สองต้นคู่กัน บางครั้งต้นหนึ่งบานสะพรั่ง ต้นหนึ่งเหี่ยวเฉา เมื่อเข้าใจเซน ก็สามารถปล่อยให้ต้นเหี่ยวเฉาเหี่ยวเฉาไป ปล่อยให้ต้นบานสะพรั่ง บานสะพรั่งไป (จาก..มังกรเซน)