ช่วงนี้ผมกล่าวและเขียนถึงเรื่องยุ่งๆที่เกิดขึ้นกับประเทศไทย หลายที่ด้วยกัน ทำเอาคนพูดคนเขียนก็มึนๆไปด้วย ก่อนที่จะหยุดทำเพื่อชาติขอเล่าเรื่องดีๆในสถานที่ไม่ดีแต่ชื่อดีสักหนึ่งเรื่อง และเรื่องกวนใจของคนเดินทาง
1. เรื่องดีๆในสถานที่ไม่ดีแต่ชื่อดี คือ เรื่องที่ว่านี้ดีมาก แต่ดันไปอยู่ในที่ไม่ดี(โอ้ย...งงๆๆๆๆๆ)แต่ชื่อดี(มึนๆๆๆ) เฉลย คือผมไปพบเรื่องดีมากเขาเขียนว่า "ปล่อยวางบ้าง ชีวิตจะเป็นสุข" ในห้องน้ำ(ห้องส้วม) ชื่อดีคือ "ห้องสุขา" ปกติห้องสุขา เวลาเราเข้าไปบางคนอาจจะรำคาญ แต่ผมมองเป็นแหล่งความรู้ที่หลากหลาย แฮะๆๆนั่งไปอ่านไปเพลินดีครับ สถานที่พบคือ บขส.โคราช ขอชมห้องน้ำเขาสะอาดมาก ผมได้มุกจากแผ่นจารึกนี้หลายมุกนะครับ แต่ว่าส่วนใหญ่มีแต่เรื่องอย่างว่าทั้งนั้น...ไม่ต้องถามนะครับว่าเรื่องอย่างว่าคืออะไร จ้างก็ไม่บอก อิอิ
2. เรื่องกวนใจของคนเดินทาง ผมเคยเขียนเรื่องนี้ไปแล้ว เดินทางทุกครั้งก็ยังพบอีก นั้นคือโทรศัพท์ครับ ผมนี่เกรงใจจนต้องปิดเสียง ได้เรื่องครับ คนใกล้ตัวโทรมาหลายครั้งไม่ได้รับเพราะไม่ได้ยินเสียง ...พอรับเท่านั้นแหละมาเป็นชุดๆเลยครับ ...ผมมีหรือจะยอม อิอิ ผมพูดคำเดียวเท่านั้น ...หลายท่านอาจจะคิดว่า นายนี่แน่มาก เอาอยู่คำเดียวอยู่หมัด...เปล่าทั้งเพ...ผมพูดคำเดียวว่า "ครับ" จะบอกต่อว่าผมปิดเสียงและใส่โทรศัพท์ไว้ในกระเป๋ากางเกงซึ่งมันหลวม แต่ไม่ทั้นพูด นอกนั้นเธอพูดหมด..."ทำไมไม่รับโทรศัพท์....คุยกับกิ๊กละซิ...ระวังนะจะคอขาด..." ผมได้แต่ครับคำเดียวจริงๆ
ซวยซ้ำสองคนที่นั่งติดกันก็แกคงไม่รู้ว่า เกรงใจมันคืออะไร แกตั้งเสียงโทรศัพท์ซะเสียงดังลั่นไปหมด แล้วกว่าจะหยิบมาได้คลำอยู่นั้นแหละ หยิบมาแล้วแทนที่จะกด หาแว่นตาอีก จากนั้นตะแคงดูว่าเป็นเบอร์ใคร เวลารับแกพูดเหมือนกับว่าแกอยู่คนเดียว เสียงดังจนทุกคนหันมามอง ผมกำลังจะหลับ เอาอีกแล้วแกโทรไปหาใครอีก กว่าจะพูดกันรู้เรื่องผมเกือบตาย แกรับและโทรออกจนได้ยินแกพูด "เท่านี้นะแบตจะหมดแล้ว" อันนี้ยังไม่นับเสียงจากที่นั่งอื่นอีกนะ ผมละเสียดายเงินอุตสาห์นั่งรถ VIP แต่ไม่ได้นอนเลย กรรม...
ต่อไปนี้เข้าเรื่อง มีหลายๆคนเรียกร้องให้ทำเพื่อชาติ แต่ผมจะมาเรียกร้องให้หยุดทำเพื่อชาติ วันนี้เมืองไทยมีแต่เรื่อง จบจากเขมร มาเจอะนายวิคเตอร์ บู๊ต อีก(จะอ่านประเด็นนี้ที่ผมเขียนก็หาเอาเองนะครับ) ไหนจะกลุ่มเรียกร้องโน้นนี่สารพัดกลุ่ม ผมอยากจะบอกว่าหากทำเพื่อชาติไม่ได้ ก็หยุดเพื่อชาติบ้างเถอะครับ
ชอบใจจังเลยตรงที่ว่า....ทำเพื่อชาติบ่ได้ก็หยุดเพื่อชาติบ้าง...ซวดๆและถ้าพวกมัน เอ้ยพวกเขาไม่หยุดล่ะ( มีอะไรอ่ะเปล่า อิ อิ )
เคยเจอบ่อยมากกับพวกที่คุยโทรศัพท์แบบไม่เกรงใจใคร ไม่รู้ว่าจะแบ่งปันอะไรกันนักหนา เพราะบางครั้งเราก็ไม่อยากได้รับแจกด้วย...หุ หุ
เข้าห้องสุขาแล้วอ่านเจอเรื่องดีๆ น่าจะตั้งชื่อได้นะคะว่า...การเรียนรู้อย่างมีความสุข
อ่านบันทึกแบบสบายๆแล้วอดยิ้มไม่ได้ค่ะ..
เมื่อไหร่ป๋าเบจะลงมาเที่ยวหาดใหญ่บ้างค่ะ
ป๋าเบมานับถือศาสนาพุทธแทนกอ
แล้วกอไปนับถือศาสนาอิสลามแทนป๋าเบได้มั้ยค่ะ
คิดว่าเราสองคนคงไม่คิดจะแทนกันได้หรอกน่ะค่ะ
ไม่มีอะไรหรอกค่ะ อยากบอกป๋าเบว่า กอตัวเล็กแต่กำลังจะคิดทำงานใหญ่
อาจจะถึงขั้นติดคุก หรือไม่ก็ตายได้เลยน่ะค่ะ ^__^ ฮือฮือ ป๋าเบ
อิ อิ เรื่องเสียงบนรถบัส เจอบ่อยค่ะป๊ะ คือ เสียงกรน ค่ะ ;) ก็ยังพอรับและให้อภัยได้ ในฐานะเป็นประชาชนเดินดินกินข้าวแกงเหมือนกัน ฮา ... ที่รับไม่ได้ก็ นายวิคเตอร์ นี่ล่ะคะ
หากแต่ยังเชื่อมั่นผู้นำ ช่วงนี้มีแต่เรื่องน่าท้าทายให้รัฐนาวานี้เหลือเกิน ... หนับหนุน เชียร์ เต็มที่กับการหยุด สร้างปัญหาเพื่อชาติ บ้างเถอะ ส่งแรงใจเต็มพิกัด ขอบคุณค่ะ ;)
ครับนายวิคเตอร์ มีอะไรสนุกๆให้ดูมากมาย
***** โห......อยู่ประเทศไทยมาตั้งนาน....ยังไม่ชินกับวัฒนธรรมของชาวไทยเหรอคะ *****
ขอบคุณมากครับ ระลึกถึงเช่นกัน
ตามลูกสาวไปอเมริกานาน เลยไม่ชินครับ
สวัสดีค่ะท่านเบ
ชอบอ่านข้อความจารึกในห้องแห่งความสุข (สุขา) เหมือนกันค่ะ อิอิ
ส่วนเรื่องโทรศัพท์บนรถนี่...ปลงได้อย่างเดียวค่ะ บางคนคุยเป็นชั่วโมง รู้สึกเหมือนถูกยัดเยียดให้รับรู้เรื่องราวของเค้า ทั้งๆ ที่เราอยากจะนอน...เฮ้ออออ
แสดงว่าชอบอ่านจารึกด้วย เพลินดีนะครับ
พี่ดาอ่านประเทศไทยเสียดินแดน 14 ครั้ง แล้วนึกเสียดายอย่างมากมายในความรู้สึก ที่อ่านแต่ละครั้งที่เสียดินแดนแต่ละส่วนไป ทั้งๆที่ก็มีเหตุมีผล ที่ต้องเสีย ค่ะอยากให้ทุกคนหยุดการกระทำ เพื่อความสะใจของตัวเองหรือเพื่อคนที่ไม่ได้รักประเทศไทยรักแต่ตัวเองเสียที ใกล้เดือนตุลาแล้ว คงจะมืเรื่องให้คนไทยที่รักประเทศได้เกิดความเครียดขึ้นมาอีก ตอนนี้ก็ชักเริ่มๆกันอีกแล้ว
กระติก ก็เป็นบ่อย ที่เปิดระบบสั่นไว้แล้วลืม
ดูอีกที ก็ข้ามวันไปแล้ว
..."ทำไมไม่รับโทรศัพท์....คุยกับกิ๊กละซิ...ระวังนะจะคอขาด..."
๕๕๕๕๕๕
ระวังนะค่ะ ป๊ะ เดี๋ยว คอขาดจริงๆ
สงสัยใช้มุกปิดเสียงบ่อยๆ หรือเปล่า