ผมมีนัดกับพี่ ๆ อสม. เพื่อไปเยี่ยมบ้านผู้พิการครับ
ไปตอนแรก ไม่นึกว่า จะมีความสุข เพราะต้องเจอความทุกข์จากคนพิการแน่นอน
แต่ครั้งนี้ ทำให้ผมเปลี่ยนมุมมองความคิดใหม่...
คุณตาอายุ 88 ปี พิการเป็นอัมพาตมาเกือบ 18 ปี โดยมีคุณยาย อายุ 82 ปี
ดูแลความเป็นอยู่ทุกวันสองคนตายาย มีลูก ๆ 3 คน แต่ไปทำงานต่างบ้าน
และส่งเงินประจำสม่ำเสมอไม่เคยขาด
ภาพการปรนนิบัติคุณตาด้วยความรัก รอยยิ้มที่เปี่ยมล้นของคุณยาย
ช่างเป็นคู่แท้ สมคำโบราณที่กล่าวไว้
ผมเดินพ้นประตูบ้าน ด้วยร่างที่เบาลอยด้วยความสุข
และพบแผ่นกระดาษ แปะอยู่หน้าประตูยิ่งสุขใหญ่
มีกลอน "ความสุข" ของท่านพุทธทาส
จึงรีบจดลงสมุด และอยากส่งมอบความสุขให้ทุก ๆ คน
ความสุข
ความเอ๋ย ความสุข
ใคร ๆ ทุก คน,ชอบเจ้า เฝ้าวิ่งหา
"แกก็สุข, ฉันก็สุข, ทุกเวลา"
แตดูหน้า ตาแห้ง ยงแคลงใจ
ถ้าเราเผา ตัวตัณหา ก็น่าจะสุข
ถ้ามันเผา เราก็ "สุก" หรือเกรียมได้
เขาว่าสุข สุขน้อ! อย่าเห่อไป
มัยสุขเย็น หรือสุกไหม้ ให้แน่เอ๋ยฯ
มายืนยันความสุขค่ะ หลังจากไปเยี่ยมบ้านผู้ป่วยที่กาฬสินธุ์
ความสุข มีมากมาย ไม่ว่าจะอยู่ในสภาวการณ์ไหนๆ จริงๆ
ขอบพระคุณ พี่แก้ว ครับ
สบายดีนะครับ
ขอให้พี่แก้ว มีความสุขที่เปี่ยมสุขจากหัวใจ นะครับ
คุณ สุดาทิพย์
ขอบคุณที่เข้ามาอ่านนะครับ
หวังว่า คุณก็มีความสุขนะครับ
แวะมาอ่านเรื่อย ๆ นะครับ