จูเลียส เป็นนักพนันมือเติบ ชอบเลี้ยงดูแลทหาร รบชนะแล้วนำสมบัติแบ่งปันโดยเท่าเทียมกัน
จูเลียสซีซาร์ นักรบโบราณผู้ยิ่งใหญ่-2
โสภณ เปียสนิท
.........................................
จูเลียส เป็นนักพนันมือเติบ ชอบเลี้ยงดูแลทหาร รบชนะแล้วนำสมบัติแบ่งปันโดยเท่าเทียมกัน ตอนหลังสภาแห่งโรมเริ่มไม่ไว้ใจ เพราะเกรงว่าจูเลียสจะคิดการใหญ่ยึดอำนาจ จึงมีการอภิปรายโจมตีในสภาอยู่เสมอ คนสำคัญคือ ซิเซโร กล่าวว่าจูเลียสจะเป็นทรราชย์ และในที่สุดแล้วได้วางแผนกันลอบสังหาร โดยหลอกล่อรอให้จูเลียสเดินทางมาที่สภา ขณะก้าวขึ้นบันไตสภา วุฒิสมาชิกหลายคนเข้าประกบ และนำมีดเหน็บที่ซ่อนไว้ออกมารุมแทง ตามประวัติศาสตร์กล่าวว่าถูกแทงถึง 13 แผล คนสุดท้ายที่เข้ามาทำร้ายคือ บรูตัส คนที่จูเลียสไว้วางใจมากที่สุด และนึกไม่ถึงมาก่อนว่าจะคิดร้ายต่อเขาเหมือนคนอื่น ๆ ก่อนสิ้นใจจูเลียสหันมองบรูตัสแล้วกล่าวด้วยความเสียใจว่า “แกก็ร่วมกับเขาด้วยรึ”
กล่าวกันว่านักรบแห่งโรมสมัยแข็งแกร่งมาก รูปปั้นรูปแกะสลักหินอ่อนในโรมทั้งหมดจึงออกมาในลักษณะที่เน้นความแข็งแรงเต็มไปด้วยมัดกล้าม มีเกล็ดประวัติศาสตร์อยู่ว่า เมื่อแรกเกิดพ่อแม่และหมู่ญาติพี่น้องช่วยกันจับเด็กผู้ชายพันผ้ารอบตัวแล้วโยนขึ้นหลังคาแล้วให้กลิ้งตกลงมา ถ้ารอดชีวิตได้ถือว่าเด็กคนนั้นแข็งแรง ยิ่งร้องดังยิ่งแข็งแรง ถ้าเงียบแสดงว่าไม่แข็งแรง และจะไม่ได้รับการดูแล
ในที่สุด นักรบนักปกครองผู้ยิ่งใหญ่ต้องจบชีวิตลงด้วยน้ำมือของคนที่ไว้วางใจที่สุดอย่างน่าอนาถใจ ประวัติของจูเลียสซีซาร์ให้ข้อคิดด้านของการคบเพื่อนสนิทมิตรสหาย คือให้คบหาสมาคมด้วยความไม่ประมาท แม้ในคำสุภาษิตต่าง ๆ ของไทยและเทศมีคำสอนเกี่ยวกับการคบมิตรให้เห็นอยู่หลายบทหลายตอน เช่น ฝรั่งบอกว่า “เพื่อนในยามจำเป็นคือเพื่อนแท้” (A friend in need is a friend indeed)
บทกวีบทหนึ่งมีอรรถรสซาบซึ้งว่า “มีเพื่อนแท้แค่หนึ่งถึงจะน้อย ดีกว่าร้อยเพื่อนคิดริษยา เหมือนมีเกลือนิดหน่อยด้อยราคา ยังดีกว่าน้ำเค็มเต็มทะเล” (ขอโทษที่จำชื่อผู้ประพันธ์ไม่ได้) คำคมอีกบทหนึ่งก็ว่า “เพื่อนกินหาง่าย เพื่อนตายหายาก” บทกวีที่เด็ดที่สุดเกี่ยวกับเรื่องเพื่อน ต้องบทนี้ครับ “เมื่อมั่งมีมากมายมิตรหมายมอง เมื่อมัวหมองมิตรมองเหมือนหมูหมา เมื่อไม่มีหมดมิตรมุ่งมองมา เมื่อมอดม้วยแม้หมูหมาไม่มามอง” ไพเราะทั้งคำ ทั้งความครับ
ภาพซีซาร์ถูกรุมแทงจากสมาชิกรัฐสภาผู้ทรงเกียรติ แม้เพื่อนคนสนิทยังร่วมกับเขาด้วย บรูตัส จึงเป็นชื่อของคนทรยศเพื่อน ที่โด่งดัง
เป็นข้อคิดที่ดีทีเดียวครับอาจารย์โสภณ ...
เป็นตอนจบของเรื่องที่ดูเศร้าจังเลยค่ะ...
จูเลียสต้องตายไปพร้อมกับความเสียใจกับการทรยศของคนที่ไว้วางใจ
ชีวิตคนเราเนี่ยไม่แน่นอนจริงๆ...เก่งมากก็ไม่ดี แต่จะโง่ก็ไม่ได้ เอาแบบกลางๆ คงจะดีกว่ามั้งคะ
ปล. ชอบกวีบทสุดท้ายจังค่ะ โดนใจจริงๆ 555
ขอบคุณครับ ครูศุภนัฏ
ที่ติดตามอ่าน
สวัสดีครับ
แวะมาอ่านเกร็ดความรู้ดีครับ
เป็นข้อเตือนใจได้ดี เวลาจะคบเพื่อนต้องพิจารณาให้ดีๆครับ
เขาบอกว่า คนเรารู้หน้า ไม่รู้ใจ จงอย่าเชื่อใจใครง่ายๆครับ
ขอบคุณมากครับ
เรียนคุณเทพ
ฝรั่งเขาว่า a friend in deed is a friend in need
เพื่อนแท้คือเพื่อนในยามจำเป็น
เรียนท่านอาจารย์
ที่นับถือ
“มีเพื่อนแท้แค่หนึ่งถึงจะน้อย ดีกว่าร้อยเพื่อนคิดริษยา เหมือนมีเกลือนิดหน่อยด้อยราคา ยังดีกว่าน้ำเค็มเต็มทะเล” นี่แหละค่ะใช่เลย
สวัสดีค่ะอาจารย์
ชอบบทนี้ค่ะอาจารย์
เรียนคุณยายครับ
พระสมเด็จโต สวยงามมากครับ ลองมองนิ่งๆ หลับตานึกภาพท่านให้ชัด
นิ่งนาน นึกทุกวัน สุขก็นึก ทุกข์ก็นึก นึกให้เห็นตรงที่แขวนท่านไว้นั่นแหละ
ได้บุญมากครับ
มาชม
ได้คติธรรมนำชีวิตเลยหนานี่...
บางครั้งคนที่ไม่ได้นึกไม่ได้ฝันดันมาเป็นเพื่อนกันได้นะครับ...อิ อิ อิ
เรียนอ.ยูมิครับ
จำคนเขียนกวี เมื่อมั่งมีมากมายมิตรหมายมอง...........นัยว่าเขียนสมัย 14/16ตค.โน่น