คิดถึงมานี

dr.kridsada
มานีเอ๋ย สมัยนี้ ไม่มีแล้ว
คิดถึงมานี
วิจิตรวาทะลักษณ์
     สมัยก่อน  ตอนอ่านเขียน  เรียนประถม
ผู้เพาะบ่ม  วิชาสาร  การภาษา
ให้อ่านออก  เขียนได้  แต่ใดมา
คือตำรา  ของมานี  ปิติชูใจ


     แต่ละเรื่อง  แต่ละเล่ม  เต็มเนื้อหา
แต่ละแผ่น  แต่ละหน้า  ค่ายิ่งใหญ่
แต่ละบท  แต่ละตอน  ซ่อนความนัยน์
แต่ละคำ  อักษรใส่  ดั่งร่ายมนต์


     ตัวละคร  ที่โลดเล่น  เป็นหนังสือ
ล้วนฝึกปรือ  ภาษาไทย  ให้เป็นผล
ดั่งเขามี  รูปคล้าย  กายเป็นคน
พาเที่ยวซน  เล่นไป  ในตำรา


     ยามใดอ่าน  งานเขียน  เรียนเล่มนี้
ดั่งเราหนี  ท่องไป  ในภาษา
มีปิติ  ชูใจ  ไขตำรา
ทั้งมานี  มานะ  พาเที่ยวไป


     มียายของ  ชูใจ  ให้ขนม
คอยอบรม  เล่านิทาน  ในลานไม้
มีนายเพชร  พาทุกคน  ผจญภัย
ใครต่อใคร  ในความหลัง  ยังตราตรึง


     ใช่เพียงเห็น  เป็นหนังสือ  สื่อภาษา
ใช่ตำรา  ในเยาว์วัย  ให้นึกถึง
แต่เรื่องราว  หลายร้อย  รอยคำนึง
ยังติดตรึง  ตราใจ  ไปชั่วกาล


     น่าเสียดาย  ที่เด็กไทย  สมัยนี้
ไม่มีแล้ว  เรื่องมานี  ที่กล่าวขาน
กลายเป็นเพียง  แค่เรื่องเล่า  อันยาวนาน
จากผู้ผ่าน   การศึกษา  ภาษาไทย


     มานีเอ๋ย  สมัยนี้  ไม่มีแล้ว
เสียงเจื้อยแจ้ว  ของจันทร  ก่อนไปไหน
หวนคิดถึง  หนูมานี  ปิติชูใจ
ผู้สอนให้  รู้รักษ์ค่า  ภาษาตน

     วิจิตรวาทะลักษณ์(นฤมิตรเทวากร)
     วันอังคารที่  20  มิถุนายน  2549
     11.50  น.
ที่มา : http://www.thaipoem.com/forever/ipage/poem90386.html

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน บทกลอนเพื่อผ่อนคลาย

คำสำคัญ (Tags)#benjamin

หมายเลขบันทึก: 38920, เขียน: 15 Jul 2006 @ 00:46 (), แก้ไข: 11 Feb 2012 @ 15:21 (), สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ, ความเห็น: 3, อ่าน: คลิก


ความเห็น (3)

อ่ะนะอ่านแล้วคิดถึงจิงด้วย นึกถึงตอนเรียนภาษาไทยชั้นประถม ชอบอ่านเรื่องของมานะ มานีมากๆ

aorair

นาวสาวราวดี ปัญญาแก้ว
IP: xxx.29.20.21
เขียนเมื่อ 

พอดีว่าเรียนไม่ทันมานีมานะ เป็นรุ่นแรกที่เรียน แก้ว กล้า ตามารถไฟ แต่อ่านแล้วก็คิดแก้วกะกล้าเหมือนกันค่ะ

เราเป็นรุ่นสุดท้ายที่ได้เรียนมานะ-มานี

รู้สึกผูกพันกับมานะ-มานี เหมือนกับเป็นเพื่อนคนหนึ่งที่โตมาพร้อมกันเลย

แต่น่าเสียดายเนอะที่ตอนนี้ไม่มีแล้ว

เราคิดว่าเราได้ความรู้และก็ข้อคิดในการดำรงชีวิตหลายอย่างนะจากเรื่องราวของตัวละครเหล่านั้น

ถ้าวันนึงเราไปเป็นครูภาษาไทยเราก็จะเอาเรื่องมานะ-มานี ไปเล่าให้ลูกศิษย์ของเราฟัง

                             เด็กไทยใจดี