ทำไมคนเคยรักกัน ถึงต้องเลิกลากัน....

  คนเราตอนรักกันอะไรก็ดีไปหมด แต่เมื่อใดที่เลิกรักกัน ก็มีแต่เรื่องแย่ๆของแต่ละฝ่ายมาพูดกัน  ฉันเป็นครูมาเกือบ ๒๐ ปี เห็นปัญหาความแตกแยกของแต่ละครอบครัวมามากมาย

   สิ่งที่ฉันเห็นคือ เด็กบางคนรับได้ที่ พ่อแม่ต้องแยกทางกัน เพราะหากอยู่กันก็ทะเลาัะกัน แยกกันอยู่ดีกว่า แต่พ่อก็ยังทำหน้าที่ของพ่อ แม่ก็ยังทำหน้าที่ของแม่ ซึ่งก็ดีที่ไม่ทำให้ลูกมีปัญหา  

  แต่มีบางครอบครัวที่ต้องทนอยู่กันเพื่อหน้าที่การงานและสังคม  แต่ต่างฝ่ายก็ต่างไม่แคร์ความรู้สึกของกันและกัน ต่างคนก็ต่างแสวงหาความสุขของตนเอง โดยไม่สนว่าลูกจะรู้สึกอย่างไรจนทำให้ลูกหันไปหายาเสพติด หันไปคบเพื่อนเที่ยว เสียการเรียน เสียอนาคตแล้วใครล่ะ ควรเป็นผู้รับผิดชอบของการกระทำของผู้เป็นพ่อหรือผู้เป็นแม่ลูกอย่างนั้นหรือ

   บางครอบครัวใช้ชีวิตอยู่ร่วมกันเป็น ๑๐,๒๐ปี แต่แล้วก็มามีปัญหาเมื่อ พ่อก็ไปหาความสุขนอกบ้าน มีภรรยาใหม่ แม่ก็ไปหาความสุขนอกบ้านไปมีกิ๊ก(ชู้)ทำให้ลูกขาดคนคอยดูแล ให้แต่เงินโดยไม่ได้มาดูว่าลูกต้องการอะไร ระหว่างความรัก ความอบอุ่นหรือเงินตรา ทำให้เด็กต้องหาที่พึ่ง คือเพื่อน คบเพื่อนดีก็ดีไป แต่หากคบเพื่อนเที่ยวก็ทำให้เสียอนาคต แล้วก็มาโทษกันว่าเป็นความผิดของคนนั้น คนนี้ ไม่โทษตัวเอง นี่แหละสังคมปัจจุบัน  

   จึงอยากฝากให้พ่อแม่ นึกถึงวันที่เคยจีบกัน เคยรักกัน มีอะไรก็ปรึกษากัน อย่าเอาแต่อารมณ์ของตนเองเป็นที่ตั้ง นึกถึงลูก ที่เป็นดั่งแก้วตา ดวงใจ เอาไว้ ครอบครัวจะได้ไม่ปัญหา การหย่าร้างก็จะได้ไม่เกิดขึ้น แต่หากใช้กลยุทธ์กันหลายอย่างแล้วไรผล ก็ควรห่างกันหรือแยกกัน แต่ต้องพูดให้ลูกเข้าใจเพื่อ จะได้ไม่มีปัญหา เด็กจะดีจะชั่ว ก็อยู่ที่การอบรมสั่งสอนและดูแลจากครอบครัวนั่นเอง แต่สำหรับตัวเองแล้ว อยากให้ทุกครอบครัวอยู่กันอย่างพร้อมหน้ากัน นั่นคือ ความสุขสมบูรณ์ของครอบครัว อย่าให้ขาดใครคนใดคนหนึ่งไป เพราะอีกคนต้องทำหน้าที่หนัก ที่ต้องเป็นทั้งพ่อและแม่ในเวลาเดียวกัน