กลางเมืองใหญ่ปลายตรอกซอกถนน
การเมืองหน้าหาบขนม-2
ร้านของป้าป้าอยากฝากคนไหน
จึงวางใจกำหนดว่าหมดห่วง
หรือจะเลือกฤกษ์ยามไปตามดวง
เป็นผลพวงกฎเกณฑ์ของเวรกรรม
ป้านิ่งคิดคำนึงถึงปัญหา
ขอตอบคำตามข้าเอ็งอย่าขำ
เลือกคนที่มีบุญคุณธรรม
มอบให้ทำร้านเท่าเราทำเอง
คนเก่งได้รางวัลที่1 กวีพานแว่นฟ้าปี 2553
คนละโมบอย่าให้ใกล้ทรัพย์สิน
พวกโกงกินอันธพาลการข่มเหง
คนโกหกหมดค่าน่าวังเวง
ป้ายังเกรงกลัวอย่างมิวางใจ
จึงขอเลือกคนดีมีสัจจะ
มีธัมมะสัตย์ซื่อถือโปร่งใส
คนขี้โกงขี้ฉ้อฉันขอไกล
ปัญหาเอ็งทำไมจึงง่ายจัง
เขาตอบพลันการเมืองก็เรื่องนี้
เลือกคนดีที่เห็นเป็นความหวัง
พวกไม่ดีอย่าได้ให้เด่นดัง
รวมกำลังรุกร่นคนเลวทราม
เย็นเก็บของใส่หาบเดินกลับบ้าน
การเมืองผ่านสาแหรกการแบกหาม
สู่การค้าข้างทางอย่างงดงาม
เป็นไปตามครรลองคลองเดียวกัน
โสภณ เปียสนิท
39/3 เขาพิทักษ์ หัวหิน ประจวบคีรีขันธ์ 77110
กวีรางวัลชมเชย พานแว่นฟ้า ปี 2553 ลำดับที่1
จัดประกวดโดยรัฐสภา
เห็นด้วยกับคำตอบของป้าค่ะ แต่การเมืองนี่สิค่ะเรารู้ว่าอยากฝากร้านกับใครแต่ยุคของใครเขาก็ว่าเขาดีนี่สิ ยุ่งหัวใจจริงๆ
ก็เลือกคนดีทุกทีแหละ....แต่ไม่รู้ทำไมคนที่ "ไม่อยากเลือก" เข้ามาแยะไม่หมด
เรียนคุณใหญ่ใหญ่
ต้องถามว่าดีเพราะอะไรครับ พี่น้อง
การเมืองทะเลาะกัน ชาวบ้านตายมา60-70ปีนี่แล้ว
งบประมาณ2ล้านล้าน/ปีทำให้คนอยากได้เงินไปรวมอยู่ในสภาเต็มไปหมด
คนที่จะทำอย่างไรช่วยกันโดยด่วนครับ
เรียนอาจารย์โสภณที่นับถือ
ข้าน้อยคือประชาชนผู้ทนเศร้า
กี่สมัยแล้วหนอสอสอเรา
ที่มัวเมาใช้อำนาจฟาดฟันกัน
เล่นเขียนเป็นกลอนเลยนะคุณยาย
อ่านกวี การเมืองหน้าหาบขนมตอนที่1
ได้ที่นี่
ระยะหลังไม่ได้พบทางบันทึกเลยครับ
มีงานเพิ่มหรือว่าอย่างไร