คืนนี้นอนไม่ค่อยหลับ นึกได้ว่าวันนี้ได้อ่านหนังสือของ พ.ต.อ. ประยูร ดิษฐานพงศ์ จากห้องสมุดโรงเรียน ท่านได้เขียนถึงเรื่องการทำบุญทำทาน ซึ่งตัวดิฉันเองก็เข้าใจผิดๆ มาตลอด ท่านเขียนไว้ว่า มีคนจำนวนมากที่ไม่รู้ไม่เข้าใจในเรื่องการทำบุญ มักพูดว่า ไปทำบุญทำทาน โดยเข้าใจว่า ทำบุญคือการถวายภัตตาหารหรือสิ่งของแก่พระสงฆ์เท่านั้น จึงจะเรียกว่าได้บุญ ถ้าไปให้ความช่วยเหลือ ให้สิ่งของแก่ชาวบ้าน ไม่ว่าจะเป็นคนตกทุกข์ได้ยาก หรือผู้ที่ประสบเคราะห์กรรมจากภัยต่างๆ จะเรียกว่าให้ทาน จะไม่ได้บุญ จึงทำให้สับสนเข้าไปว่า การทำบุญกับการให้ทานนั้นแตกต่างแยกจากกันเป็นคนละเรื่องไปเลย ทำให้เกิดความเชื่อผิดๆ ไปว่า ทำบุญคือถวายแก่พระสงฆ์ ให้ทานคือการให้แก่ผู้ยากไร้หรือผู้ตกทุกข์ได้ยาก
เมื่อมีความเข้าใจไม่ถูกต้องเช่นนี้ จึงต้องมาศึกษาทำความเข้าใจกัน ให้รู้และเข้าใจให้ถูกต้องเสียใหม่ เพื่อจะได้นำไปปฎิบัติได้ถูกต้อง
การถวายของแก่พระที่เรียกว่าทำบุญนั้น ในภาษาบาลีเรียกว่า ทานนั้นเอง ไม่ว่าถวายของอะไรแก่พระก็ตาม เช่น ถวายแก่สงฆ์ เรียกว่า สังฆทาน ทำบุญทอดผ้าป่า ก็เป็นบังสกุลจีวรทาน ทำบุญทอดกฐิน ก็เรียกว่า กฐินทาน แม้แต่ถวายสิ่งของก่อสร้างในวัด ไปจนถึงถวายวัดทั้งวัด ก็เรียก เสนาสนทานหรือวิหารทาน ก็เป็นทาน เช่นกัน ทานนี้ เป็นเพียงส่วนหนึ่งของการทำบุญเท่านั้น
ส่วนในเรื่องที่ให้ทรัพย์สิ่งของช่วยเหลือแก่คนยากไร้ หรือผู้ที่ตกทุกข์ได้ยาก เข้าใจว่าเป็นบุญ ซึ่งที่จริงแล้ว ไม่ว่าจะให้แก่ใคร จะเป็นพระก็ดี ชาวบ้านผู้ยากไร้หรือตกทุกข์ได้ยากก็ตาม ก็เป็นบุญทั้งสิ้น แต่จะต่างกันที่ผลของบุญเท่านั้นว่า จะได้บุญมากหรือได้บุญน้อย
สรุปได้ว่า ทำบุญทำทานเป็นเรื่องเดียวกันไม่ได้แยกจากกัน แต่จะได้บุญมาก หรือน้อยนั้นขึ้นอยู่กับเหตุการณ์และสถานการณ์ที่เกิดขึ้นในขณะนั้น
ได้เข้าใจอะไรมากขึ้นในเช้าวันนี้ ขอบคุณครับ