คิดถึงไม่จาง...แม้ห่างตา
ค ว า ม คิ ด ถึ ง…

ได้พาให้ฉันสัมผัสกับความเปลี่ยวเหงา

ได้นำพาฉันก้าวเข้าสู่โลกแห่งความว่างเปล่า

ความคิดถึง เศร้า.... แต่หวาน งดงาม... แต่ทุกข์

และเมื่อฉันได้คิดถึงเธอ --->

ขอให้ความคิดถึงของฉัน  จงเดินทางไปถึงเธอ...

ให้เธอได้รับรู้ถึงความเศร้า ที่แสนหวาน ความงดงามที่เจือรอยทุกข์

และเมื่อนั้น... เธออาจจะมองเห็นฉัน  ได้แย้มยิ้มอยู่ในหยาดน้ำตา...ก็เป็นได้  

**************************************************************

เคยเป็นไหม แค่อยู่ห่างจากใครสักคนแล้วรู้สึกราวกับว่า..จะขาดใจเสียให้ได้
 คงมีหลายคนใช่ไหม?  ที่เคยมีความรู้สึกอย่างนี้ ฉันเองผ่านความรู้สึกเหล่านี้มาหลายครั้ง 
โดยเฉพาะในช่วงเวลาที่รู้สึกว่า... ตัวเองไม่มีใครเลยสักคน
 อารมณ์อย่างนี้... เรียกว่า อารมณ์“ติสต์รับประทาน”  ยังงัยนะหรือ? ก็ประมาณว่า  เราจะรู้สึกหวั่นไหวอ่อนไหวกับอะไรได้ง่ายๆ  แค่ใบไม้ร่วง ฝนตก  ก็เจ็บแปลบๆเสียแล้ว  และฉันคิดว่า  คงมีคนอีกหลายคนเหมือนกันที่อยากหนีอารมณ์ความรู้สึกเหล่านี้ไปให้ไกลๆ  ทั้งๆที่ในความเป็นจริงแล้ว...จะหนีเท่าไหร่ก็หนีไม่พ้น
 ดั ง นั้ น ฉันจึงใช้ความเหงาให้เกิดประโยชน์ด้วยการสร้างความสุขให้กับตัวเองง่ายๆ ในวันที่แสนเหงา…
 **มาดูกันนะคะ...ว่าฉันจัดการกับความ เ ห ง า อย่างไรบ้าง.....?**
  ดู ด า ว...: ฟังเพลงเบาๆ ไปด้วย  ยามค่ำคืนที่ดาวสวยๆ แค่เพียงมองฟ้า แล้วคิดอะไรไปเรื่อยๆความเหงามันก็จะสวยงามขึ้นทันตา การดูดาวช่วยกระตุ้นจินตนาการของเราให้กว้างไกล  โอ้ !... ยิ่งในยามที่เราห่างไกลจากคนรัก ดวงดาวจะยิ่งทำให้เรารู้สึกคิดถึง และเริ่มมองดวงดาวเป็นดวงตาของเขา  ว่าไปนั่น (อารมณ์ติสต์ค่ะ แฮ่ะๆ) หรือบางทีก็จินตนาการไปไกลจนเกิดคำถามอีกว่า  “ตอนนี้เขากำลังมองดาวดวงเดียวกับเรามั้ยน๊า...” ว่าไปนั่น... หรือไม่งั้น..ก็อธิษฐานขอพรให้เขาฝันดีจากดาวดวงนี้... แล้วก็เปิดเพลงซึ้งๆ  เบาๆ  ดูดาวไป  ฟังเพลงไป โอ๊ย… มันยิ่งทำให้บรรยากาศโรแมนติกสุดๆ

  

 นั่งมองดาวบนฟ้า             ส่งความห่วงหาไปให้
 ข้ามน้ำทะเลเขาที่ยาวไกล      ให้ใจอีกใจที่ไกลกัน

อ่านหนังสือ... : อันนี้เป็นวิธีที่ฉันใช้ประจำ อืม... ฉันนี้ก็สมาธิดีเหมือนกันนะเนี่ย  ช่วงเวลาที่ฉันเหงามันเป็นเวลาที่ฉัอ่านหนังสือได้รู้เรื่องที่สุด  แปลกมั้ย!...คงเป็นเพราะอารมณ์สันโดษมันช่วยให้เราได้ยินเสียงตัวเองมากขึ้น และได้ยินเสียงของคนอื่นน้อยลง   แต่ทั้งนี้  สำหรับฉันแล้วก็ต้องมีเสียงเพลงอยู่ข้างกายเสมอค่ะ

เขียนบันทึก... :การเขียนข้อความหาใครสักคนในช่วงเวลาเหงาๆ จะช่วยให้เราไม่รู้สึกโดดเดี่ยวจนเกินไปและเราจะสามารถบรรยายความรู้สึก ความคิดถึงของเราได้อย่างเต็มที่  เพราะในเวลาที่เราเหงา ต่อมความคิดถึงของเราจะยิ่งถูกกระตุ้นให้ทำงานมากขึ้น 

ช่วงเวลาที่เราเหงา # เป็นช่วงเวลาที่ไม่เร่งรีบ เราจะมีเวลาเหลือเฟือในการคิดถึงคนที่เรากำลังจะส่งถึง และคิดข้อความดีๆ  ที่จะใช้ในการเขียนให้ถึงใจคนรับ เพราะการเขียนข้อความถึงใครสักคน  หากเราเขียนเพราะ “ต้องเขียน”....มากกว่าความรู้สึกว่า “อยากเขียน”  ข้อความนั้นก็คงไม่มีค่าอะไรมากนัก

 ไกลเพียงระยะทาง….
แต่เธอไม่เคยอยู่ห่างในความรู้สึกฉัน
ยังสัมผัสได้ถึงความห่วงใยผูกพัน
ความรู้สึกที่สื่อถึงกันตลอดเวลา  

  เดินทาง... :เวลาเหงาๆ  การเดินทางจะช่วยให้เราสังเกตเห็นอะไรในเวลาปกติเราอาจมองไม่เห็

สิ่งพิเศษ ที่เราจะได้จากการเดินทางอย่างเหงาๆ ก็คือความละเอียดอ่อนในการใช้ชีวิต ซึ่งทำให้เรามองโลกอย่างใจเย็น  และมีความสุขมากขึ้นฉันละชอบนักเชียว ขับรถกินลมชมวิว  บางครั้งก็หยุดรถนิ่งในยามที่ใกล้จะสิ้นแสงตะวัน... ยามตะวันกำลังบอกลาฟ้า... สวยนักเชียว  ยิ่งมองยิ่งรู้สึกเปล่าเปลี่ยว..เหงาจับใจ   แต่ฉันก็พร้อมที่จะเหงา  เฝ้ามองตะวันอยู่อย่างนั้น...  อ้อยอิ่ง  นิ่ง  เหมือนโลกหยุดการเคลื่อนไหว... ฉันก็นิ่งไม่ไหวติง...มองตะวันจนลับตา... ใครจะว่าฉันเพ้อ.. จะว่าบ้า ก็ว่ากันไป..สุดแท้แต่จะคิด  ก็คนมันอารมณ์ติสต์....เห็นใจกันสักนิดเถิด...

ไม่ต้องทำอะไรเลย : บางที...ช่วงเวลาเหงาๆ ก็เปรียบเสมือนช่วงเวลาของการพักผ่อนหลังจากที่ชีวิตวุ่นวายมานาน  เราจึงไม่จำเป็นต้องแสวงหาอะไรทำนอกจากการนั่ง หรือนอนเฉยๆ และเลิกคิดอะไรเสียบ้าง เพื่อที่เราจะได้ชาร์จพลัง และสามารถสู้กับความวุ่นวายที่เกิดขึ้นกับเราอีกครั้งในวันข้างหน้าเพราะ....บางที...ขีวิตเราก็ต้องการการพักผ่อนทั้งร่างกายและจิตใจ....

  

   อ า ร ม ณ์ เ ห ง าไม่ใช่อารมณ์ที่น่ากลัว และไม่ใช้สิ่งที่เราต้องพยายามวิ่งหนี การแก้ไขความรู้สึกเจ็บปวดในความเหงา  สามารถแก้ได้ด้วยการอยู่กับมันอย่างมีความสุขและเหงาให้เต็มที่

 ที่สำคัญ แม้ว่าความเหงาจะทำให้เรารู้สึกอ่อนไหวกับอะไรๆ ได้ง่าย เราก็ต้องหัดควบคุมความอ่อนไหวนั้นไม่ให้เกินเลยไปจนขาดสติ เพราะความอ่อนไหวจะสวยงามได้  ก็ต่อเมื่อมันมาพร้อมๆกับความอ่อนโยน ... ไม่ใช่การทำร้ายใครต่อใคร.. จริงไหมคะ

 


ฝากความรัก ความคิดถึง ลึกซึ้งหา..
ฝากฟากฟ้า ฝากตะวัน วานบอกเขา..
ฝากสายลม ฝากปุยเมฆ ลอยบางเบา..
ฝากบอกเขา ว่าใจเรา นั้นอาวรณ์..
สายลมแผ่ว พริ้วผ่าน ทะเลใส..
ละลิ่วปลาย เขาสูง แห่งภูผา..
หอบหิ้วรัก สลักแน่น ในอุรา..
จากตัวข้า นำพา หาใจเธอ.
ถ้าได้ยิน เสียงทัก จากลมแผ่ว..
ยินเสียงแว่ว หวิวหวาม มาตามเสียง..
ขอรับรู้ และรับไว้ ข้างกายเคียง..
นั่นคือเสียง ความคิดถึงซึ่งฝากมา.
** วันนี้ครูใจดีพอมีเวลา  ขอสักนิดเถิดหนา...เข้าบล็อกฝากถ้อยคำพรรณนา... ครูใจดีเป็นคนขี้เหงา... อยากบอก อยากเล่า  แม้จะไม่ค่อยมีเวลา แต่การเข้ามาที่บล็อกด้วยเวลาที่น้อยนิด  มันมีค่ามากมาย อยากสื่อความหมาย.. ว่าคิดถึง... คิดถึงทุกคนเหลือเกิน.....**

  เพื่อนๆ คะ ...ยามที่คุณเหงา... คุณทำอะไรบ้าง?... ขอเชิญชวนเล่าสู่กันฟังเพราะมันอาจช่วยให้ใครคนหนึ่งหายเหงา....

 

ด้วยความคิดถึง : ครูใจดี

ผีเสื้อ : กระท่อมรจนา