เพราะเราคือลูกแม่เดียวกัน...แม่โจ้

 

ท่ามกลางป่าเขา
ใต้เงาร่มไม้ไพรสณฑ์
กลางแดดกลำฝน
ทุกคนอดทนสนใจ


อ่อนแรงยังแข็งใจสู้งาน
สวมวิญญาณชาญเชื้อเกษตรไทย
ฝึกพลางเรียนพลางอย่างมีวินัย
ตามนิสัยเกษตรหาญ


โลกเราสดใส
ด้วยไพรแมกไม้ไพศาล
ชีพเราสุขศานต์
สำราญกับงานรักเรา


แม่โจ้โสภาลาวัณย์
โพ้นหมอกควันขวัญดื่มแดนป่าเขา
อยากมีชีวิตชิดเนาว์
หลงตายแทบเงาเนาแม่โจ้เจ้าเอย...