บางวันงานเข้าจนต้องจัดคิวนัด เช่นวันที่ ๒ ส.ค. ๕๓ เช้ามีนัดคณะกรรมการชี้ทิศทาง R2R ประเทศไทย ซึ่งประชุมปีละ ๒ ครั้ง และนัดล่วงหน้า ๖ เดือน ประชุมระหว่าง ๙.๐๐ – ๑๒.๐๐ น. ที่ สวรส. ต่อมาก็มีคนมาขอนัดทั้งวัน ให้ไปร่วมประชุมระดมความคิดเห็น เพื่อร่วมสร้างประเทศไทยน่าอยู่โดยสถาบันอุดมศึกษา ที่ อิมแพ็คท์ เมืองทองธานี โดยขอให้ผมเป็นผู้ดำเนินรายการในช่วงบ่าย ที่นายกรัฐมนตรีมาฟังรายงานผลการประชุมกลุ่ม ว่าแต่ละกลุ่มอุดมศึกษามีข้อเสนอเพื่อร่วมสร้างประเทศไทยน่าอยู่อย่างไรบ้าง ผมรับไปร่วมได้เฉพาะช่วงบ่าย
สรพ. ที่ผมเป็นประธานคณะกรรมการบริหาร มีเรื่องด่วนต้องนัดมาคุย หาวันยาก มาได้วันที่ ๒ ส.ค. เวลา ๘.๐๐ – ๙.๐๐ นัดมาคุยที่ สวรส. เพราะสำนักงานเขาอยู่ใกล้กัน
ต่อมา สปสช. ขอนัดมาหารือเรื่องแนวทางการเอา Lean Management มาใช้สร้างความเชื่อมโยงระหว่างหน่วยย่อยภายในองค์กร จึงต้องมาต่อคิวข้างหน้า ๗.๐๐ – ๘.๐๐ น.
รวมแล้ววันนี้ผมมี ๔ งาน ไม่รวมงานเอาใจสาวน้อยด้วยการเตรียมวางแผนไปพักผ่อนเที่ยวชมธรรมชาติที่ออสเตรเลีย เพราะมีสิทธิได้ตั๋วบินฟรี
แม้จะดูว่าเป็นชีวิตที่งานยุ่ง แต่หากทำใจได้ และจำกัดบทบาทอยู่เพียงผู้ช่วยพระเอก ไม่เป็นพระเอกเสียเอง ความรู้สึกว่าต้องแบกของหนักก็ไม่มี รวมทั้งผมฝึกฝนให้เชื่อในธรรมชาติ มองทุกอย่างเลื่อนไหลไปตามกฎของธรรมชาติ ไม่คิดฝืน เรื่องที่หนักใจกวนใจติดตามมาบ้านก็ไม่มี
มีแต่ความสุขใจ ปิติสุข ที่ในหนึ่งวันทำประโยชน์ได้มากถึงเพียงนี้ และทุกเรื่องน่าภาคภูมิใจในระดับที่จะก่อเกิดการทำงานในกระบวนทัศน์ใหม่ทั้งสิ้น
เป็นชีวิตที่จัดคิวให้ผู้คนเอาความสุข ปิติสุข มาให้ ไม่ใช่เอาภาระมาให้
วิจารณ์ พานิช
๒ ส.ค. ๕๓
thanks for the valuable suggestions to maintain the peaceful life