สวัสดีค่ะ
กลับมาอีกแล้วนะคะกับบันทึกของมะยม มาครั้งนี้อยากเล่าเรื่องการสอบประมวลความรู้ และสอบเค้าโครง
คนเราถ้าไม่มีความพร้อมทำอะไรมันก็คงไม่ดีเท่าที่ควร (พอดีกับช่วงวิกฤติของชีวิต ไม่มีจิตใจจะทำอะไรแล้วหละตอนนั้น) รู้ทั้งรู้ว่าจะต้องสอบ แต่หนังสือไม่ยอมอ่าน ดูๆ ไปแล้วข้อสอบก็ไม่ได้ยากเท่าไหร่หรอกนะ อยู่ในเนื้อหาที่อาจารย์สอนทั้งนั้นเลย แต่มันกลับไม่มีในสมองของเรานี่สิเป็นเรื่องแปลก(แต่จริง) ข้อสอบ 2 ข้อ ให้กระดาษคำตอบมาข้อละ 5 แผ่น มะยมทำได้ข้อเดียวที่เหลือส่งกระดาษเปล่า คิดว่าสอบรอบสองคงมีแน่นอน สำหรับคนที่ไม่ผ่านแล้วค่อยเจอกันนะคะ
ส่วนเรื่องสอบเค้าโครงเราก็เป็นอะไรที่ไม่มีความพร้อมเหมือนกัน วันที่เดินทางไปเราเป็นคนขับรถ พอไปถึงหน้า มมส. ก็มีเสียงโครม เราตกใจคิดว่าขับรถชนท้ายเขา พอชะเง้อดูก็ห่างอยู่นะ แต่หันกลับไปข้างหลังมีรถเก๋งป้ายแดงจูบท้ายเรา ต้องลงไปเจรจาอีก โอ๊ย! เสียเวลาเสียอารมณ์...สติกระเจิดกระเจิง พอไปเข้าห้องสอบก็พยายามรวบรวมสติสตัง! ว่าจะตั้งใจสอบเค้าโครง พยายามภาวนาว่าให้เป็นคนสุดท้าย พออาจารย์เรียกชื่อคนที่ 1 นิยมาภรณ์ ขันเพชร พี่น้องคะคราวนี้หัวใจหล่นไปอยู่ตาตุ่มเลย มองหน้าใครก็ไม่มีใครสามารถช่วยได้ ตายเป็นตาย ...สู้ ๆ นะมะยมเอ๋ย
พอสอบเข้าจริงๆ ยิ่งเลวร้ายกว่าที่คิด โดนจวกแหลกไม่มีชิ้นดีเลย ได้แต่นึกถึงคุณพระคุณเจ้า ช่วยลูกด้วย เป็นประสบการณ์การสอบที่ไม่ค่อยดีเอาซะเลย แต่สุดท้ายก็ผ่านไปด้วยความไม่เรียบร้อย
สุดท้ายคงต้องขอจบบันทึกไว้แค่นี้ก่อนนะคะ ขอใช้เวลาที่มีแก้เค้าโครงก่อนค่ะ
