วรรคแรกๆ มีที่มาจาก กลอนของ คุณก้ามกุ้งค่ะ อ่านแล้วประทับใจ ก็มาต่อยอด หวังว่าคงไม่ว่ากันนะคะ

 

           (ภาพจากกูเกิล )

ค่ำคืนนี้  ฟ้าเงียบ  จนดาวเหงา                      

ใจหม่นเศร้า  ด้วยไม่รู้  จันทร์ไปไหน

คืนก่อนนั้น  ยังเห็นแสง  อยู่รำไร                       

เหตุใดคืน  นี้จันทร์เจ้า  มาจากจร

รู้ไหม  ปล่อยดาว  ให้พร่ำเพ้อ                         

ละเมอ  โหยหาเธอ  จนเหนื่อยอ่อน

นภาร่วม  ครวญคร่ำ  ด้วยอาวรณ์                  

เสียงสะท้อน  วอนจันทร์เจ้า  ให้กลับมา

จนดึกดื่น  ค่อนคืน  ไม่เห็นแน่                      

ใจแข็งแท้  นะเจ้า  ดวงหยิหวา

เห็นหรือไม่  แม้เมฆยัง  หลั่งน้ำตา                  

ลมพัดพา  พริ้วแผ่ว  คล้ายเสียงครวญ

หวังใจว่า  พรุ่งนี้จันทร์  คงใจอ่อน                            

ยินเสียงอ้อน  จันทร์เจ้าขา  ขอจงหวล

นึกถึงวัน  เก่าก่อน  เคยชื่นชวน                                 

เคยเสสรวล  เบิกบาน  สำราญใจ

หากมีใคร  ทำให้  จันทร์เคืองโกรธ                         

อย่าพิโรธ  ไปเลยนะ  จันทร์ฉาย

แค่เย้าหยอก  หลอกล้อ  ให้ผ่อนคลาย                     

คงไม่สาย  ที่จะรับขวัญ  จันทร์กลับมา