แมวซ่าส์บ้าไม่ออก ตอน "ทำวันละนิด ดีกว่าคิดจะทำ"

ไอ้คนเรานี้ก็แปลก

ยิ่งแมวซ่าส์ยิ่งแปลกตอนนี้เหนื่อยในเรื่องทีเขาไม่พากันทำ

 

ที่หายไปนานไม่ใช่อะไรนะครับ พอดีสมาชิกที่ฟื้นฟูยาเสพติดจะกลับงานแมวซ่าส์เลยเยอะเป็นพิเศษ คือจากหัวเรื่อง คนเรานะถ้าทำอะไรแล้วมองไม่เห็นประโยชน์หรือความสำเร็จก็มักไม่อยากที่จะทำกัน แต่ว่าหากเราลงมือทำกันอย่างอดทน ไปเรื่อยๆ ไม่ว่าตอนทำจะ มีผลกระทบต่อสิ่งใดก็ตามแต่อดทนไปเรื่อย เห็นผลบ้างไม่เห็นผลบ้าง มันก็น่าจะดีกว่านิ่งเฉยไม่สร้างประโยชน์สิ่งใดเลย

แมวซ่าส์เองตอนนี้ซ่าส์ไม่ค่อยออกเหมือนกันครับทั้งเหนื่อยจากการทำวันละหน่อย ก็ใกล้จบโครงการแล้วได้ดีบ้างไม่ดีบ้างแหละครับ เขาอยู่มาทั้งชีวิตยังไม่ได้อะไรเลยมาอยู่กับแมวซ่าส์ 2 เดือนจะไปคาดหวังอะไรได้ เพียงแค่แมวซ่าส์ได้ทำการให้โอกาสเขาวันละนิดวันละหน่อยก็ดีกว่าไม่ทำอะไรเลย แล้วก็เหนื่อยในการระวังสิ่งรอบข้าง ในผลงานการช่วยสังคมตอนนี้ก็ต้องให้เขารักษามาตรฐานให้ดีหากผิดพลาดถดถอยมาตรฐานมีสิทธิ์หมดกองเชียร์ แล้วก็ต้องระวังผลงานไม่ให้มีความเสียหายอีก เหนื่อย

ขนาดแมวซ่าส์ทำวันละนิดยังเหนื่อยขนาดนี้ก็อดทนครับเพื่อแนวทางอันยิ่งใหญ่ของแมวซ่าส์ 

" ชีวิตดีแล้ว"  

แมวซ่าส์

 

 

 

[นาย วัลลภ ตังคณานุรักษ์ (ครูหยุย)]

ทำวันละนิด ดีกว่าคิดจะทำ ชอบมากครับประโยคนี้ โดนใจ

[คนบ้านโต้น]

มีแต่คิดว่าพร้อมเมื่อไรจึงจะลงมือทำ จวบจนอายุล่วงเลย ก็ยังไม่พร้อมสักที