ความผิดครั้งยิ่งใหญ่ ของ JJ
พลาดอีกแล้ว เพราะการสื่อสารที่ไม่เข้าใจกัน
ว่าแล้วเชียว เมื่อเช้านี้ ออกไปเดินที่สระพลาสติก ฝนปรอยๆ เลยรีบไปที่โรงอาหารกลาง เห็นสภาพเดิมที่ คนทำความสะอาดใช้ไม้กวาดพื้น กวาดโต๊ะอาหารที่เราทานข้าว
ขี้เกียจบ่น เพราะไม่รู้ว่าจะบอกใครดี
เดินเลี่ยงไป 7-11 ชำระค่าไฟฟ้า แล้วไปเตรียมจัดซื้ออาหาร เพื่อใส่บาตรพระ ตั้งใจจะใส่ทุกวัน เพราะ คิดถึง แม่มานี และ จะส่งไปให้ พ่ออาจิต กับ หลานชาย เจ้าโก้ ที่โดนรถบันทุกชน จนตับแตก ที่ ชม เมื่อหลายปีก่อนนี้
ใส่บาตรเสร็จ รีบไปที่ อาคาร สิริคุณากร เพราะ ท่านเอื้อรังสรรค์ ให้มาช่วยเป็น Moderator งานถอดบทเรียน Show and Share 2010
ด้วยความกังวลใจ เพราะ มีนักเรียนแพทย์รอ เลย โทร ไปวานให้น้องชาย แจ้ง นักเรียนว่า ครูจะมาสาย เพราะ ติดงานมหาวิทยาลัยให้ทานข้าวได้เลย เพราะจะต้องเรียนกันถึงบ่ายโมง
พอมาถึงก็ดำเนินการ ทักทาย รู้เขารู้เรา ให้นักเรียนประเมินตนเอง
แต่ก็สอบถาม ว่าทานอะไรแล้วใช่ใหม เพราะ เลิกเกือบบ่ายนะ และ ต้องขอโทษด้วย เพราะ ติดช่วยงาน มหาวิทยาลัย ไม่ได้ มาสายนะ
คุณลูกศิษย์ ท่านไม่ว่าอะไร อ้อ กลุ่มนี้ไม่เยอะมากนัก แค่ ๑๖ ท่าน พอไหว
ก็ดูหนัง ฟังเพลง สอน ให้ฝึก ถอดบทเรียน เรียนรู้ด้วยตนเอง มี Self Evaluation และ ตามด้วย Team Learning
เสร็จสรรพ เลิก เกือบบ่ายโมง มี AAR + ALR >>>Passion Plan
คุณหมอน้อยท่าน ประเมิน JJ ครับ อาจารย์สอนไม่ตรงเวลา แถมปล่อยให้หิวข้าว
ต้องกราบขออภัย จริงๆครับ นี่ ถ้าเมื่อเช้า แวะมาเอง และ เขียนกระดาษไปแปะไว้ ว่าจะทำอะไร ให้ทานอะไรก่อน เลิกกี่โมง คงไม่ทำให้ คุณลูกศิษย์ ท่าน Feedback อย่างนี้ หรอก
และ หารู้ไม่ ครูก็ไม่ได้ทานเหมือนกัน แหละ ครับ
JJ2010 ฅนสานฝัน
ผมกำลังตัดสินใจครับว่า ควรเห็นใจใครดี ระหว่างครูกับศิษย์ที่หิวข้าวด้วยกันทั้งคู่ ฮิฮิ
ดูจากภาพ(สองนิ้ว) นี้สิคะ....ศิษย์ยิ้มแย้มกันตั้งหลายคนนิ...^^
ความหิวไม่เข้าใครออกใคร
น่าเห็นใจทั้งสองฝ่ายนะคะ
เรียน ท่านอาจารย์จารุวัจน์ ก็ ทนกันไปครับ
เรียน ท่านชาดา ยิ้มแบบหิวๆอะท่าน
เรียนครูน้อง วิชาชีพแพทย์ "ห้ามหิว" ต้องฝึก ตั้งแต่เด็กๆ ครับ