พระนาคเสนกับพระยามิลินท์ 27

เรื่อง คนเกิดมาไม่เหมือนกัน..?

สวัสดีครับเพื่อน ๆ ช่วงนี้มีเรื่องเล่าต่อจากตอนที่แล้ว โดยการถามตอบกันระหว่างพระยามิลินท์กับพระนาคเสนเถระในต้นพุทธกาลดังนี้ว่า...

ม. ถามว่า...พระคุณเจ้า คนเราเกิดมาทำไมไม่เหมือนกัน บางคนมีอายุน้อยบ้าง อายุยืนบ้าง มีเจ็บป่วยน้อยบ้าง มีเจ็บป่วยมากบ้าง มีอำนาจน้อยบ้าง มีอำนาจมากบ้าง มีทรัพย์สมบัติน้อยบ้าง มีทรัพย์สมบัติมากบ้าง มีอยู่ในตระกูลต่ำบ้าง มีอยู่ในตระกูลสูงบ้าง มีปัญญาน้อยบ้าง มีปัญญามากบ้าง ดังนี้

น. ตอบว่า...ก็เหมือนต้นไม้ทั้งหลายมีรสไม่เสมอกัน บางต้นมีรสขม...เผ็ด...เฝื่อน...ฝาด...หวาน...เพราะเหตุใดเล่า..

ม. กล่าวว่า...เพราะต้นไม้เหล่านั้นเป็นพืชต่างชนิดกัน

น. ตอบว่า...ทำนองเดียวกัน คนเราเกิดมาแล้วทำบุญทำบาปไว้ต่าง ๆ กัน บางคนมีกรรมเป็นเชื้อสาย...มีกรรมเป็นกำเนิด...มีกรรมเป็นเผ่าพันธุ์...มีกรรมเป็นที่พึ่ง...ตกลงว่ากรรมดีและกรรมชั่วนั้นเองที่แยกสัตว์ให้เป็น 2 ฝ่าย คือฝ่ายดีและเลว

ม. ถามว่า...ไฟนรกไหม้อยู่ถึงพันปีทำไมไม่ไหม้สัตว์นรกให้ย่อยยับไปได้

น. ตอบว่า...เป็นเพราะเหตุแห่งกรรมรักษาสัตว์นรกเหล่านั้นไว้ คือยังไม่สิ้นบาปกรรมตราบใดก็ยังไหม้อยู่ตราบนั้น

ม. ถามว่า...เรื่องลมรองน้ำและน้ำรองแผ่นดิน โยมยังไม่เข้าใจยิ่งภายใต้ลมเป็นอากาศเปล่าด้วยแล้ว น้ำจะตั้งอยู่ได้อย่างไร

น. ตอบโดยแสดงวิธีทำให้ดู คือเอาแก้วตักน้ำแล้วเอามือรองปิดปากแก้วไว้คว่ำลงไม่ให้น้ำไหลออกมาได้ โดยยกถือไว้ให้พระยามิลินท์ชมแล้วกล่าวว่า...จงดูแก้วน้ำนี้เถิด...ลมรองน้ำไว้อย่างไร ลมที่รองน้ำอันรองด้วยแผ่นดินก็เหมือนกันนั้นแล.

พระยามิลินท์ทรงฟังคำอธิบายแล้วชื่นชมว่า...สมควรแล้ว...พระผู้เป็นเจ้า...สาธุ...สาธุ...สาธุ.