"คำสอน...การแบ่งเวลา"

 

 

"คำสอน...การแบ่งเวลา"

 

               วันนี้ ผู้เขียนได้รับ mail จากน้องสาวได้ส่งให้ เป็น "คำสอน" ที่พระพุทธเจ้าเคยอบรมสั่งสอนมนุษย์  ซึ่งผู้เขียนเห็นว่ามีข้อคิดดีสำหรับการดำรงชีวิต  จึงนำมาฝากให้อ่านกัน...โดยมีใจความดังนี้...

                 ทรัพย์สินที่พึงได้จากการประกอบ กิจการงานต่าง ๆ นั้น  ควรแบ่งออกเป็น  4  กอง  เท่า ๆ กัน  ได้แก่

                 กองแรก  เก็บสะสมไว้ใช้ยามขัดสน

                 กองสอง  ใช้จ่ายเพื่อทดแทนผู้มีพระคุณ

                 กองสาม  ใช้เพื่อความสุขส่วนตัว

                 กองสี่   ใช้เพื่อสร้างสรรค์ความดีงามให้แก่สังคม

                 แล้วการทำงานของมนุษย์  หลายคนยังมัววุ่นแก่การทำงาน  โดยไม่ยอมแบ่งเวลาเหลียวหลังมองถึงบุคคลที่รักและห่วงใยตนเองเลยหรือ...

                 มนุษย์บางคนทุ่มเวลาทั้งหมดให้แก่หน้าที่การงาน  พร้อมกับคิดว่า  การกระทำดังนี้เป็นเรื่องที่ถูกต้องแล้ว  แต่นั่นคือ  การกระทำที่โง่เขลาที่สุด...

                 ทุกคนมีเวลาวันละ  24  ชั่วโมงเท่า ๆ กัน  แต่ผู้ใดที่ทุ่มเวลาทั้งหมดให้กับงาน  โดยไม่ยอมแบ่งปันเวลาให้แก่ผู้ใด  แม้กระทั่งตัวเองเป็นมนุษย์ที่เขลา  เบาปัญญาที่สุด  บริหารไม่ได้แม้กระทั่งเวลา  24  ชั่วโมง  ของตัวเอง  ในแต่ละวันแล้ว  มนุษย์ผู้นั้นจะบริหารอะไรได้...

                 ทำไมมนุษย์ผู้ชาญฉลาดจึงไม่แบ่งเวลาให้เสมือนหนึ่งการแบ่งปันกองเงิน  ตามคำสั่งสอนของพระพุทธเจ้าบ้างเล่า...

                 ไม่ต้องแบ่งเวลาให้เป็นสี่กองเท่า ๆ กันหรอก  เพียงแต่แบ่งปันเวลาในแต่ละส่วนให้เหมาะสมเท่านั้น...

                  8  ชั่วโมง  สำหรับการทำงาน  เพื่อความก้าวหน้ามั่นคงในชีวิต...

                  8  ชั่วโมง  สำหรับการพักผ่อน  เก็บเรี่ยวแรงไว้ต่อสู้กับหน้าที่  การงานและอุปสรรคในวันพรุ่งนี้...

                  5  ชั่วโมง  สำหรับการเดินทางเพื่อประกอบกิจการต่าง ๆ

                  2  ชั่วโมง  สำหรับโลกส่วนตัวของตนเอง...

                 59  นาที  สำหรับดูแลและรักษาความสะอาดของที่อยู่อาศัยและช่วยเหลือสังคม...

                 และ  1  นาทีของคุณ  ที่มอบให้กับคนที่รักและห่วงใยคุณ  โดยไม่นำเวลาอื่นเข้ามาเกี่ยวข้อง  เพราะเพียง  1  นาทีนี้  มันมีค่ามากเกินกว่าคณานับได้ ในความรู้สึกของเขาคนนั้น...

                 จงอย่ากล่าวว่า  "ไม่มีเวลา..."  เพราะเวลาเป็นสิ่งที่ยุติธรรมที่สุด  ในโลกนี้ที่มีให้แก่มนุษย์  มนุษย์ทุกคนมีเวลาวันละ 24 ชั่วโมงเท่า ๆ กัน  ไม่มีใครมีเวลามากและไม่มีใครมีเวลาน้อยไปกว่านี้...

                 24  ชั่วโมง  ใน  1  วัน  ที่มหาเศรษฐี  หรือยาจก  มีเท่าเทียมกันไม่ขาดเกินแม้แต่เศษเสี้ยวของวินาที...

                 ด้วยเหตุนี้  มนุษย์ผู้ใดที่กล่าวว่า  "ไม่มีเวลา"  จึงเป็นผู้ล้มเหลวในการบริหารเวลา  24  ชั่วโมง...ในแต่ละวันของตนเองอย่างสิ้นเชิง  และใช้คำว่า  "ไม่มีเวลา"  เป็นข้อแก้ตัวเพื่อปกปิดความล้มเหลวเรื่องเวลาของตนเองอย่างขลาดเขลา...

                 มนุษย์ผู้ฉลาดและประสบความสำเร็จในชีวิต  จึงไม่ใช่ผู้ที่เก่งแต่การทำงานอย่างเดียว  แต่มนุษย์ผู้ฉลาดและประสบความสำเร็จในชีวิต  ต้องเป็นผู้ที่รู้จักแบ่งสัดส่วน  เวลาวันละ  24  ชั่วโมงของตนเอง  ได้อย่างลงตัว...

                 วันละ  24  ชั่วโมงของตนเอง  ที่มีไว้สำหรับการทำงาน  การพักผ่อน  การเดินทาง  มิตรภาพ  ความรัก  ความอบอุ่น  ความห่วงใย  ความเอื้ออาทร  ฯลฯ  โดยไม่ขาดตกบกพร่อง  แม้แต่สิ่งหนึ่งสิ่งใดที่เข้ามาเกี่ยวข้องในชีวิต...

                  เป็นข้อคิดที่ดีมาก ๆ...ซึ่งผู้เขียนต้องนำมานั่งทบทวนดูบ้างแล้วละค่ะว่า...ตัวเราเอง  แบ่งเวลาถูกหรือเปล่า?...มุ่งมั่นในการทำงานมากไปหรือเปล่า?...

 

นี่แหละ...คือ  มนุษย์ผู้ชาญฉลาดที่รู้จัก  "ใช้เวลา"

แล้ววันนี้...คุณจะยังอ้างเหตุผลว่า  "ไม่มีเวลา"  อีกหรือ?...

จงเปลี่ยนความคิดของคุณเสียตั้งแต่บัดนี้นะค่ะ...