สายฝนพรำที่บ้านฉัน
สายน้ำที่ไหลริน
จากผืนแผ่นดินสู่ห้วงมหาสายธารทอง
สานแสงทองผ่องอำไพ
สานดวงใจสาดแสงเดือน
ส่งตะวันสู้ความลับเลือน
ส่งแสงเคลื่อนเพื่อนผู้ลาไกล
เหนื่อยมากนักหยุดพักเถิดเพื่อนมิ่งมิตร
เพื่อนผู้ชิดใกล้ชมบ่มภูผา
ที่แข็งกร้าวร้าวรอยลายให้อ่อนลา
สู่น้ำตาที่พร่าเลือนเตือนทรงจำ
บทกลอน "อาลัย คุณเคียส" โดยคุณเนิ่ม ชมพูศรี
คลิ๊กฟังเพลงของ เคียส ที่นี่ค่ะ
อาลัยเคียส : 1 รักคิดถึงและห่วงใย
อาลัยเคียส : 5 ดอกไม้กับผีเสื้อ
สร้างสรรค์เพื่ออาลัยคุณเคียส พันตา โดย
http://www.youtube.com/อิงจันทร์ ณ เรือนปั้นหยา
สายฝนพรำพร่ำอำลา....ฟ้าโอบรับ
แต่เสียงขับ...เคยบรรเลงสร้างเพลงศิลป์
ยังคงอยู่ก้องไกลในธานินทร์
ทั่วแผ่นดินระลึกถึงซึ่งความดี
ผู้ประพันธ์ : อิงจันทร์
๑๘ กันย์ ๒๕๕๓
เพลง ไอ้แผน
ศิลปิน เคียส พันตา
ภาพจาก board.palungjit.com
ตื่นขึ้นมาไม่ยอมล้างหน้าแปรงฟัง
วันทั้งวันไม่ยอมผลัดผ้าถูตัว
หมักหมม หมกมุ่น และเมามัว
ปล่อยตัว ปล่อยใจไปตามสายลม
ตื่นขึ้นมา เที่ยวเดินขอข้าวเขากิน
ไร้ทรัพย์สินไร้สิ้นแม้ที่จะนอน
เหน็บหนาวปวดร้าวเฝ้าวิงวอน
ทอดถอนถอดใจสิ้นไร้กำลัง
ตื่นขึ้นมาเหม่อมองท้องฟ้ามึนงง
คิดแล้วปลงทำใจประชดตนเอง
ถอดเสื้อ ห่มเนื้อโดยไม่เกรง
ร้องเพลงเดินโชว์กางเกงในตัวเดียว
เดินแก้ผ้าไอ้นั่น อะไรโตงเตง
ก็หัวใจเขาเองที่โคลงเคลงเพราะสังคม
เดินแก้ผ้า ไอ้นั่นอะไรโลดโผน
ก็หัวใจมึนงง เหนื่อย...ไม่รับเรื่องใด
ตื่นขึ้นมามีคนเขาว่าบ้าจริง
ทำทุกสิ่งทำไปเหมือนไม่รู้ตัว
อยู่กับเหงากับเศร้าในความกลัว
กับความชั่วมืดดำคอยซ้ำเติม
ตื่นขึ้นมาเหม่อมองท้องฟ้ามึนงง
คิดแล้วปลงทำใจประชดตนเอง ถอดเสื้อห่มเนื้อโดยไม่เกรง
ร้องเพลงเดินโชว์กางเกงในตัวเดียว
เดินแก้ผ้า ไอ้นั่น อะไรโตงเตง ก็หัวใจเขาเองที่โคลงเคลงเพราะสังคม
เดินแก้ผ้า ไอ้นั่นอะไรโลดโผน
ก็หัวใจมึนงง เหนื่อย...ไม่รับเรื่องใด
เดินแก้ผ้า ไอ้นั่นอะไรโตงเตง ก็หัวใจเขาเอง ที่แกว่งไกวเลื่อนลอย
เดินแก้ผ้าไอ้นั่น อะไรโตงเตง ก็หัวใจเขาเอง..........
ลองอ่านบทสัมภาษณ์ของเขาเมื่อปีที่แล้วกับครับ (เครดิตจากเวปsanook)
รู้ว่าตัวเองมีเนื้อร้ายในตัวตอนไหน
เคียส - ตั้งแต่ปลายปีแล้ว ผมจะมีอาการไอ คันคอเรื้อรังมา พอหายก็เป็นตุ่มขึ้นมาเมื่อประมาณเดือนมกราคม ตอนนั้นไม่ได้คิดอะไร พอตุ่มใหญ่ขึ้นไปหาหมออัลตราซาวด์ดู แล้วผ่าตัดเมื่อวันที่ 7 พ.ค. หลังจากนั้น 5 วัน ถึงได้รู้ว่าเป็นเนื้อร้าย ซึ่งเป็นเนื้อร้ายประเภทที่ลุกลามเร็ว คือเป็นการแยกเซลล์แบบไม่รวมตัว คือเซลล์มันจะแตกไปเรื่อยๆ
นาทีที่รู้เป็นอย่างไรบ้าง
เคียส - ก่อนที่จะไปผ่าตัดผมเตรียมใจไว้แล้ว ผมบอกครอบครัวว่าถ้าพ่อไม่อยู่แล้วพวกเธออยู่กันได้ไหม ภรรยาก็ร้องไห้ พอทราบผล ภรรยาเขาเตรียมใจไว้แล้วเพราะเขาเชื่อว่าน่าจะเป็นเนื้อร้าย แต่ผมไม่คิด พอเกิดขึ้นก็ช็อกนิดนึง ใช้เวลาตั้งหลักไม่นาน มาร้องไห้ระหว่างขับรถกลับหัวหิน เพราะทีแรกว่าจะไม่บอกแม่ แต่ก็โทร.ไปบอก พอบอกปุ๊บแม่ร้องไห้ผมก็เลยกลั้นน้ำตาไม่ไหว เสียใจ สงสารแม่ หลังจากนั้นก็โทร.กลับไปหาแม่ พูดให้กำลังใจ ตอนนี้แม่ก็แฮปปี้แล้ว
รักษาตัวอย่างไรบ้าง
เคียส - ผมต้องฉายแสง 30 ครั้ง ซึ่งอาการหลังจากฉายแสงคือต่อมน้ำลายอีกข้างที่เหลือก็ถูกทำลายไปด้วย น้ำลายจะแห้ง ปากยังเจ็บ เหมือนกับคนเป็นอักเสบในช่องปาก ทำให้เราระคายคอ มีทั้งมึนหัว อาเจียน จะทานอาหารลำบาก แต่ยังร้องเพลงได้ ผมต้องใช้เวลา 2-3 เดือนถึงจะฟื้นตัวได้
ไปร้องเพลงให้กำลังใจคนเป็นโรคมะเร็งด้วยกัน
เคียส - ปกติผมจะรักษาตัวอยู่โรงพยาบาลเวชธานี แล้วถูกส่งตัวมารักษาที่โรงพยาบาลราชวิถี ทำให้รู้ว่าคนที่มารักษาที่โรงพยาบาลรัฐบาลเขาต้องต่อคิวกันยาวขนาดไหน แล้วโรคนี้มันจะลุกลาม แต่เขาต้องมารอคิว พอผมไปเจอภาพเหล่านี้ทำให้ผมคิดว่าเราจะให้กำลังใจพวกเขาได้อย่างไร เลยไปสมัครเป็นอาสาสมัครผู้มาให้กำลังใจผู้ป่วย ผมก็เอากีตาร์ไปร้องเพลง เขาก็มีจิตใจที่ดีขึ้น นอกจากร้องเพลงแล้วผมยังเป็นคนมองอะไรในแง่ดี พูดอะไรตลกๆ เขาก็หัวเราะกัน อย่างพอถึงช่วงที่คุณหมอขึ้นพูดเขาบอกว่า ต่อไปจะเป็นช่วงสุดท้ายแล้ว ผมก็กระซิบผู้ป่วยว่า ดูซิขนาดเราเป็นอย่างนี้เขายังพูดอีกว่าเป็นช่วงสุดท้าย แล้วก็หัวเราะกัน แล้วพอตอนจบหมอบอกว่า ลาก่อนสำหรับวันนี้ ผมก็พูดอีก ดูซิยังมาพูดว่าลาก่อนอีก ทุกคนก็หัวเราะ
พอรู้ว่าเป็นโรคนี้วางแผนชีวิตยังไงบ้าง
เคียส - เรามีหลักข้อเชื่อที่เชื่อเสมอว่าทุกสิ่งที่เกิดขึ้นพระเจ้าล่วงรู้และอนุญาตให้เกิดขึ้น ผมเห็นว่าพระเจ้าอนุญาตให้สิ่งนี้เกิดขึ้นเพื่อผมจะได้ไปพูดให้กำลังใจผู้ป่วยที่เป็นโรคมะเร็ง ซึ่งผมไม่เคยคิดว่าจะมีเยอะ และน่าสงสารกว่าผมเยอะมาก ฉะนั้นหลังจากฉายแสงเสร็จแล้ว ผมจะเป็นอาสาสมัคร เข้าไปร้องเพลงเป็นกำลังใจให้ผู้ป่วยผู้อื่น ผมรู้สึกลึกๆ ในใจว่าพระเจ้ารักษาผมหายแล้ว เพราะทุกอย่างที่เกิดขึ้นในชีวิตผมมันเข้าล็อกทุกอย่าง หมอก็เป็นหมอมือหนึ่งของประเทศไทย มีคนมาจ่ายเงินผ่าตัดให้ ดีที่ยังไม่ทันเข้าต่อมน้ำเหลือง ผมก็มั่นใจว่าผมหาย แต่ลึกๆ ก็ยังหวั่นๆ อยู่จะไม่ประมาท ต่อไปก็ต้องดูแลสุขภาพ รับประทานอาหารที่เป็นประโยชน์และออกกำลังกาย
เป็นห่วงเด็กในมูลนิธิบ้านนกขมิ้นไหม
เคียส - ผมก็คุยกับภรรยา เขาก็คงจะรับช่วงต่อ ทุกวันนี้ก็แฮปปี้ ที่น่าปลาบปลื้มใจคือช่วงที่เราป่วยเด็กๆ ก็จะอธิษฐานแล้วก็ร้องไห้กัน เราสัมผัสได้ถึงความรักที่เขาให้เรา แค่นี้ก็คุ้มค่าแล้วชีวิตเรา
อยากฝากอะไรถึงคนที่เป็นโรคนี้
เคียส - ผมไปสัมผัสมา หลายคนพยายามให้กำลังใจตัวเอง พยายามที่จะหัวเราะสู้โรค ซึ่งมีผลเยอะมาก แต่เมื่อเรามองในแววตาลึกๆ เขาหวั่นไหว เพราะในหัวใจลึกๆ เขาไม่มีจุดยึดที่จะมั่นใจได้ เขาก็ใช้ทางของพุทธคือปล่อยวาง แต่ว่าความทุกข์ขณะที่เรามีชีวิตอยู่ก็จะวนเวียนมาคอยเตือนเราตลอดว่าเราเป็นนะ แต่ในส่วนคริสเตียนเชื่อว่าในโลกนี้มีพระเจ้าที่สร้างโลก มีคำสอนมากมาย ถ้าวันใดที่เขาท้อแท้สิ้นหวัง ให้นึกในใจว่าลูกยอมรับว่าลูกมีความบาป ตอนนี้ลูกพึ่งพาตัวเองไม่ได้แล้ว ถ้าพระเจ้ามีอยู่จริงขอให้เข้ามาอยู่ในจิตใจลูก ให้ลูกได้มีกำลังใจ หลังจากนั้นเขาจะได้รับความประหลาดในใจ
ขอเพียงมีใจสู้ ก็เป็นต่อ ในเกมชีวิต นี้แล้ว
(เครดิตจากเวปsanook)
สวัสดีค่ะน้อง
ชำนาญ เขื่อนแก้ว
สวัสดีค่ะพี่ตาล
บางครั้ง ก็อยากเป็นคนบ้า ที่ไม่อยากจะรับรู้เรื่องราวอันประหลาดของผู้คน บนโลกนี้ค่ะ ;)
สวัสดีค่ะน้อง
poo
ผมกับพ่อชอบเพลงของคุณเคียสมานานแล้ว