รอถึงคิวเมื่อไหร่ตายให้ดู......
| ครูใต้ใจเพชร |
| ฤกษ์ ชัยพฤกษ์ |
ปณิธานตั้งมั่นจะสรรค์สร้าง การศึกษาโลกกว้างแผ่ขยาย เด็กวันนี้คือผู้ใหญ่ในบั้นปลาย สิ่งเลวร้ายเหมือนเงาเข้าบั่นทอน
เสี่ยงชีวิตคิดมากอยากกราบลา ไร้เดียงสาตาจ้องมองสลอน มือน้อยน้อยฉุดดึงกึ่งเว้าวอน หัวใจอ่อนตีบตันต้องหันคืน
ขบวนการโฉดเขลาเฝ้าจ้องฆ่า ตายอย่างหมาหลายคนยากทนฝืน ความหวาดกลัวบ้างวิ่งทิ้งจุดยืน สร้างทุกข์ตรมขมขื่นชาวประชา
เอาชีวิตของเราเป็นเป้าล่อ ตายเท่าไรไม่พอจะค้นหา ไม่จริงจังแก้ไขไร้น้ำยา ให้แผ่นดินกลบหน้าจึงสาใจ
นโยบายขัดแย้งเรื่องยุ่งยาก การทำงานลำบากพึ่งไม่ได้ เรื่องคุ้มครองสวัสดิภาพช่างห่างไกล รอถึงคิวเมื่อไหร่ตายให้ดู...... |
|
ที่มา : http://www.thaipoem.com/forever/ipage/poem77881.html