ความสุขผ่านไปเร็วยิ่งกว่ารถไฟฟ้า
ความทุกข์ผ่านไปอย่างช้า ๆ เหมือนรถไฟ
เคยมีใครที่มีความรู้สึกแบบนี้บ้างไหม
สำหรับผู้เขียนแล้ว อยากจะทำให้ในแต่วันมีแต่ความสุข ถึงแม้ว่าบางครั้งจะมีความทุกข์เข้ามาปะปนบ้างก็ตาม จะทำใจยอมรับกับความทุกข์ที่ได้รับ ยิ้มรับกับความทุกข์ที่ผ่านเข้ามา แล้วค่อยมาคิดว่า ทุกข์ที่เกิดขึ้นนั้นจากอะไร อะไรเป็นเหตุทำให้เกิดทุกข์ อะไรเป็นผลที่ตามมา แล้วเราจะทำอย่างไรให้ความทุกข์อย่าได้กลับมาหาเราอีกครั้ง แม้ว่าในบางครั้งทุกข์ที่ได้พบ ไม่ได้เกิดจากตัวเราเอง หรือแม้กระทั่งทุกข์ที่เกิดจากตัวเราเองก็ตาม แล้วมานั่งทบทวนว่า ทุกข์นั้นเกิดจากความคิด ถ้าทุกข์นั้นเกิดจากความคิด ลองเปลี่ยนวิธีคิดที่ไม่ทำให้เกิดทุกข์ ก็น่าจะดีกว่า คิดในสิ่งที่ดี ทำให้สิ่งที่ดี
ผู้เขียน เคยทุกข์เพราะความคิด คิดว่าคนรักจะไม่รัก คิดว่าคนรักจะนอกใจ คิดว่าเขาคือคนที่ใช่หรือไม่ เลยลองเปลี่ยนวิธีคิดใหม่ว่า ถ้าคนรักไม่รัก ทำอย่างไรเขาก็คงจะไม่รักเหมือนเคย ลองปล่อยให้เวลาพิสูจน์ใจทั้งตัวเราเอง และตัวเขาเอง จะมั่นคงได้มากน้อยเพียงใด เพราะถ้าเขาเป็นคนที่ไม่ใช่ ก็คงจะไม่ใช่อยู่เหมือนเดิม ไม่มีใครที่จะสามารถกำหนดกฎเกณฑ์ได้ว่า จะต้องให้เขารักเราคนเดียว คุยกับเราคนเดียว ก็คงจะเป็นไปไม่ได้ เพราะแต่ละคนย่อมมีสังคมแตกต่างกันออกไป เพราะตัวเราเองยังต้องมีเพื่อน ตัวเขาเองก็ต้องมีเพื่อนด้วยเช่นกัน ขอให้จิตใจเรามั่นคงก็พอ เวลาต่อไปในอนาคตเป็นสิ่งที่ไม่แน่นอน แต่ในบางครั้งเราก็ไม่สามารถที่จะห้ามความคิดของเราได้ แต่ก็ต้องพยายามห้ามความคิดในสิ่งที่ไม่ดี พยายามคิดในสิ่งที่ดีแล้วจะมีความสุข
ขอบคุณ เพราะบางครั้งก็รู้สึกแบบนั่นจริง ๆ
ขอบคุณสำหรับข้อคิดดี ๆ ค่ะ
-สวัสดีครับคุณชลาดล..
-แวะมาทักทาย.....
-ชวนเที่ยวงานสารทไทยกล้วยไข่เมืองกำแพงครับ....
-ขอบคุณครับ