หลังจากที่ใช้เวลาต่อสู้ฝ่าฟัน อุปสรรคต่างๆในการศึกษาเล่าเรียนและการทำวิจัย โดยใช้ระยะเวลายาวนานจนแทบจะตอบปัญหาคนใกล้ตัวไม่ได้ว่า เรียนอะไรกันนานนักหนา แม้จะพบอุปสรรคที่คนอื่นไม่เข้าใจมากนัก นอกจากเพื่อนๆในกลุ่ม แต่เพื่อนฝูงในกลุ่มก็มีความเข้าใจกันเป็นอย่างดี

เพื่อนในกลุ่มสาขาการจัดการสารสนเทศสาธารณสุข ส่วนหนึ่ง จบไปแล้ว บางส่วนกำลังจะจบ บางคนอีก 1-2 เทอม น่าจะจบ

คนที่จบไปแล้ว ก็ยังคงคิดถึงเพื่อนคนอื่นๆ เมื่อได้ยินข่าวคราว หรือมีการติดต่อสื่อสารกัน เหตุการณ์ในวันวานที่ร่วมทุกข์ร่วมสุขกันมา ทำให้ความผูกพันยังคงมีอยู่

อยากมีโอกาสพบปะกัน พูดคุยกัน  ร่วมงานกันสักครั้ง แต่บางคนเรียนจนไปแล้ว จะมาร่วมทำอะไรกันได้ล่ะ???


วิทยานิพนธ์ก็เสร็จเรียบร้อยไปแล้ว เรื่องเรียนถือว่าเสร็จสมบูรณ์ทุกอย่าง ไม่มีความจำเป็นต้องเดินทางมาพบปะกันอีกแล้ว

ต้นเดือนกันยายน 2549 มีงานประชุมทางวิชาการของกระทรวงสาธารณสุข  เขา เปิดโอกาสให้เข้าร่วมนำเสนอผลงานด้วย จะจัดทำโปสเตอร์ไปนำเสนอ และส่งไฟล์ข้อมูลเพื่อตีพิมพ์ในเอกสารการประชุมวิชาการ อีกด้วย นี่เป็นโอกาสสำคัญที่พวกเราจะได้มาร่วมงานกันครั้งสุดท้ายในฐานะนิสิต ปริญญาโท ส..1 เพราะคงไม่มีโอกาสได้มาเรียนต่อ ได้มาทำวิจัยร่วมกันแบบนี้อีกแล้ว นี่เป็นครั้งสุดท้ายจริงๆ

นายบอนอึ้งครับ กับความผูกพันที่เกิดขึ้น แม้หลายคนจะจบไปและห่างหายไปแล้วช่วงระยะเวลาหนึ่ง แต่ก็ยังอยากที่จะกลับมามีร่วมกันอีกครั้ง

ในงานประชุมทางวิชาการของกระทรวงสาธารณสุข ครั้งที่ 14 ในต้นเดือนกันยายนนี้  ซึ่งเป็นเวที นำเสนอผลงานหลากหลาย
และเป็นจุดเชื่อมต่อของมิตรภาพยามห่างไกลที่สำคัญอีกครั้งหนึ่งด้วย