ประสบการณ์ในการเป็น Blogger ใน Weblog GotoKnow

                         

   วันนี้กะจะเขียนเรื่องการไปอบรมสัมมนาแต่มีปัญหาเรื่องภาพประกอบ ย่อไม่เป็นค่ะต้องใช้เวลานำเข้าใหม่อีกครั้ง  วันนี้จึงเขียนเรื่องประสบการณ์ในG2Kแทนค่ะ

   ตามที่ได้เล่าแล้วในบันทึกหน้า31ผู้เขียนได้สมัครเป็นสมาชิก Weblog   GotoKnow เมื่อ ปลายธันวาคม 2552 ค่ะแต่เริ่มสมัครและเขียนบันทึกได้ปลายมี.ค.53 ถึงตอนนี้ครบ 6 เดือนพอดี

    แรงบันดาลใจคือ ชอบเขียน ชอบอ่าน ว่างๆก็เข้าไปอ่าน เคยได้ยินพี่แก้ว อุบล จ๋วงพานิช พูดถึง G2K มานานแล้วในการประชุมKM ครั้งหนึ่งก็เข้าไปหาความรู้ อ่านความรู้ทางสุขภาพสนใจเรื่องการออกกำลังกายและเรื่องเกี่ยวกับสุขภาพจิต เริ่มติดตามผลงานพี่แก้ว นึกชื่นชมและอยากเขียนเองบ้าง

    บันทึกหน้าแรกเขียนเรื่องการออกกำลังกาย เขียนแล้วก็มีพี่แก้วเข้ามาอ่านและให้กำลังใจเป็นคนแรกด้วย มีอีกคนเข้ามาเยี่ยมคือพี่ครูป.1 แล้วในวันนั้นใน2ชั่วโมงต่อมาก็เขียนบันทึกที่2เรื่องความสุขค่ะ มีสมาชิกมาเยี่ยม4ท่าน แล้วก็เขียนเรื่องการออกกำลังกายอีกเรื่อง ตกลงวันนั้นได้3เรื่องค่ะ ขยันมาก ใหม่ๆปรับตัวหนังสือไม่เป็นค่ะ เป็นตัวหนังสือเล็กๆ แล้วต่อๆมาก็เขียนมาเรื่อยๆห่างออกไปประมาณสัปดาห์ละครั้งแล้วแต่โอกาสแต่จะตามตลอดแบ่งเวลาเข้ามาระบบ เป็นคนตื่นเช้ามืด  ส่วนใหญ่จะเข้ามาทักทายสมาชิกยามเช้า

     เรื่องที่เขียนก็มี เรื่องโรคซึ่งไม่ได้เป็นรูปแบบนักแต่เอากิจกรรมที่ทำอยู่ในตึกแทรกเข้าไปด้วย  เรื่องข้อคิดต่างๆ เช่นชีวิตหนักนะถ้าไม่วาง ข้อคิดเรื่องความสุข ข้อคิดทางพุทธศาสนา เรื่องทางเกษตร เรื่องประสบการณ์ชีวิต การท่องเที่ยว กิจกรรมที่ทำกับผู้ป่วยและญาติซึ่งส่วนนี้ต้องระวังมากเพราะเป็นความลับผู้ป่วย  แล้วก็เรื่องตามสมัย ตามเหตุการณ์บ้านเมือง ช่วงการชุมนุมก็จะมีเรื่องการเมืองมาเขียน งานที่เขียนมีร้อยกรองด้วย เขียนกลอนแปดค่ะ ชอบแต่งกลอน เหลือเรื่องการไปอบรม โครงการพัฒนางานที่ยังไม่ได้เขียนลง เรื่องส่วนใหญ่จะเขียนตามความรู้สึกและประสบการณ์

      ปัญหาที่พบคือ การใช้ภาพ ย่อภาพไม่เป็นค่ะ ต้องศึกษา 

      ประโยชน์ที่ได้รับ

      ได้ทำในสิ่งที่รัก ได้เขียน ได้เขียนกลอน  ได้ฝึกทักษะการเขียน  การอ่าน การสนทนา  ได้ความรู้จากการอ่านได้ใช้เวลาว่างให้เป็นประโยชน์ ได้เพื่อน กัลยาณมิตร ได้แสดงความเห็นใจ ความเข้าใจ ได้กำลังใจ ได้ให้กำลังใจกัน ได้เรียนรู้ชีวิต การเข้าหาแต่ละคนซึ่งแตกต่างกัน ได้ฝึกการเป็นผู้ให้ ได้เผยแพร่งานที่ทำ ได้บอกเล่าความรู้สึก ได้ระลึกความหลัง เป็นกระจกส่องได้เป็นอย่างดี และท้ายสุดภูมิใจที่ทำได้ค่ะ 

      หลักในการคิด การเขียน     

     มั่นใจในการเขียน มีความเป็นตัวของตัวเอง รักษาความลับ ระวังผลกระทบต่อคนอื่น ให้เวลา มีใจรัก มีทัศนคติที่ดี ถ้าต่อต้านก็ทำให้ไม่อยากเขียน หรือเป็นนักเขียนblogไม่ได้  ได้หาประสบการณ์ คิดบวก การเรียนรู้ไม่มีที่สิ้นสุด แบ่งเวลา จัดสรรเวลาเขียน มีความต่อเนื่อง ให้ความสำคัญแก่คู่สนทนา เก็บเกี่ยวประสบการณ์ ทวนคำผิด ฝึกความรอบคอบ  เขียนในสิ่งที่รู้จริง เขียนโดยใช้ความคิดเรา เปิดกว้าง เข้าไปทักทายเรียนรู้กับสมาชิกบ่อยๆ ฝึกเรียนรู้ไปเรื่อยๆค่ะ ทุกคนคือครูของเรา

    เป็นความรู้สึกในวันนี้ที่อยากถ่ายทอด ขอบคุณทุกๆท่านที่เข้ามาให้กำลังใจในการเขียนบันทึกค่ะ ยินดีรับคำชี้แนะค่ะ