วันนี้ผู้เขียนอยู่ที่มหาวิทยาลัย เมื่อวานตอนเช้าตี5.30 ได้นั่งรถตู้จากมหาวิทยาลัยเดินทางเข้ากรุงเทพมหานครแล้วต่อรถตู้ไปจังหวัดอยุธยา  ผู้เขียนได้โทรศัพท์นัดท่าน ศน.Todsapol ท่านไว้เพื่อเดินทางต่อไปที่อำเภอภาชี และไปจัดกิจกรรมค่ายภาษาอังกฤษกันที่ตำบลไผ่ล้อม

ท่านศน. Todsapol คนกลางผอ.อำเภอภาชี

  ผู้เขียนได้รับความช่วยเหลือจากท่านศน. Todsapol  ขับรถพามาส่งและอยู่ร่วมกิจกรรมจดเสร็จ ต้องขอบคุณท่านมากๆที่ให้ความกรุณา  ตอนมาถึงปรากฏว่าได้จัดค่ายภาษาอังกฤษกันที่สถานีอนามัย เจ้าหน้าที่อนามัยยกชั้นบนของอนามัยให้เป็นสำนักงาน กศน พื้นที่กว้างมาก แต่เราจัดกิจกรรมกันที่ใต้อาคารของสถานีอนามัย

ครูทองใหม่ส่งภาพนี้มาครับ

   ผู้เขียนเจอนักศึกษากศน.ที่นี่ ว้าวมี สว หลายท่านมาก ทีแรกกำลังงงว่าจะทำกิจกรรมได้ไหม ผู้เขียนเลยใช้เทคนิคภาษาอังกฤษง่ายๆ พยายามให้นักศึกษา กศน. โต้ตอบเป็นภาษาอังกฤษให้ได้มากที่สุด มีนักศึกษาคนหนึ่งตอบเก่งมาก ผู้เขียนเลยถามว่าไปเรียนภาษาอังกฤษมาจากที่ไหน นักศึกษาตอบว่าลูกสาวสอน โอโห ตั้งใจมาก

  กิจกรรมที่ทำเป็นกิจกรรมไม่ยาก เช่น bird in the nest , กิจกรรมการฝึกทักษะการฟัง ตอนที่นักศึกษาทำกิจกรรมได้ภาพนี้มา ยายเรียนภาษาอังกฤษ หลานมาเกาะหลังเรียนด้วย น่ารักมาก

 

ครูทองใหม่และครูDatinee เจ้าภาพ

 

   ตอนก่อนกลางวันทำกิจกรรม Find someone who ให้นักศึกษาไปสัมภาษณ์ข้อมูลเพื่อนเป็นภาษาอังกฤษแล้วมาสรุปว่าทำอะไรได้บ้าง

 

ตอนกลางวันอาหารอร่อยมาก เป็นอาหารธรรมดาแต่ฝีมือคุณแม่คุณครูดารณีไม่ธรรมดา ดูภาพแล้วห้ามหิวข้าวด้วย ฮ่าๆ

 

   กิจกรรมหลังทานข้าวกลางวันคือการเต้นรำ oh we charge การฟังเพลง การเล่นเกมกระซิบเป็นภาษาอังกฤษ เกมนี้ดูเหมือนว่า นักศึกษาจะใช้ความพยายามมากเพราะผู้เขียนแกล้งทำเสียงล้อเลียนให้ผู้เข้าร่วมกิจกรรมหลงคำที่จะไปกระซิบบอกต่อเพื่อนๆ

 

 กิจกรรม running dictation ไม่ค่อยมีคนโกง บางคนวิ่งมาครึ่งทางแล้วต้องวิ่งกลับไปใหม่เพราะลืมข้อความที่จะจำไปบอกเพื่อน

 กิจกรรมการรำมวยจีนภาษาอังกฤษทำให้นักศึกษาจำคำง่ายๆได้และได้ใช้ความคิดสร้างสรรค์สำหรับการออกแบบท่ารำมวยจีน ได้ท่าฮาแบบนี้ครับ

 

   ก่อนจะเลิกกิจกรรม มีนักศึกษาส่วนหนึ่งต้องไปรับลูก ไปทำกิจกรรมอื่นเลยช่วยกันเขียน mind mapping และออกมานำเสนอว่าได้เรียนรู้อะไรจากค่ายภาษาอังกฤษบ้าง

  ก่อนกลับมากรุงเทพฯได้มีการถ่ายรูปรวมกับนักศึกษาบางส่วนผู้เขียนได้เสื่อมาจากนักศึกษา ม้วนเป็นกลมๆเหมือนฐานปืนยิงลูกระเบิด ผู้เขียนเดินถือเข้าห้างเซ็ลทรัลปิ่นเกล้าเพื่อไปซื้ออุปกรณ์คอมพิวเตอร์ โอโหคนมองกันเต็มเลย ไม่เคยเห็นเสื่อหรือไง (ฮา) ขอบคุณครับที่เข้ามาอ่าน..