KM (แนวปฏิบัติ) วันละคำ : ๕๘๗. คุยต่างแบบ


เครื่องมือที่ว่านั้นชื่อ dialogue (สุนทรียสนทนา, สานเสวนา) โดยมันถูกบดบังโดย discussion และ debate


          ผมมีข้อสังเกตว่า ในที่ทำงานผู้คนจะคุยกันไม่มากก็น้อย   แต่มักเป็นการคุยกันแบบที่ไม่เกิดการจัดการความรู้   ไม่ได้การ ลปรร. ในมิติที่ลึก   ไม่ได้การสื่อสารแบบใจถึงใจ    ความรู้ในมิติที่ลึกมากๆ ไม่มีโอกาสสื่อออกมา ซึ่งบางส่วนไม่สามารถสื่อสารได้ด้วยคำพูด (non-verbal)   ยิ่งสื่อออกมาเป็นตัวหนังสือยิ่งสื่อไม่ได้  

          นี่คือสภาพขององค์กรหรือหน่วยงานโดยทั่วไป   ที่มีข้อจำกัดด้านการเรียนรู้   เป็นข้อจำกัดด้านการสื่อสาร   ขาดทักษะในการสื่อสารเชิงลึกจากใจถึงใจ   ซึ่งก็คือขาดเครื่องมือสื่อสารที่ราคาถูกแต่ทรงพลัง

          เครื่องมือที่ว่านั้นชื่อ dialogue (สุนทรียสนทนา, สานเสวนา)   โดยมันถูกบดบังโดย discussion และ debate


          องค์กรใดต้องการเป็น LO ต้องฝึกทักษะนี้ให้แก่คนในองค์กรอย่างทั่วถึง รวมทั้งคนระดับบริหารด้วย    การฝึกทำได้ตั้งแต่ฝึกฝนตนเอง  ฝึกฝนกันเอง  ไปจนถึงส่งไปเข้า workshop ทั้งชนิดสั้น ๒ – ๓ วัน ไปจนถึงชนิดยาว ๗ – ๘ วัน  เช่นของ สคส.  ของเสมสิกขาลัย


          นี่คือแนวทางเพิ่มพลังของการสื่อสารภายในองค์กรโดยไม่ต้องใช้ gadget ใดๆ เลย

 

วิจารณ์ พานิช
๓ ส.ค. ๕๓

         
                   
            

หมายเลขบันทึก: 392342เขียนเมื่อ 9 กันยายน 2010 09:10 น. ()แก้ไขเมื่อ 12 กุมภาพันธ์ 2012 16:15 น. ()สัญญาอนุญาต: ครีเอทีฟคอมมอนส์แบบ แสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า-อนุญาตแบบเดียวกัน


ความเห็น (0)

ไม่มีความเห็น

พบปัญหาการใช้งานกรุณาแจ้ง LINE ID @gotoknow
ขอแนะนำ ClassStart
ระบบจัดการการเรียนการสอนผ่านอินเทอร์เน็ต
ทั้งเว็บทั้งแอปใช้งานฟรี