เพียงเราระวังใจ มิให้คิดออกไปนอกห้องได้ ก็นับว่าประสบความสำเร็จ
เรื่องของหัวใจในพระพุทธศาสนา

เจ้าลิงน้อยน่ารักนั่งทำตาแป๋วอยู่นี้ ถูกเปรียบเทียบว่าเป็นดังหัวใจของเรา
เนื่องจากมีปกติไม่ค่อยจะอยู่นิ่งสักเท่าไหร่
เพียงเสี้ยวนาทีก็คิดได้ 108 1009
และเพราะเหตุนี้เอง จึงเป็นเหตุให้เราเหนื่อยใจ
วุ่นวายใจ น้อยใจ อยู่บ่อยครั้ง
วันหนึ่งข้าพเจ้าได้ขอคำแนะนำจากท่านครูบาเทืองวัดบ้านเด่น อ.แม่แตง
ว่าทำอย่างไรจึงจะมีใจเป็นสมาธิ ยามปฏิบัติธรรม
ท่านก็เมตตาแนะนำว่า "เวลาที่ทำสมาธิภาวนา
เพียงเราระวังใจ มิให้คิดออกไปนอกห้องได้ ก็นับว่าประสบความสำเร็จแล้ว"
ฟังดูก็เหมือนจะปฏิบัติตามได้ไม่ยากนัก
แต่หลับตาลงทีไร ใจก็วิ่งฉิวแว๊ปพ้นประตูห้องออกไปไกลทุกที
จึงบอกกับตัวเองว่า "สู้ต่อไป I RON Monk"

นมัสการท่านมหาสะง่า
มาอ่านแล้วก็ยิ้มว่าเหมือนกันเลยนะคะ เพราะใจมันว้าวุ้น ไม่สงบเลยนะค่ะ ขอบคุณท่านมหาที่นำมาเล่าแบ่งปัน
เจริญพร อ.รินดา ขอโมทนาที่แว๊ปมาเยี่ยม ต้องขอเวลาจับลิงน้อยให้นิ่ง ๆ ก่อนออกนอกห้องเรื่อย