อุบัติเหตุ อุบัติภัย ล้วนเป็นเรื่องเกี่ยวกับอุบัติกาล  ล้วนเป็นเรื่องที่เกิดขึ้นโดยไม่คาดคิด  บางเรื่องทำให้รู้สึกเจ็บ แค้น โกรธ เศร้าโศก เสียใจ  เพราะเป็นเรื่องที่เราตั้งรับไม่ทัน เมื่อตั้งสติได้เราก็อาจคิดได้ว่าควรจัดการอย่างไร

          เย็นวันนี้ฉันไปทานข้าวมื้อเย็น ที่ร้านแห่งหนึ่งในอำเภอนครไทย โดยมีเพื่อนเป็นเจ้าภาพ  กลุ่มของเรามี ๘ คน เต็มโต๊ะ อาหาร ๒ ที่พอดี  อาหารอร่อย คุยกันแลกเปลี่ยนสนทนาปราศรัยกันธรรมดาในฐานะคนคุ้นเคยกันทั้งนั้น

          ในขณะที่เราคุยกันไปทานกันไปนั้น  ฉันเห็นแมลงตัวหนึ่งบินมาเกาะที่มุมโต๊ะด้านข้างขวามือ  ฉันไม่เคยคิดจะปัดแมลงตัวนั้นเลย  เพราะมันแค่แมลงตัวเล็ก ๆ และนึกขึ้นได้เหมือนกันว่าแมลงบางตัวมีพิษที่เราคาดไม่ถึงมันอาจต่อยเราได้  ฉันจึงเลิกสนใจ  อยู่ดี ๆ แมลงมีทีท่าสนใจฉันเป็นพิเศษไต่มาใกล้ ๆ ซึ่งฉันก็ไม่ระวังตัว  พอฉันเผลอนิดเดียวจึงถูกแมลงต่อยได้  ตอนแรกรู้สึกเจ็บนะ  เมื่อมองมันอีกทีสติเตือนฉันว่า "มันคือแมลงตัวเล็ก ๆ แค่นั้นเอง"  ความเจ็บปวดก็เบาลงโดยไม่ต้องพึ่งยาทาแต่อย่างใด

         อิ่มแล้วก็ขอขอบคุณเจ้าภาพ แยกย้ายกันกลับบ้าน  เพราะฉันต้องขับรถกลับบ้านตั้งร้อยกว่ากิโลเมตร  ฉันเห็นสุนัขตัวเล็กตัวใหญ่หลายขนาดวิ่งเล่นกันเป็นฝูง  ฉันไม่เคยนึกกลัวสุนัข  เป็นเพราะความประมาทเลินเล่อคิดว่าสุนัขบ้านอื่นจะใจดีเหมือนสุนัขที่บ้านของฉัน  จึงไม่ระวังตัวเดินผ่านเข้าไปใกล้ ๆ อาจจะไปเหยียบขนมันเข้า  ทำให้มันตกใจหันหลังมางับที่น่องแต่พลาดไปโดนซ่นเท้าแค่เป็นรอยที่มองดูก็รู้ว่าถูกสุนัขกัด  เพราะสวมรองเท้าแตะ  ตอนแรกก็รู้สึกเจ็บเหมือนกัน  และแล้วสติก็เตือนฉันว่า "มันคือสัตว์เดรัจฉาน" ความเจ็บของฉันก็ค่อย ๆ จางหายไป

         ขับรถกลับบ้านอยากจะเล่าเรื่องที่เกิดขึ้น  จึงโทรศัพท์ไปเล่าให้คุณเอกจตุพร และคุณหนานเกียรติรับฟัง  ทุกคนมีความเห็นเหมือนกันว่า "จิ๊บจ๊อย"  เพราะไม่เกิดบาดแผลและหายเจ็บเร็วจัง  และก็อภัยพร้อมกับแผ่เมตตาให้ทั้งเจ้าน้องแมลงตัวจิ๊ด ๆ และพี่หมาตัวน้อยนั่นแล้ว

         กลับมาถึงบ้านตรงไปที่ตู้หนังสือหยิบ "ฉลาดได้อีก" ของ ดร.วรภัทร์ ภู่เจริญ  มาวางไว้บนโต๊ะ  เพื่อสำหรับเตรียมอ่านอีกครั้งก่อนนอนคืนนี้  ต้องขอบคุณเจ้าน้องแมลงตัวจ้อยและพี่หมาด้วยที่เตือนสำนึกให้รู้ด้วยสติ

         บางคนอาจจะถือว่าเป็นเรื่องดวงเฮง ดวงไม่เฮง  หรือเคราะห์หามยามไม่ดี  แต่ฉันไม่คิดเช่นนั้น   แต่คิดว่า "หากฉันไม่อยู่ใกล้แมลงตัวนั้น และไม่เดินไปใกล้เจ้าหมานั่น ฉันก็ไม่มีวันที่จะโดนแบบนี้" คิดแล้วอาจ...ฉลาดได้อีก

         อย่างไรก็ดีเหตุการณ์แบบนี้ถือว่าเป็นเรื่องที่เล็กน้อย  แม้ว่าจะรู้สึกเจ็บทั้งแมลงต่อยและสุนัขกัด  หากเราไม่ใส่ใจแผ่เมตตาให้อภัย  มันก็ทำให้หายเจ็บปวดได้อย่างรวดเร็ว  ไม่ว่าทางกายหรือทางใจ  และจะไม่มองดูร่องรอยของบาดแผลนั้นอีกต่อไป